విజయనగరం సమీపంలోని ఒక చిన్న కుగ్రామంలో సత్యం అనే యువకుడు నివసించేవాడు. అతడు చిన్నతనం నుండి ఎంతో చురుకైనవాడు, తెలివైనవాడు. కానీ పేదరికం అతడి ఆశయాలకు పెద్ద అడ్డంకిగా మారింది. సత్యం లక్ష్యం ఒక్కటే, ఎలాగైనా కష్టపడి చదివి ఒక గొప్ప శాస్త్రవేత్త కావాలని, తన గ్రామంలో ఉన్న సాగునీటి సమస్యకు శాశ్వత పరిష్కారం కనుగొనాలని కలలు కనేవాడు. అయితే తండ్రి అకాల మరణంతో కుటుంబ భారం మొత్తం సత్యం భుజాల మీద పడింది. చదువు మానేసి పొలం పనులకు వెళ్లాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది. మనసులో ఎంతో బాధ ఉన్నా, పరిస్థితులకు తలవంచి కొన్ని రోజులు అలాగే గడిపాడు. రోజులు గడుస్తున్నా కొద్దీ తనలోని ఆశయం చచ్చిపోతున్నట్లు అతడికి అనిపించింది. ఒక విధమైన నిరాశ అతడిని ఆవహించింది.
ఒకరోజు సాయంత్రం సత్యం అలసిపోయి చెట్టు కింద కూర్చుని ఉండగా, ఆ ఊరికి వచ్చిన ఒక వృద్ధ సన్యాసి అతడిని గమనించారు. సత్యం కళ్లలోని నిస్తేజాన్ని చూసి ఆయన దగ్గరకు వచ్చి, "నాయనా! ఎందుకు ఇంత నిరాశగా ఉన్నావు? లే, మేల్కొను! గమ్యం చేరే వరకు విశ్రమించకు" అని స్వామి వివేకానంద బోధనలను గుర్తు చేశారు. ఆ మాటలు సత్యం హృదయంలో ఒక మెరుపులా మెరిశాయి. తనలోని నిద్రాణమైన శక్తిని మేల్కొల్పాయి. కేవలం బాధపడుతూ కూర్చుంటే సమస్యలు తీరవు అని, పోరాడితేనే విజయం లభిస్తుందని అతడు గ్రహించాడు. మరుసటి రోజు నుండే సత్యం తన ప్రయాణాన్ని కొత్తగా ప్రారంభించాడు. పగలు పొలంలో కష్టపడుతూ, రాత్రిపూట నూనె దీపం వెలుగులో తన చదువును కొనసాగించాడు. నిద్రను, విశ్రాంతిని పక్కన పెట్టి తన లక్ష్యం కోసమే శ్రమించాడు. ఆకలి దప్పికలు నన్ను వేధిస్తున్నా నాలోని ఆత్మస్థైర్యం మాత్రం ఎప్పుడూ తగ్గలేదు.
అతడి ప్రయాణంలో ఎన్నో అవరోధాలు ఎదురయ్యాయి. ఊరి జనం అతడిని చూసి నవ్వుకునేవారు, "పొలం పనులు చేసే నీకు శాస్త్రవేత్త కావాలనే ఆశ ఎందుకు?" అని ఎగతాళి చేసేవారు. కానీ సత్యం వేటినీ పట్టించుకోలేదు. తన ఏకాగ్రతను కేవలం లక్ష్యం మీదనే ఉంచాడు. కొద్ది కాలం తర్వాత ఒక జాతీయ స్థాయి వైజ్ఞానిక పోటీ గురించి అతడికి తెలిసింది. తన గ్రామంలోని నీటి ఎద్దడిని తీర్చడానికి అతడు రూపొందించిన ఒక తక్కువ ఖర్చుతో కూడిన నీటి శుద్ధీకరణ మరియు పొదుపు నమూనాను ఆ పోటీకి పంపాడు. ఆ నమూనాను తయారు చేయడానికి అతడి దగ్గర డబ్బులు లేవు. పాత సామాన్లు, పారేసిన వస్తువులతో ఎంతో కష్టపడి ఆ ప్రయోగాన్ని పూర్తి చేశాడు. గమ్యం వైపు అడుగు వేస్తున్నప్పుడు కలిగే కష్టాలు అతడికి ఆనందాన్ని ఇచ్చాయి తప్ప అలసటను ఇవ్వలేదు. ఆ బాటసారి రూపంలో వచ్చింది ఆ దేవుడేమో అని నా మనసులో ఒక వెలిగింపు కలిగింది.
