కన్నీరే పిలుపు: - - యామిజాల జగదీశ్

 

ఒకరోజు సూర్ దాస్ ఏదో పనిమీద నడుచుకుంటూ పోతున్నారు. చూపు లేకపోవడం వల్ల దారిలో ఉన్న ఒక లోతైన గోతిని గమనించలేక అందులో పడిపోయారు.
ఆ క్షణంలో ఆయన ఎవరిని తలుచుకున్నారో తెలుసా?
తన ప్రాణంకంటే ప్రియమైన ఆ కన్నయ్యనే!
"నా ముద్దుల కృష్ణా! ఈ రోజు నన్ను ఈ గోతిలో పడేలా చేశావా? ఇప్పుడు నన్ను ఇక్కడే ఒంటరిగా వదిలేసి వెళ్ళిపోతావా?" అని మనసు కరిగేలా అన్నారు. 
నిజమైన భక్తుడికి కష్టం వస్తే ఈ లోకాన్ని కాకుండా, ఆ భగవంతుడినే ఆశ్రయిస్తాడు.
సూర్ దాస్ గారి ఆర్తితో కూడిన ఆ పిలుపు విని కన్నయ్య ఊరికే ఉండలేకపోయాడు.
మరుక్షణమే ఒక అందమైన బాలగోపాలుడి రూపంలో అక్కడికి వచ్చాడు.
ఆయన చిన్న పాదాలకు ఉన్న అందెల సవ్వడి వినగానే సూర్ దాస్ మనసు మురిసిపోయింది.
"నా కన్నయ్య వచ్చేసాడు!" అన్నాడు పరమనందంతో.
అప్పుడు Palestinian నవ్వుతూ, "తాతా! కింద ఏం చేస్తున్నావు? నా చెయ్యి పట్టుకో, పైకి రా!" అన్నాడు.
ఆ తీయని గొంతు విన్న సూర్ దాస్ "కృష్ణా! బాలగోపాలుడి వేషంలో వచ్చావా?" అని అడిగారు.
దానికి ఆ చిన్నారి, "ఏమిటి కృష్ణుడా? ఎవరి గురించి మాట్లాడుతున్నావు? నేను ఒక సాధారణ గోపాలుడిని. ముందు నా చెయ్యి పట్టుకుని పైకి రా!" అన్నాడు.
సూర్ దాస్ చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నారు : "కృష్ణా! నీ వేణుగానం ఈ లోకాన్నే మైమరిపిస్తుంది, అది నిజమే. కానీ నీ భక్తుల కష్టాలు నిన్ను పరిగెత్తుకు వచ్చేలా చేస్తాయి. అందుకే ఈ రోజు నువ్వు ఇంత వేగంగా వచ్చావు!"
బాలగోపాలుడు మళ్ళీ, "సరే, చాలులే! ఎప్పుడూ 'కృష్ణా... కృష్ణా...' అంటూనే ఉంటావు. సహాయం కావాలంటే తీసుకో, లేదంటే నేను వెళ్ళిపోతాను!" అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే సూర్ దాస్ వెంటనే ఆయన చెయ్యి పట్టుకున్నారు.
ఆ తర్వాత కళ్ళంబడి నీళ్ళు తిరుగుతుండగా ఇలా అన్నారు : "కృష్ణా! నీ ఈ దివ్యమైన స్పర్శ నాకు బాగా తెలుసు. నీవు నా శ్యామసుందరుడివే. అందులో రవ్వంత అనుమానం లేదు. నువ్వు కృష్ణుడివే అని నా హృదయమే చెబుతోంది!"
ఇది విన్న కృష్ణుడు, తన రహస్యం బయటపడిందని నవ్వుతూ అక్కడి నుంచి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించాడు.
అప్పుడు సూర్ దాస్ భక్తి పారవశ్యంలో ఈ అమరమైన ఓ పాట పాడారు :
"నా చెయ్యి విడిపించుకుని నువ్వు వెళ్ళిపోవచ్చు. నన్ను బలహీనుడివి అని నువ్వు అనుకుంటే అది నీ ఇష్టం. కానీ నా హృదయం నుండి నువ్వు బయటకు వెళ్ళగలిగితే, అప్పుడు నిన్ను నిజమైన బలాధ్యుడిగా నేను ఒప్పుకుంటాను."
ఈ కథ ఇచ్చే అందమైన సందేశం
భగవంతుడిని చేతులతో పట్టుకోలేం. కానీ ప్రేమతో నిండిన హృదయంలో కృష్ణుడు ఒక్కసారి నివాసం ఉంటే, ఆయనను ఎవరూ వేరు చేయలేరు.
భక్తుడి హృదయమే భగవంతుడి శాశ్వత ఆలయం. "నిజమైన భక్తుడి కన్నీళ్లే, భగవంతుడిని పరిగెత్తుకు వచ్చేలా చేసే పిలుపు."