శ్రీ వేంకటేశ్వర మంగళాశాసనం-14: - డా:సి.హెచ్.ప్రతాప్

 శ్రీమత్-సుందరజా మాతృముని మానసవాసినే ।
సర్వలోక నివాసాయ శ్రీనివాసాయ మంగళమ్
శ్రీ వేంకటేశ్వర మంగళాశాసనంలోని ఈ శ్లోకం స్వామి వారి అంతర్యామిత్వాన్ని మరియు ఆయన సర్వవ్యాపకత్వాన్ని అత్యంత సుందరంగా వివరిస్తుంది. భక్తుల హృదయాల్లో నివసించే ఆ పరమాత్మ, ఈ అనంత విశ్వమంతటా ఎలా నిండి ఉన్నాడో ఈ శ్లోకం ద్వారా మనకు బోధపడుతుంది. శ్రీనివాసుని దివ్య రూపం కేవలం తిరుమల కొండలకే పరిమితం కాదని, అది సర్వలోకాలకు ఆధారం అని ఇక్కడ స్పష్టమవుతోంది.
శ్రీమత్-సుందరజా మాతృముని మానసవాసినే అనే పాదం స్వామి వారి పట్ల భక్తులకు ఉండే గాఢమైన అనురాగాన్ని మరియు మహర్షుల హృదయాల్లో ఆయన స్థానాన్ని తెలియజేస్తుంది. ఇక్కడ 'సుందరజా మాతృముని' అంటే మణవాళ మామునులు అని అర్థం. ఈ మంగళాశాసనాన్ని అందించిన మహానుభావుల హృదయ కమలంలో ఆ స్వామి నిరంతరం కొలువై ఉంటాడు. జ్ఞానులు, యోగులు తమ తపస్సు ద్వారా, ధ్యానం ద్వారా భగవంతుడిని తమ మనస్సులోనే దర్శిస్తారు. బాహ్య ప్రపంచంలోని ఆడంబరాల కంటే, అంతరంగంలో వెలిగే ఆ జ్యోతి స్వరూపమే వారికి ముఖ్యం. భగవంతుడు భక్త పరాధీనుడు. ఎవరైతే నిర్మలమైన మనస్సుతో ఆయనను స్మరిస్తారో, వారి హృదయాన్నే ఆయన తన నివాసంగా మార్చుకుంటాడు. భక్తుని మనస్సు ఒక దేవాలయమైతే, అందులో వెలిగే దైవం శ్రీనివాసుడు.
సర్వలోక నివాసాయ అనేది స్వామి వారి విశ్వరూపాన్ని ప్రకటిస్తుంది. ఆయన కేవలం ఒక చోట మాత్రమే ఉండడు, ఈ సృష్టిలోని ప్రతి అణువులోనూ ఆయన నివాసం ఉంటుంది. సర్వ లోకాలు ఆయనలోనే ఉన్నాయి, ఆయనే సర్వ లోకాలలో నిండి ఉన్నాడు. 'వాసుదేవ' శబ్దానికి అర్థం కూడా ఇదే—అన్నింటిలో నివసించేవాడు. భక్తుడు ఏ దిక్కున చూసినా, ఏ ప్రాణిని చూసినా అందులో పరమాత్మ స్వరూపాన్ని దర్శించగలగడమే నిజమైన ఆధ్యాత్మికత. ఈ విశ్వమంతా ఆ శ్రీనివాసుని మూర్తియే. అండపిండ బ్రహ్మాండాలన్నింటికీ ఆయనే ఆధారం, ఆయనే గమ్యం. ఈ భావన భక్తునిలో సర్వభూత దయను, వినయాన్ని పెంపొందిస్తుంది.
శ్రీనివాసాయ మంగళమ్ అని ముగించడం ద్వారా ఆ సర్వేశ్వరునికి శుభం కలగాలని కోరుకుంటున్నారు. 'శ్రీనివాస' అంటే లక్ష్మీదేవికి నివాస స్థానమైనవాడు అని అర్థం. ఎక్కడైతే శ్రీనివాసుడు ఉంటాడో అక్కడ సంపద, శాంతి, కరుణ తప్పక ఉంటాయి. అటువంటి మంగళప్రదుడైన స్వామికి మంగళాశాసనం చేయడం వల్ల లోకమంతా శుభం కలుగుతుంది. భక్తులు తమ మనస్సులను స్వామికి అర్పించి, ఆయన నామస్మరణలో మునిగిపోయినప్పుడు, వారికి భయం అనేది ఉండదు. శ్రీనివాసుని నామం సర్వ పాపహరం, సర్వ దుఃఖ నివారణి.
తిరుమల క్షేత్రంలో వెలసిన ఆ వేంకటేశ్వరుడు మన కళ్లకు కనిపించే ప్రత్యక్ష దైవం. ఆయనను కేవలం ఒక విగ్రహంగా చూడకుండా, మన హృదయాలలో కొలువైన అంతర్యామిగా గుర్తించాలని ఈ శ్లోకం మనల్ని ప్రేరేపిస్తుంది. మనలో ఉన్న చెడు ఆలోచనలను తొలగించుకుని, మన మనస్సును 'మానసవాసి' నివసించడానికి యోగ్యమైన పవిత్ర స్థానంగా మార్చుకోవాలి. అప్పుడు ఆ సర్వలోక నివాసుడు మనపై తన కరుణా కటాక్షాలను కురిపిస్తాడు. నిరంతరం ఆ శ్రీనివాసుని ధ్యానిస్తూ, ఆయన మంగళ రూపాన్ని స్మరిస్తూ ఉండటమే మానవ జన్మకు సార్థకత. ఆపద్బాంధవుడు, అనాథ రక్షకుడైన ఆ వేంకటనాథుని దివ్య చరణాలకు భక్తితో మంగళాశాసనం సమర్పించుకుందాం.