పోటీ ఫలితాలు వచ్చిన రోజు అందరూ ఆశ్చర్యపోయేలా సత్యం ప్రయోగం ప్రథమ బహుమతిని గెలుచుకుంది. ప్రభుత్వం అతడికి పైచదువుల కోసం ఉపకార వేతనం ప్రకటించింది. అప్పుడే సత్యం ఆగిపోలేదు. తన చదువు పూర్తయిన తర్వాత తిరిగి తన గ్రామానికి వచ్చాడు. తాను కన్న కలను నిజం చేస్తూ, అత్యాధునిక సాంకేతికతతో గ్రామంలో సాగునీటి ప్రాజెక్టును పూర్తి చేశాడు. ఒకప్పుడు తనను ఎగతాళి చేసిన వారే నేడు గర్వంగా అతడిని చూస్తున్నారు. సత్యం విజయం వెనుక ఉన్న రహస్యం కేవలం తెలివితేటలు మాత్రమే కాదు, వివేకానందుడు చెప్పినట్లుగా ఆగిపోకుండా శ్రమించే తత్వం. అపజయాలు ఎదురైనప్పుడు కుంగిపోకుండా, ప్రతి అడ్డంకిని ఒక మెట్టుగా మార్చుకుని ముందుకు సాగడం వల్లే అతడు ఈ స్థాయికి చేరుకున్నాడు. ఈ అద్భుతాన్ని చూసి మా ఊరి జనం కూడా విస్తుపోయారు. ఊరి ప్రజలు తనకు చేసిన సన్మానంలో సత్యం తన మనసులోని భావాలను హృద్యంగా పంచుకున్నాడు.
"నా ప్రియమైన మిత్రులారా! ఈ రోజు నేను మీ ముందు ఒక విజయవంతమైన వ్యక్తిగా నిలబడటానికి కారణం నాలోని పట్టుదల మాత్రమే. జీవితంలో మనం అనుకున్నది సాధించాలంటే మొదట మనలోని బద్ధకాన్ని, భయాన్ని వదిలి మేల్కోవాలి. గమ్యం చేరుకునే వరకు విశ్రమించకూడదు అనే పట్టుదల ఉండాలి. నా జీవితం మీ అందరికీ ఒక గొప్ప స్ఫూర్తినిస్తుందని ఆశిస్తున్నాను. ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా, ఎంతటి పేదరికం ఎదురైనా సంకల్పం బలంగా ఉంటే విజయం వరించి తీరుతుంది. నేటి యువత కూడా తమలోని శక్తులను గుర్తించి, ఉన్నతమైన లక్ష్యాల వైపు అడుగులు వేయాలి. సమాజ హితం కోసం పనిచేసేటప్పుడు ప్రకృతి కూడా మనకు తోడవుతుంది. మేల్కొన్న మనిషికి అసాధ్యమైనది ఏదీ లేదు. నిరంతర కృషి, అంకితభావం ఉంటే సామాన్యులు కూడా అసామాన్యమైన విజయాలు సాధించగలరు. నా ప్రయాణం ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉంది, ఎందుకంటే ఒక లక్ష్యం నెరవేరిన తర్వాత మరో ఉన్నత లక్ష్యం వైపు ప్రయాణించడమే నిజమైన జీవన లక్షణం. లేవండి, మేల్కొనండి, గమ్యం చేరే వరకు విశ్రమించకండి!"


addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి