సుమతీ శతకం లోని 6 వ పద్యం:
అప్పిచువాడు వైద్యుడు
జొప్పడిన యూర నుండుము
చొప్పడకున్నట్టి యూరు జొరకుము సుమతీ!
నెప్పుడు నెడతెగక బారు నేఱును, ద్విజుడున్
ఓ బుద్ధిమంతుడా! అప్పు ఇచ్చేవారు, వైద్యులు, ఎప్పుడు ప్రవహించే నది మరియు బ్రాహ్మణులు ఉన్న ఊరిలోనే నివసించాలి లేదంటే ఆ ఊరిలో ఉండకూడదు అని పై పద్యం భావం.
ఈ పద్యం సుమతిశతకంలోనిది. ఇందులో మానవ జీవితంలో సంబంధాలు ఎలా ఉండాలి అనే దానిపై ఒక చక్కటి నీతి బోధ ఉంది.
"అప్పిచువాడు వైద్యుడు" అంటే ధనాన్ని అప్పుగా ఇచ్చే వ్యక్తి, అలాగే ఒక వైద్యుడు కూడా. ఈ ఇద్దరూ అవసరమైన సమయంలో మానవులకు సహాయపడతారు. వీరిని మనకు సహాయపడే నెరవేర్చేవారు అనుకుంటూ – వారు ఉన్న ఊరే మన ఊరు అన్నట్టుగా అక్కడే ఉండాలని సుమతిశతకకర్త చెబుతున్నారు.
"జొప్పడిన యూర నుండుము" అంటే మనకు సౌకర్యాలు కలిగించే, మనతో మానవత్వంతో సహకరించే ఊర్లో ఉండాలి. అంటే మన జీవితం చక్కగా సాగేందుకు తోడ్పడే వాతావరణంలో నివాసం ఉండాలి.
"చొప్పడకున్నట్టి యూరు జొరకుము సుమతీ!" – అంటే మనకు అనుకూలంగా లేని ఊర్లో ఉండకూడదు. మన అవసరాలకు స్పందించని, హాని చేసే వాతావరణం ఉన్న ఊరు వదలివ్వాలి.
"నెప్పుడు నెడతెగక బారు నేఱును, ద్విజుడున్" – అంటే ఎప్పటికీ విడిపోలేని కష్టాలు, సమస్యలు, దోషాలు ఉన్న ఊర్లో జీవితం సాగదు. ఇలాంటి ఊరిలో బ్రతకాలన్నా అది కష్టమైపోతుంది.
మొత్తం గా చెప్పాలంటే – మనకు మానసిక, శారీరక, ఆర్థిక ఆరోగ్యం కోసం అనుకూలమైన సమాజం అవసరం. అలాంటి సమాజం ఎక్కడ ఉంటుందో అక్కడే నివసించాలి. మనకు హాని చేసే స్థలాలను వీలైనంతవరకు దూరంగా ఉంచుకోవాలన్నది ఈ పద్యార్థం.ఇది నీతితో కూడిన జీవన బోధ, మంచి వ్యక్తిత్వాన్ని సూచించే సందేశం.
కష్టసమయంలో అండగా నిలిచే స్నేహితులు, అనారోగ్య సమయంలో వైద్యసేవలు అందించే వైద్యులు, ఎప్పుడూ నీటితో పారే నది, జన్మ మరియు మరణ సంబంధిత శుభాశుభాలను తెలియజేసే బ్రాహ్మణుడు ఉన్న ఊరే నివాసయోగ్యమని ఆయన సూచిస్తున్నాడు.
ఇవి లేని ఊరు మానవులకు పనికిరాదన్నది ఆయన సందేశం. అంటే, సమాజంలో జీవించే మానవుడు తాను నివసించే ప్రదేశాన్ని తన అవసరాలను తీర్చగల సామర్థ్యంతో చూసుకుని ఎంపిక చేసుకోవాలన్నది ఈ పద్యంలోను ప్రతిఫలిస్తుంది.
స్నేహితుడు కష్ట సమయంలో తోడుంటే మనసుకు ధైర్యం. వైద్యుడు ఆరోగ్యానికి రక్షణ కలిగిస్తాడు. నది నీటి అవసరాలను తీర్చుతుంది. బ్రాహ్మణుడు ధార్మిక జీవనానికి మార్గదర్శనం చేస్తాడు. ఇవన్నీ మానవజీవితానికి అనివార్యమైన అంశాలు. అందుకే ఇవి లేని ఊరిలో నివసించకూడదని కవి హెచ్చరిస్తున్నాడు.
సారాంశంగా చెప్పాలంటే – మానవుడు సంఘజీవిగా జీవించాలంటే, అతని చుట్టూ ఉండే సమాజం జీవనానికి అనుకూలంగా ఉండాలి. అందుకే బద్దెన కవి ‘స్నేహితుడు, వైద్యుడు, నది, ద్విజుడు’ వంటి అంశాలు ఉన్న ఊరినే నివాసంగా ఎంచుకోమంటున్నాడు.
అప్పిచువాడు వైద్యుడు
జొప్పడిన యూర నుండుము
చొప్పడకున్నట్టి యూరు జొరకుము సుమతీ!
నెప్పుడు నెడతెగక బారు నేఱును, ద్విజుడున్
ఓ బుద్ధిమంతుడా! అప్పు ఇచ్చేవారు, వైద్యులు, ఎప్పుడు ప్రవహించే నది మరియు బ్రాహ్మణులు ఉన్న ఊరిలోనే నివసించాలి లేదంటే ఆ ఊరిలో ఉండకూడదు అని పై పద్యం భావం.
ఈ పద్యం సుమతిశతకంలోనిది. ఇందులో మానవ జీవితంలో సంబంధాలు ఎలా ఉండాలి అనే దానిపై ఒక చక్కటి నీతి బోధ ఉంది.
"అప్పిచువాడు వైద్యుడు" అంటే ధనాన్ని అప్పుగా ఇచ్చే వ్యక్తి, అలాగే ఒక వైద్యుడు కూడా. ఈ ఇద్దరూ అవసరమైన సమయంలో మానవులకు సహాయపడతారు. వీరిని మనకు సహాయపడే నెరవేర్చేవారు అనుకుంటూ – వారు ఉన్న ఊరే మన ఊరు అన్నట్టుగా అక్కడే ఉండాలని సుమతిశతకకర్త చెబుతున్నారు.
"జొప్పడిన యూర నుండుము" అంటే మనకు సౌకర్యాలు కలిగించే, మనతో మానవత్వంతో సహకరించే ఊర్లో ఉండాలి. అంటే మన జీవితం చక్కగా సాగేందుకు తోడ్పడే వాతావరణంలో నివాసం ఉండాలి.
"చొప్పడకున్నట్టి యూరు జొరకుము సుమతీ!" – అంటే మనకు అనుకూలంగా లేని ఊర్లో ఉండకూడదు. మన అవసరాలకు స్పందించని, హాని చేసే వాతావరణం ఉన్న ఊరు వదలివ్వాలి.
"నెప్పుడు నెడతెగక బారు నేఱును, ద్విజుడున్" – అంటే ఎప్పటికీ విడిపోలేని కష్టాలు, సమస్యలు, దోషాలు ఉన్న ఊర్లో జీవితం సాగదు. ఇలాంటి ఊరిలో బ్రతకాలన్నా అది కష్టమైపోతుంది.
మొత్తం గా చెప్పాలంటే – మనకు మానసిక, శారీరక, ఆర్థిక ఆరోగ్యం కోసం అనుకూలమైన సమాజం అవసరం. అలాంటి సమాజం ఎక్కడ ఉంటుందో అక్కడే నివసించాలి. మనకు హాని చేసే స్థలాలను వీలైనంతవరకు దూరంగా ఉంచుకోవాలన్నది ఈ పద్యార్థం.ఇది నీతితో కూడిన జీవన బోధ, మంచి వ్యక్తిత్వాన్ని సూచించే సందేశం.
కష్టసమయంలో అండగా నిలిచే స్నేహితులు, అనారోగ్య సమయంలో వైద్యసేవలు అందించే వైద్యులు, ఎప్పుడూ నీటితో పారే నది, జన్మ మరియు మరణ సంబంధిత శుభాశుభాలను తెలియజేసే బ్రాహ్మణుడు ఉన్న ఊరే నివాసయోగ్యమని ఆయన సూచిస్తున్నాడు.
ఇవి లేని ఊరు మానవులకు పనికిరాదన్నది ఆయన సందేశం. అంటే, సమాజంలో జీవించే మానవుడు తాను నివసించే ప్రదేశాన్ని తన అవసరాలను తీర్చగల సామర్థ్యంతో చూసుకుని ఎంపిక చేసుకోవాలన్నది ఈ పద్యంలోను ప్రతిఫలిస్తుంది.
స్నేహితుడు కష్ట సమయంలో తోడుంటే మనసుకు ధైర్యం. వైద్యుడు ఆరోగ్యానికి రక్షణ కలిగిస్తాడు. నది నీటి అవసరాలను తీర్చుతుంది. బ్రాహ్మణుడు ధార్మిక జీవనానికి మార్గదర్శనం చేస్తాడు. ఇవన్నీ మానవజీవితానికి అనివార్యమైన అంశాలు. అందుకే ఇవి లేని ఊరిలో నివసించకూడదని కవి హెచ్చరిస్తున్నాడు.
సారాంశంగా చెప్పాలంటే – మానవుడు సంఘజీవిగా జీవించాలంటే, అతని చుట్టూ ఉండే సమాజం జీవనానికి అనుకూలంగా ఉండాలి. అందుకే బద్దెన కవి ‘స్నేహితుడు, వైద్యుడు, నది, ద్విజుడు’ వంటి అంశాలు ఉన్న ఊరినే నివాసంగా ఎంచుకోమంటున్నాడు.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి