డైరీ:-- యామిజాల జగదీశ్

 “Painting is just another way of keeping a diary.”
― Pablo Picasso
“Everyone thinks I'm showing off when I talk, ridiculous when I'm silent, insolent when I answer, cunning when I have a good idea, lazy when I'm tired, selfish when I eat one bite more than I should.”
― Anne Frank, The Diary of a Young Girl
“Each new day is a blank page in the diary of your life. The secret of success is in turning that diary into the best story you possibly can.”
― Douglas Pagels
“Please read my diary, look through my things and figure me out.”
― Kurt Cobain, Journals
“I never travel without my diary. One should always have something sensational to read in the train.”
― Oscar Wilde, The Importance of Being Earnest
“The poets and philosophers I once loved had it wrong. Death does not come to us all, nor does the passage of time dim our memories and reduce our bodies to dust. Because while I was considered dead, and a headstone had been engraved with my name, in truth my life was just beginning.”
― L.J. Smith, Bloodlust
ఇతరుల డైరీని వారి అనుమతి లేకుండా, వారికి తెలీకుండా చదవాలనుకోవడం పిచ్చితనమా లేక అదొక మానసికలోపమా? అలాగైతే ఇతరులకు తెలీకూడదని అనుకుంటూ తను రాసుకున్న వాటిని రోజూ ఎవరికీ తెలీకుండా రహస్యంగా చూసుకోవడం, చదవడం కూడా ఓ కరమైన మానసికలోపమేనా.... ? ఏదెలాగైతేనేం, నాకూ అటువంటి మానసికలోపం ఒకానొకప్పుడు ఉండేది.

“వెధవా....ఈ డైరీ చదవకు”
“మిత్రమా వద్దు. ఇది చదవకు. ఆ అలవాటుంటే మానేసే”  
“ప్లీస్ డోంట్ రీడ్ దిస్”
డైరీ మొదటి పేజీలో ఇటువంటి వాక్యాలు కనిపిస్తే మరీ ఎక్కువగా  అటువంటి డైరీని చదవాలనిపించేది.
మా నాన్నగారు మొదటి పేజీలో ఇటువంటి వాక్యాలేవీ రాయకున్నా చదివేవాడిని అప్పుడప్పుడూ ఆయనకు తెలీకుండా. అన్నదమ్ములు చూడకుండా. ఆయన తన డైరీలనూ ఎప్పుడూ రహస్యంగా ఉంచే వారు కాదు. ఆయన కూర్చున్న చోటే పక్కనే ఉండేది. ఆయన బయటకు వెళ్ళేటప్పుడు కూడా ఆ డైరీ అక్కడే ఉండేది తప్ప ఎక్కడో బీరువాలో దాచేసి వెళ్ళేవారు కాదు. ఇక ఒకటీ అరా డైరీలు వారికి తెలీకుండా చాటుగా చదివిన రోజులున్నాయి. డైరీలంటూ అచ్చుకు నోచుకున్న ప్రముఖులవీ, ప్రముఖుల ఉత్తరాలైతే మరీ ఇష్టంతో చదివిన రోజులున్నాయి. నేనెంతో ఇష్టపడి డబ్బులు వెతుక్కుంటూ కూడబెట్టుకుని చదివిన చలంగారి ఉత్తరాల సంపుటాలున్నాయి. వాటిని ఓ మిత్రురాలు తీసుకువెళ్ళి తిరిగి ఇచ్చే ప్రసక్తే లేదని చెప్పినప్పుడు మనస్సు చివుక్కుమంది. కానీ చేసేదేమీ లేకపోయింది. అయితే మళ్ళీ చలంగారి ఉత్తరాల పుస్తకాలు ఎఁక్కడ దొరుకుతాయో తెలుసుకుని డబ్బులకూడబెట్టి మళ్ళీ ఇటీవల కొని పదిలంగా దాచుకున్నాను.
ఓమారు ఒకరి డైరీ దొంగతనంగా చదువుతున్నప్పుడు రెడ్ హ్యాండెడ్ గా పట్టుబడ్డాను. ఆ డైరీ యజమాని నన్ను నిలదీసారు కూడా. అయితే అది నేను డైరీ అనుకుని చదవలేదు. కారణం, అతను తన మాటలను ఓ నోట్ బుక్కులో రాసుకుంటే అదేదో వ్యాసమో కథో అనుకుని చదువుతుంటే అది అతని వ్యక్తిగత విషయమని బోధపడింది. నేనలా దొంగతనంగా చదివింది నోటుబుక్కు కాదని, అతను రాసుకున్న డైరీ అని అతను నన్ను నిలదీసినప్పుడు తెలిసింది.
డైరీని చదివితే ఎందుకిలా తిడుతున్నారు...అది తప్పా....కాగితంలో రాస్తే అది మరొకరు చదవడానికే కదా....సినిమాలో కూడా డైరీ రాసినతను అతను చదివినట్టు చూపరు. మరెవరో చదివినట్టు సన్నివేశాలుంటాయి. ఎవరో ఒక పోలీస్ అధికారో మిత్రుడో భార్యో ప్రేయసో వాటిని చదువుతున్నట్టు చిత్రీకరిస్తారు.
మిత్రమా చదవకు, మూర్ఖుడా చదవకు .... అని మొదటి పేజీలో రాసినతను ఎందుకలా రాసాడన్నది తర్వాత్తర్వాత తెలిసింది.
అతను రాసుకున్న నోటుబుక్క అనబడే డైరీలోని కొన్ని మాటలు ఇక్కడ ఇస్తున్నాను....
ఈరోజు ఆమెను తిట్టకుండా ఉండవలసింది...నేను దొంగిలించి ఉండకూడదు...అలాగని ఆమెను తిట్టకుండా ఎలా ఉండనూ....నా పుస్తకాలన్నింటినీ విసిరేస్తే తిట్టకుండా ఎలా ఉండగలను...ఎక్కువగానే తిట్టాను....మన్నించమని ఆమెను కోరాను...ఇకముందు అలా చేయకు.
మరొక రోజు...
ఈరోజు పార్కులో ఆమె కోసం నిరీక్షించాను. చాలాసేపే నిరీక్షించాను. ఆమె రాలేదు. కానీ వర్షం వచ్చింది. వచ్చిన వర్షాన్ని ఆమెగా ఊహించుకుని వర్షంలో తడిసి తప్పతడిసి ఇంటికి చేరాను.
ఇంకొక రోజు...
ప్రపంచం విజయం సాధించిన వారినే పొగుడుతోంది. అంతేతప్ప విడమరిచి చెప్పేవారిని కాదు. ఇలా రాసుకునన్న ఆ డైరీ పుటలన్నీ తిరగేశాను అతను నన్ను నిలదీయడానికి ముందే. అందులో ఎక్కువ పేజీలు అతను తనకిష్టమైన ఆమె గురించే రాసుకున్నాడు. అవన్నీ ఆసక్తిగా చదివాను.
ఇంకొక రోజు ...
నాకే బాధ కలిగేంతగా ఆమెను తిట్టాను. రమ్మన్న టైముకి రాలేదని. కానీ ఆమె ఎందుకు రాలేకపోయిందన్నది ఆలోచించలేదు. తర్వాత తను ఆలస్యానికి కారణం చెప్పినా అవేవీ పట్టించుకోకుండా తిట్టాను. ఛ...ఎంత తప్పు చేశాను. నా తొందరపాటుకి మన్నించు.
ఇలా ఆ డైరీ పర్వముంటే నేనూ కొన్ని రోజుల తర్వాత డైరీ రాయడం మొదలుపెట్టాను. తీరా నేను రాయడం ప్రారంభించిన తర్వాతే తెలిసొచ్చింది అందులోని కష్టాలు. రాయడమైతే రాసాను. కానీ ఏదన్నా పని మీద బయటకు వెళ్ళినప్పుడల్లా భయమూ, అనుమానమూ. ఎవరైనా నా డైరీ తీసి చదువుతారేమో...చదివితే నా తప్పులూ ఒప్పులూ అన్నీ బయటపడతాయని భయం. అప్పుడేం జరుగుతుందో ఊహించుకుని ఎక్కడికన్నా వెళ్ళాలంటే భయం. ఒకటికి పది సార్లు ఆలోచించి దాన్ని ఎకక్కడో అక్కడ ఎవరికీ తెలీకుండా దాచేసేవాడిని. నేనలా ఒకరోజు దాచుతుంటే నాకే సిగ్గేసింది. తప్పనిపించింది. ఒకరిని అనుమానించడం అనేది నీచమనిపించింది. ఎందుకొచ్చిన గొడవ అనుకుని చాలాసార్లు డైరీ రాయడం మొదలుపెట్టి కొన్ని రోజులకే రాయడం మానేసిన సందర్భాలు అనేకం.
కానీ ఎందరో ప్రముఖులు రాసుకున్న డైరీలు పుస్తకాలుగా అచ్చయ్యాయి. విలువైనవిగా చరిత్రపుటలకెక్కాయి. అఫ్ కోర్స్ వాళ్ళందరూ చరిత్ర ప్రముఖులు కాబట్టే వారు రాసుకున్న డైరీలకు విలువ కదూ.