నమ్మకం: - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 
 నందనవనం అనే మా ఊరిలో నేను ఒక సామాన్యమైన పేద రైతుగా జీవిస్తున్నాను. నా మనసులో ఎప్పుడూ ఒకటే నమ్మకం ఉంటుంది, ఏ పని చేసినా ఆ పరమాత్మ మీద భారమేసి చేయాలి. భగవంతుడు మనకు ఏది ఇచ్చినా అందులో తృప్తి చెందాలని, తోటివారికి సహాయం చేయాలని నా పెద్దలు నేర్పిన సంస్కారం. మనం ధర్మంగా నడుచుకుంటే ఆ దేవుడు మనల్ని ఎప్పుడూ చేయి విడువడు అని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం. ఒకసారి మా గ్రామానికి తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. వర్షాలు లేవు, బావులన్నీ ఎండిపోయాయి. గ్రామంలోని వారందరూ ఆకలికి తాళలేక వలస వెళ్ళిపోతుంటే నేను మాత్రం కదలలేదు. భగవంతుడు నన్ను ఇక్కడే పుట్టించాడు, ఆయనే నన్ను ఏదో విధంగా కాపాడుతాడు అని నా గుండెల్లో ఒక గట్టి ధైర్యం ఉండేది. ఎంత కష్టమైనా ఈ గడ్డను విడిచి వెళ్ళకూడదని నేను నిశ్చయించుకున్నాను. ఈ క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో కూడా నా ప్రార్థనలు ఆపలేదు. నా చుట్టూ ఉన్న పొలాలు బీడు పడిపోయినా, ఎప్పటికైనా దేవుడు కరుణిస్తాడని వేచి చూశాను. ఆకలి దప్పికలు నన్ను వేధిస్తున్నా నాలోని ఆత్మస్థైర్యం మాత్రం ఎప్పుడూ తగ్గలేదు. ప్రతి ఉదయం సూర్యుడిని చూస్తూ ఈ రోజు ఏదో ఒక మంచి జరుగుతుందని ఆశించేవాడిని. నా భార్య బిడ్డలు ఆకలితో అలమటిస్తుంటే నా గుండె తరుక్కుపోయేది, అయినా దేవుడిపై భారం వేసి వారిని ఓదార్చేవాడిని.
నా దగ్గర ఉన్న కొద్దిపాటి ధాన్యమంతా అయిపోయింది, ఇంట్లో తినడానికి గింజ కూడా లేని పరిస్థితి ఏర్పడింది. ఆకలితో కడుపు మాడుతున్నా నేను ఎప్పుడూ నా దేవుడిని నిందించలేదు. ఒకరోజు సాయంత్రం నా గుడిసె బయట కూర్చుని దైవ ప్రార్థన చేసుకుంటుండగా ఒక ముసలి బాటసారి అలసిపోయి నా దగ్గరకు వచ్చాడు. "బాబూ, దాహంగా ఉంది, కాస్త మంచి నీళ్లు ఇచ్చి పుణ్యం కట్టుకో" అని దీనంగా అడిగాడు. నా దగ్గర ఉన్నది ఆ చివరి చెంబు నీరు మాత్రమే అయినా వెనుకాడకుండా అతడికి ఇచ్చేశాను. అతడు ఆ నీళ్లు తాగి ఎంతో సంతోషించి, "నాయనా, నీ పరోపకార బుద్ధికి మెచ్చాను. ఈ సంచిని తీసుకో, నీ కష్టాలు తీరుతాయి" అని ఒక పాత సంచిని ఇచ్చి అక్కడికక్కడే మాయమయ్యాడు. నాకు ఎంతో ఆశ్చర్యం కలిగింది. ఆ సంచిని తెరిచి చూడగా అందులో కొన్ని విత్తనాలు ఉన్నాయి. వాటిని దైవప్రసాదంగా భావించి భక్తితో నా ఎండిపోయిన పొలంలో నాటాను. కటిక దారిద్య్రంలో కూడా ఒక బాటసారికి సాయం చేయడం నా బాధ్యతగా భావించాను. ఆ బాటసారి రూపంలో వచ్చింది ఆ దేవుడేమో అని నా మనసులో ఒక వెలిగింపు కలిగింది. ఆ విత్తనాలను నాటుతున్నప్పుడు నా చేతులు వణికినా, మనసు మాత్రం దైవ నామస్మరణతో నిండిపోయింది. భూతల్లి నన్ను కరుణిస్తుందని ఆశగా ఎదురుచూశాను.
చిత్రమేమిటంటే ఆ రాత్రే ఆకాశం నుండి కుంభవృష్టి కురిసింది. ఎండిపోయిన నా భూమి ఒక్కసారిగా పులకించిపోయింది. నేను నాటిన ఆ విత్తనాలు కేవలం కొద్ది రోజుల్లోనే బంగారు వర్ణంలో మెరిసిపోయే పంటగా ఎదిగాయి. ఆ అద్భుతాన్ని చూసి మా ఊరి జనం కూడా విస్తుపోయారు. ఆ విత్తనాలు సామాన్యమైనవి కావు, ఆ దేవుడే నా కోసం పంపినవి. ఆ ఒక్క పంటతో నా కష్టాలన్నీ మంచులా కరిగిపోయాయి. ఆ ధాన్యాన్ని అమ్మి వచ్చిన డబ్బుతో గ్రామంలో ఎవరికీ కరువు రాకుండా ఒక పెద్ద చెరువును తవ్వించాను. భగవంతుడు మనల్ని పరీక్షిస్తాడు కానీ ఎప్పుడూ అన్యాయం చేయడు అని నేను స్వయంగా అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నాను. నిజమైన భక్తి అంటే కష్టకాలంలో కూడా ఆ దేవుడి మీద నమ్మకం కోల్పోకుండా ఉండటమే. మనం అడుగు ముందుకు వేస్తే ఆయనే దారి చూపిస్తాడు. నా కష్టం ఫలించి గ్రామానికి మేలు జరగడం నాకు ఎంతో తృప్తిని ఇచ్చింది. ఊరి ప్రజలందరూ మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చి సంతోషంగా వ్యవసాయం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టారు. నా పొలం ఇప్పుడు అందరికీ ఆదర్శంగా నిలిచింది. పండిన పంటను కేవలం నా కోసమే ఉంచుకోకుండా, ఆకలితో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ పంచిపెట్టాను.
మనం నమ్మకంతో ఒక అడుగు వేస్తే దేవుడు మన వైపు వంద అడుగులు వేస్తాడు. నా జీవితంలాగే ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో అనేక సవాళ్లు ఎదురవ్వవచ్చు. ఆ సమయంలో నిరాశ చెందకుండా దైవ బలమే మన బలమని భావించాలి. మంచి మనసుతో చేసే ప్రార్థన ఎప్పుడూ వృథా పోదు. లోకమంతా మనల్ని వదిలేసినా మన లోపల ఉన్న ఆ దైవ విశ్వాసం మనల్ని నడిపిస్తుంది. ప్రకృతిలో జరిగే ప్రతి మార్పు వెనుక ఒక దైవిక ప్రణాళిక ఉంటుందని నేను నమ్ముతాను. ఆ నమ్మకంతోనే నేను నేడు ఇంత తృప్తిగా జీవించగలుగుతున్నాను. నిరంతరం దైవ స్మరణ చేసేవారికి లోకంలో భయం అనేది ఉండదు. ఈ విజయం కేవలం నా శ్రమ వల్ల మాత్రమే రాలేదు, నా దేవుడి పట్ల నాకున్న అపారమైన నమ్మకం వల్ల సాధ్యమైంది. అచంచలమైన విశ్వాసమే మన జీవితానికి అసలైన పెట్టుబడి అని నా జీవితం ద్వారా చాటిచెబుతున్నాను. ప్రతి మనిషి కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు కుంగిపోకుండా, తనలోని ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంచుకోవాలి. ధర్మం వైపు నిలబడితే విజయం దానంతట అదే వస్తుంది. భగవంతుడు నీతో ఉన్నప్పుడు భయం ఎందుకు? ఈ కథ ద్వారా నేను అందరికీ చెప్పేది ఒక్కటే, నమ్మకమే జీవితం, విశ్వాసమే గెలుపు. దైవ ప్రార్థన అంటే కేవలం నోటితో చేసేది కాదు, అది మన ప్రతి చర్యలో ప్రతిబింబించాలి. లోక కళ్యాణం కోసం చేసే ప్రతి పనిలో దైవం తోడుంటాడు. నా ఈ చిన్న జీవితం ఆ మహదేవుడికి అంకితం. నమ్మకమే పునాదిగా ఉన్నప్పుడు ఏ కష్టమైనా గడ్డిపోచలాంటిదే. ఆ దేవుడి దయ వల్లనే నేను నేడు ఈ స్థితిలో ఉన్నాను.