అది 1899వ సంవత్సరం. న్యూస్బాయ్స్ గా వందలాది మంది పేద పిల్లలు న్యూయార్క్ వీధుల్లో వార్తాపత్రికలు అమ్మేవారు. ఈ పిల్లల వయస్సు 7 నుండి 13 సంవత్సరాల మధ్య ఉండేది.
ప్రతిరోజూ, వారు న్యూయార్క్ చలిలో తెల్లవారుజామున లేచి, తమ సొంత డబ్బుతో వార్తాపత్రిక కార్యాలయం నుండి హోల్సేల్ ధరలకు వార్తా పత్రికలను కొనుగోలు చేసేవారు. ఆ తర్వాత, రోజంతా వీధుల్లో అరుస్తూ ఆ వార్తాపత్రికలను అమ్మేవారు. లాభం చాలా తక్కువగా ఉండేది; దానితో రొట్టె కొనగలిగేవారు కానీ, ఆ గట్టి రొట్టెను ముంచుకోవడానికి సూప్ కొనలేకపోయేవారు. దానికి తోడు, అమ్ముడుపోని పత్రికలను ప్రచురణకర్తలు వెనక్కి తీసుకోకపోవడంతో, అది వారికి నష్టమే అయ్యింది.
ఈలోగా, న్యూయార్క్లోని రెండు పెద్ద వార్తాపత్రికల యజమానులు - జోసెఫ్ పులిట్జర్, విలియం హియర్స్ట్ - వార్తాపత్రికల ధరను 5 సెంట్ల నుండి 6 సెంట్లకు పెంచారు. అత్యంత సంపన్నులైన ఈ ఇద్దరు మీడియా దిగ్గజాల చర్యను పౌర సమాజం వ్యతిరేకించనప్పటికీ, ఈ పిల్లలు కూడా తమ జీవితాలు, జీవనోపాధి గురించి అనిశ్చితిలో పడ్డారు. కాగితం ధర పెరిగితే, వారి లాభాలు మరింత తగ్గిపోతాయి. అంతకంటే ముఖ్యంగా, అమ్ముడుపోని పత్రికల వల్ల కలిగే నష్టం కూడా విపరీతంగా పెరుగుతుంది.
ఈ దృష్ట్యా ఆ పిల్లలు ఏం చేశారు?
వారు ఇద్దరు అత్యంత ధనవంతులైన మీడియా దిగ్గజాల కార్యాలయాలను చుట్టుముట్టి, వారి దగ్గర పత్రికలు కొనడం మానేశారు. పగలు, రాత్రి తేడా లేకుండా, ఈ పిల్లలు పస్తులుండి తమ సమ్మెను, కార్యాలయాల ముట్టడిని కొనసాగించారు.
ప్రభుత్వం కూడా ఈ ఇద్దరు ధనవంతులైన మీడియా దిగ్గజాలకు భయపడి, మౌనంగా ఉండిపోయింది. న్యూయార్క్లోని కొందరు సున్నిత మనస్కులు మాత్రమే, ఈ పిల్లల దుస్థితిని చూసి, వారికి కొంత ఆహారం, పానీయాలు కొనివ్వాలనుకున్నారు.
పిల్లలు దానిని అంగీకరించలేదు. వారంతా కలిసి న్యూయార్క్ ప్రజలకు విజ్ఞప్తి చేశారు -
"మేము ఖాళీ కడుపుతోనే పోరాటం కొనసాగిస్తాం. దయచేసి మీరు మాత్రం, వారి పత్రికలు కొనకండి."
న్యూయార్క్ పౌర సమాజం ఆ విజ్ఞప్తికి స్పందించి, పత్రికలు కొనడం మానేసింది. కేవలం రెండు వారాల్లోనే, పులిట్జర్, హర్స్ట్ పత్రికల సర్క్యులేషన్ 70 శాతం పడిపోయింది!
ఈసారి, ఆ ఇద్దరు మీడియా దిగ్గజాలు తమ తప్పులను గ్రహించారు. వారు 7-13 ఏళ్ల వయసున్న ఈ పిల్లలతో ఒక రాజీకి వచ్చారు. ఆ రాజీలో, పత్రిక ధర కొద్దిగా పెరిగినా, తాము నష్టపోకుండా ఉండేందుకు అమ్ముడుపోని పత్రికను ఈ పిల్లల నుండి వారే కొనుగోలు చేయాలని అంగీకరించారు.
ఆ రోజు, న్యూయార్క్లోని విద్యావంతులైన పౌర సమాజం వారికి అండగా నిలవడం వల్ల, 7 నుండి 13 ఏళ్ల వయసున్న ఈ పేద పిల్లలు ఇద్దరు శక్తివంతమైన మీడియా దిగ్గజాలతో సమానంగా పోటీ పడగలిగారు.
అందువల్ల, యోగ్యులకు, అయోగ్యులకు మధ్య జరిగే ఈ పోరాటంలో పౌర సమాజం మిగిలిన శ్రామిక ఉపాధ్యాయులు చేతులు కలిపినంత కాలం, ఆ ఇద్దరు లేదా ముగ్గురి నిరాహార దీక్ష లేదా నిరసన వల్ల ఎలాంటి ప్రయోజనం ఉండదు.
ఇదే చరిత్ర నేర్పే గుణపాఠం.
అన్నట్టు, ఆ రోజు పరగడుపున ఆ పిల్లలు ఎవరితో అయితే పోరాడారో, ఆ మీడియా దిగ్గజం జోసెఫ్ పులిట్జర్ పేరు మీకు పరిచయమేనా? అవును, పాత్రికేయ రంగంలో ఇప్పటికీ "పులిట్జర్ బహుమతి"ని ఈయన పేరు మీదే ఇస్తున్నారు!
ప్రతిరోజూ, వారు న్యూయార్క్ చలిలో తెల్లవారుజామున లేచి, తమ సొంత డబ్బుతో వార్తాపత్రిక కార్యాలయం నుండి హోల్సేల్ ధరలకు వార్తా పత్రికలను కొనుగోలు చేసేవారు. ఆ తర్వాత, రోజంతా వీధుల్లో అరుస్తూ ఆ వార్తాపత్రికలను అమ్మేవారు. లాభం చాలా తక్కువగా ఉండేది; దానితో రొట్టె కొనగలిగేవారు కానీ, ఆ గట్టి రొట్టెను ముంచుకోవడానికి సూప్ కొనలేకపోయేవారు. దానికి తోడు, అమ్ముడుపోని పత్రికలను ప్రచురణకర్తలు వెనక్కి తీసుకోకపోవడంతో, అది వారికి నష్టమే అయ్యింది.
ఈలోగా, న్యూయార్క్లోని రెండు పెద్ద వార్తాపత్రికల యజమానులు - జోసెఫ్ పులిట్జర్, విలియం హియర్స్ట్ - వార్తాపత్రికల ధరను 5 సెంట్ల నుండి 6 సెంట్లకు పెంచారు. అత్యంత సంపన్నులైన ఈ ఇద్దరు మీడియా దిగ్గజాల చర్యను పౌర సమాజం వ్యతిరేకించనప్పటికీ, ఈ పిల్లలు కూడా తమ జీవితాలు, జీవనోపాధి గురించి అనిశ్చితిలో పడ్డారు. కాగితం ధర పెరిగితే, వారి లాభాలు మరింత తగ్గిపోతాయి. అంతకంటే ముఖ్యంగా, అమ్ముడుపోని పత్రికల వల్ల కలిగే నష్టం కూడా విపరీతంగా పెరుగుతుంది.
ఈ దృష్ట్యా ఆ పిల్లలు ఏం చేశారు?
వారు ఇద్దరు అత్యంత ధనవంతులైన మీడియా దిగ్గజాల కార్యాలయాలను చుట్టుముట్టి, వారి దగ్గర పత్రికలు కొనడం మానేశారు. పగలు, రాత్రి తేడా లేకుండా, ఈ పిల్లలు పస్తులుండి తమ సమ్మెను, కార్యాలయాల ముట్టడిని కొనసాగించారు.
ప్రభుత్వం కూడా ఈ ఇద్దరు ధనవంతులైన మీడియా దిగ్గజాలకు భయపడి, మౌనంగా ఉండిపోయింది. న్యూయార్క్లోని కొందరు సున్నిత మనస్కులు మాత్రమే, ఈ పిల్లల దుస్థితిని చూసి, వారికి కొంత ఆహారం, పానీయాలు కొనివ్వాలనుకున్నారు.
పిల్లలు దానిని అంగీకరించలేదు. వారంతా కలిసి న్యూయార్క్ ప్రజలకు విజ్ఞప్తి చేశారు -
"మేము ఖాళీ కడుపుతోనే పోరాటం కొనసాగిస్తాం. దయచేసి మీరు మాత్రం, వారి పత్రికలు కొనకండి."
న్యూయార్క్ పౌర సమాజం ఆ విజ్ఞప్తికి స్పందించి, పత్రికలు కొనడం మానేసింది. కేవలం రెండు వారాల్లోనే, పులిట్జర్, హర్స్ట్ పత్రికల సర్క్యులేషన్ 70 శాతం పడిపోయింది!
ఈసారి, ఆ ఇద్దరు మీడియా దిగ్గజాలు తమ తప్పులను గ్రహించారు. వారు 7-13 ఏళ్ల వయసున్న ఈ పిల్లలతో ఒక రాజీకి వచ్చారు. ఆ రాజీలో, పత్రిక ధర కొద్దిగా పెరిగినా, తాము నష్టపోకుండా ఉండేందుకు అమ్ముడుపోని పత్రికను ఈ పిల్లల నుండి వారే కొనుగోలు చేయాలని అంగీకరించారు.
ఆ రోజు, న్యూయార్క్లోని విద్యావంతులైన పౌర సమాజం వారికి అండగా నిలవడం వల్ల, 7 నుండి 13 ఏళ్ల వయసున్న ఈ పేద పిల్లలు ఇద్దరు శక్తివంతమైన మీడియా దిగ్గజాలతో సమానంగా పోటీ పడగలిగారు.
అందువల్ల, యోగ్యులకు, అయోగ్యులకు మధ్య జరిగే ఈ పోరాటంలో పౌర సమాజం మిగిలిన శ్రామిక ఉపాధ్యాయులు చేతులు కలిపినంత కాలం, ఆ ఇద్దరు లేదా ముగ్గురి నిరాహార దీక్ష లేదా నిరసన వల్ల ఎలాంటి ప్రయోజనం ఉండదు.
ఇదే చరిత్ర నేర్పే గుణపాఠం.
అన్నట్టు, ఆ రోజు పరగడుపున ఆ పిల్లలు ఎవరితో అయితే పోరాడారో, ఆ మీడియా దిగ్గజం జోసెఫ్ పులిట్జర్ పేరు మీకు పరిచయమేనా? అవును, పాత్రికేయ రంగంలో ఇప్పటికీ "పులిట్జర్ బహుమతి"ని ఈయన పేరు మీదే ఇస్తున్నారు!
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి