మిమ్మల్ని తీవ్రంగా గాయపరిచినవారే, ప్రేమించడం ఎలాగో కూడా నేర్పిస్తారు.
ఈ వాక్యం కేవలం ఒక సంబంధం గురించి మాత్రమే మాట్లాడటం లేదు. మనసు ఎలా నేర్చుకుంటుందో చెబుతోంది.
ఒక చిన్న పిల్లవాడికి ప్రేమ అంటే ఏంటో తెలియదు. ప్రేమ ఎలా వ్యక్త మవుతుంది? ఎప్పుడు దొరుకు తుంది? ఎప్పుడు దూరమవుతుంది? ఏం చేస్తే మనల్ని ఒప్పుకుంటారు? ఏం చేస్తే తోసేస్తారు? వీట నడవడి ఆ పిల్లవాడు అనుభవాల ద్వారానే నేర్చుకుంటాడు. ఈ నేర్చుకోవడం పుస్తకాల వల్ల జరగదు. మనుషుల వల్ల జరుగుతుంది.
మనసు ప్రాథమిక నైజం ఒకటుంది. ప్రేమను అర్థం చేసుకోవడం కంటే, ఆ ప్రేమను పోగొట్టుకోకుండా ఉండే దారులనే అది ముందుగా వెతుక్కుం టుంది. అందుకే చాలాసార్లు మనం నేర్చుకునేది "ప్రేమ" కాదు. "ప్రేమను కాపాడుకునే పద్ధతులు" మాత్రమే.
పిల్లవాడు తన భావాలను చెప్పినప్పు డల్లా ఇతరులు తప్పుపడితే, ఆ పిల్లవాడు తన భావాలను దాచుకోవ డం నేర్చుకుంటాడు. అక్కడ ఆ చిన్నారి అబద్ధం చెప్పడం లేదు. తనను తాను కాపాడుకోవడానికి ఒక మానసిక కవచాన్ని నిర్మించుకుంటు న్నాడు.
ప్రతిసారీ తనని తాను నిరూపించుకోవ డానికి పోరాడాల్సి వస్తే, ఆ పిల్లవాడు పెద్దయ్యాక కూడా చిన్న విషయానికి పెద్ద పెద్ద వివరణలు ఇస్తాడు. ఎవరూ అడగకపోయినా చెబుతూనే ఉం టాడు. అతనికి వివరణలు ఇవ్వడం ఇష్టమని కాదు. వివరణ ఇవ్వకపోతే ఎక్కడ నన్ను వద్దనుకుంటారో అనే భయం ఆ మనసులో ఉంటుంది.
అలాగే, ఇంట్లో కోపం వల్ల ఎప్పుడూ మనస్పర్థలే వస్తుంటే, పెద్దయ్యాక ఎవరైనా కొద్దిగా గొంతు పెంచి మాట్లా డినా ఆ వ్యక్తి వెంటనే మౌనంగా అయి పోతాడు. అతను ఎదురుగా ఉన్న వ్యక్తికి భయపడటం లేదు. నాడీ వ్యవస్థ గతాన్ని గుర్తుచేసుకుని ఆందోళన చెందుతోంది.
అందుకే కొందరు మళ్లీ మళ్లీ ఒకే రకమైన చేదు అనుభవాలను ఇచ్చే మనుషులనే ఎంచుకుంటారు. వాళ్లకు బాధపడటం ఇష్టమని కాదు. అలవా టైన ఆ వేదనలోనే వాళ్ల మనసు భద్రతను వెతుక్కుంటుంది. తెలియని కొత్త ప్రేమకంటే, తెలిసిన పాత బాధే మనసుకు దగ్గరగా అనిపిస్తుంది. అందుకే చిన్ననాటి అనుభవాలనే పెద్దయ్యాక కూడా తెలియకుండానే వెతుక్కుంటాం.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన తేడాను గుర్తించాలి.
మనల్ని గాయపరిచినవారు మనకు ప్రేమను నేర్పలేదు. ప్రేమను పొందడం మనం ఎలా మారాలి అని మాత్రమే నేర్పించారు.
"మౌనంగా ఉంటే ప్రేమ దొరుకుతుంది."
"అందరినీ సంతోష పెడితేనే బంధాలు నిలుస్తాయి."
"ఏ తప్పూ చేయకూడదు."
"అన్నింటికీ వివరణ ఇవ్వాలి."
"నా అవసరాల కంటే ఇతరుల అవసరాలే ముఖ్యం."
ఈ నమ్మకాలు నిజాలు కావు. ఒక ప్పుడు మిమ్మల్ని కాపాడుకోవడానికి మీ మనసు చేసుకున్న నిబంధనలు మాత్రమే.
కోలుకోవడం అంటే ఈ నిబంధనలను పగలగొట్టడం కాదు. అవి ఎందుకు ఏర్పడ్డాయో అర్థం చేసుకోవడం. ఆ కారణం తెలిసాక, ఇకపై ఆ పాత నిబంధనలు అవసరం లేదని మనసు తెలుసుకుంటుంది.
అప్పుడు ఒక కొత్త నిజం మెల్లగా వెలుగులోకి వస్తుంది.
ప్రేమ అంటే మనల్ని మనం మార్చు కుని పొందేది కాదు. మనల్ని మనం దాచుకోకుండా పంచుకునే ఒక సురక్షితమైన చోటు.
ఈ సత్యాన్ని మనసు గ్రహించిన క్షణంలో, పాత గాయాలు కేవలం జ్ఞాపకాలుగా మాత్రమే మిగిలిపోతా యి. అవి ఇక మీ జీవితాన్ని నడిపించే నియమాలుగా ఉండవు.

addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి