మంచినే పెంచుదాం!!;;-- యామిజాల జగదీశ్
 రోజూ తన కుమార్తెను ద్విచక్రవాహనంలో స్కూలుకి తీసుకువెళ్ళే ఆ తండ్రి ఓ భిన్నమైన విషయాన్ని కొనసాగించాడు.
అమ్మాయితో పోతున్నప్పుడు ఏదో ఒక దుకాణం పేరుని చదవమని చెప్పేవాడు. 
అమ్మాయి ఆ షాప్ పేరు చదవగానే అతను ఆ దుకాణం గురించి విషయాలు చెప్పేవాడు.
ఆ దుకాణంలో జరిగే పనులు, అక్కడి వస్తువులు, తయారించే పద్ధతులు ఇలా అనేక విషయాలు అమ్మాయికి వివరంగా చెప్పేవాడు.
ఉదాహరణకు ఓ టీ స్టాల్ అనుకుంటే....
"ఈ టీ కొట్టతను నాకు బాగా పరిచయం. ఇతనిక్కడ పదేళ్ళుగా ఈ టీ కొట్టు నడుపుతున్నాడు.రోజూ ఉదయం అయిదు గంటలకల్లా దుకాణాం తెరుస్తాడు. అందుకోసం అతను నాలుగ్గంటలకే లేచి స్నానం పానం పనులు కానిచ్చుకుని దుకాణానికి వస్తాడు. రాత్రి పది గంటల వరకూ ఉంటాడు. రోజుకి దాదాపు పదిహారు గంటలు పని చేస్తాడు. ఇందులో మూడు వంతలు అతను నిలబడే ఉంటాడు. నువ్వేమో క్లాసు రూములో కూర్చుని చదువుకుంటావు. నేనేమో ఆఫీసులో కూర్చుని పని చేస్తాను. కానీ అతను కూర్చుని పని చేసే అవకాశం లేదు. నిల్చుంటేనే పనవుతుంది. ప్రత్యేకించి కొన్ని సమయాలలో రద్దీ ఎక్కువ ఉంటుంది. అటువంటి సమయాలో ఎవరినీ ఎక్కువసేపు ఉండనివ్వకూడదు. చురుగ్గా టీ తయారు చేసి. చకచకమని ఇవ్వాలి. అలాగే టీలో రుచి తగ్గకూడదు. బాగుండాలి. లేకుంటే మాటలుపడాలి. ఇలా ఆ దుకాణదారుడి గురించి, రాబడి గురించి, జీవితంలో ఎదురయ్యే సవాళ్ళ గురించి" చెప్తాడు.
మధ్యమధ్యలో ఆ అమ్మాయి రకరకాల ప్రశ్నలు వేస్తుంది. వాటికీ జవాబులిస్తాడు. రోజూ అమ్మాయిని స్కూల్లో దిగబెట్టేలోపు జరిగే తంతు ఇది.
ఓరోజు తరగతి గదిలో ఓ పాఠం చెప్తున్న మాష్టారు పువ్వుల వ్యాపారి గురించి ప్రస్తావన వచ్చింది.
వెంటనే ఆ అమ్మాయి లేచి అందుకు సంబంధించిన విషాలన్నింటినీ చెప్తూ వచ్చింది. ఆమె చెప్తున్న విషయాలు తోటి విద్యార్థులనేకాక మాష్టారునీ ఆశ్చర్యపరిచాయి.
ఆ అమ్మాయి చెప్పిన వాటిలో పువ్వుల వ్యాపారి స్థితిగతులు, పువ్వుల్లో రకాలు, పూలమొక్కలు ఇలా బోలెడు వివరాలున్నాయి.
క్లాసురూములో అందరూ ఆ అమ్మాయిని ప్రశంసించారు. ఆమె తానిలా చెప్పగలగడానికి కారణం మా నాన్నే అని చెప్పుకుంది.
సహజంగా ఆర్థికపరంగా సామాన్యస్థితిలో ఉన్న వారిని మనలో చాలా మంది ఎలాటి మాటలంటామో తెలిసిందేగా...
"ఇదిగో సరిగ్గా చదువుకోకపోతే నువ్వూ ఇలా కూలిపనులు చేసి కష్టపడాల్సిందే" అంటాం.
అంటే మన పిల్లల్లో ఓ రకమైన భయాన్ని ప్రవేశపెడతాం. కానీ అది భయంతో ఆగిపోతుందా....కాదు, అది ఎటువంటి ప్రభావాన్ని చూపుతుందో వేరేగా చెప్పక్కర్లేదు.
పైగా ఆ పనిని తక్కవస్థాయిగానూ చిత్రించడంవల్ల కష్టించి జీవించేవారిపట్ల ఓ హేళన భావాన్ని కల్పిస్తాం. వారి విలువను తగ్గిస్తాం.
నిజానికి ఇటువంటి తీరు సరైనదా?
కానేకాదు.
మన చుట్టూ పలువురు పలు రకాలుగా కష్టించి తమ సంసార జీవితాన్ని సాగిస్తుంటారు. వారెలా జీవిస్తున్నారు? ఎదుగుతున్నారో పిల్లలకు చెప్పడం ముఖ్యం.
ఈ భూమ్మీద ఏ బిడ్డయినా మంచి బిడ్డే పుట్టేటప్పుడు !!
అయితే తర్వాతి కాలంలో ఆ బిడ్డలు మంచివారయ్యేదీ దంష్టులయ్యేదీ కన్నతల్లిదండ్రుల పెంపకం తీరుతోనే !!
నేర్చుకుందాం! నేర్పుదాం!!
తెలుసుకుందాం! పంచుకుందాం!!
మంచినే తలుద్దాం! మంచే జరుగుతుంది అని ఆశిద్దాం!!

కామెంట్‌లు
Unknown చెప్పారు…
మంచి ఆలోచింప చేసే కథ