తృతీయ స్కంధము – విదురుని విరక్తి (భాగం – 2)
హస్తినాపురాన్ని విడిచిపెట్టిన విదురుడు వైరాగ్యమార్గంలో అడుగుపెట్టిన తరువాత అతని జీవితం పూర్తిగా భగవదన్వేషణకు అంకితమైంది. రాజభవనంలోని సౌకర్యాలు, అధికార గౌరవాలు, బంధుమోహం వంటి విషయాలను వెనుకకు వదిలిపెట్టి ఆయన తీర్థయాత్రను ప్రారంభించాడు. ఈ యాత్ర శరీరంతో చేసిన ప్రయాణం మాత్రమే కాదు; ఆత్మను పరమాత్మ వైపు నడిపించిన పవిత్ర సాధన కూడా.
విదురుడు భారతదేశంలోని అనేక పుణ్యక్షేత్రాలను సందర్శించాడు. పవిత్ర నదులలో స్నానాలు చేసి, మహర్షుల ఆశ్రమాలలో నివసించి, సత్సంగాలను ఆస్వాదించాడు. ప్రతి క్షేత్రంలో ఆయన భగవంతుని లీలలను శ్రవణం చేసేవాడు. తీర్థయాత్ర యొక్క అసలు ఉద్దేశ్యం కేవలం పుణ్యక్షేత్రాలను దర్శించడం కాదని, భక్తిని పెంపొందించుకోవడమేనని విదురుని జీవితం తెలియజేస్తుంది.
ఆయన యాత్ర సాగుతున్న సమయంలో కురుక్షేత్ర యుద్ధం జరిగింది. కౌరవ వంశం దాదాపుగా నశించింది. ధృతరాష్ట్రుడు తన కుమారులను కోల్పోయాడు. పాండవులు విజయం సాధించినప్పటికీ, యుద్ధం అనేక ప్రాణనష్టాలను మిగిల్చింది. ఈ పరిణామాలన్నీ లోక వైభవం ఎంత నశ్వరమో మరింత స్పష్టంగా తెలియజేశాయి. విదురుడు ముందుగానే చెప్పిన ధర్మవాక్యాలు నిజమయ్యాయని కాలమే నిరూపించింది.
తీర్థయాత్రలో ఒక ముఖ్యమైన సందర్భం యమునా నదీ తీరంలో ఉద్ధవునితో జరిగిన భేటీ. ఉద్ధవుడు శ్రీకృష్ణునికి అత్యంత ప్రియభక్తుడు. జ్ఞానంలోనూ, భక్తిలోనూ అతను అపూర్వుడు. విదురుడు ఉద్ధవుడిని కలుసుకున్నప్పుడు అతని మనస్సు ఆనందంతో నిండిపోయింది. ఎందుకంటే ఉద్ధవుడు శ్రీకృష్ణుని సన్నిధిలో దీర్ఘకాలం గడిపిన మహాభాగవతుడు.
విదురుడు ఉద్ధవునిని చూసి ద్వారకలోని యాదవుల క్షేమాన్ని, శ్రీకృష్ణుని విషయాలను అడిగాడు. అయితే ఉద్ధవుని ముఖంలో విషాదం కనిపించింది. కారణం అడగగా అతడు అత్యంత హృదయవిదారకమైన వార్తను తెలియజేశాడు. భూభారం తొలగించే తన అవతార కార్యాన్ని పూర్తి చేసిన అనంతరం శ్రీకృష్ణుడు తన దివ్యధామానికి తిరిగి వెళ్లిపోయాడని చెప్పాడు.
ఈ వార్త విన్న విదురుడు తీవ్రంగా కలత చెందాడు. శ్రీకృష్ణునిపై అతనికి అపారమైన భక్తి ఉండేది. భగవంతుని సాక్షాత్కారాన్ని పొందిన మహానుభావుడు భూమిని విడిచిపోయాడనే విషయం అతనికి బాధ కలిగించింది. అయితే ఉద్ధవుడు భగవంతుని లీలలను స్మరించుకుంటూ ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని వివరించాడు. భగవంతుడు శరీరరూపంలో కనబడకపోయినా ఆయన సర్వత్రా విస్తరించి ఉంటాడని చెప్పాడు.
ఉద్ధవుడు విదురునికి శ్రీకృష్ణుని బాల్యలీలలు, గోకులంలోని దివ్యచరిత్రలు, మథురా మరియు ద్వారకా లీలలను వివరించాడు. ఆ కథలను వింటూ విదురుడు భక్తి పారవశ్యంలో మునిగిపోయాడు. భగవంతుని లీలాశ్రవణమే మనస్సును పవిత్రం చేస్తుందని భాగవతం ఈ సందర్భంలో బోధిస్తుంది.
ఉద్ధవుని వద్ద నుండి విదురుడు మరో ముఖ్యమైన విషయాన్ని తెలుసుకున్నాడు. భగవంతుడు తన నిర్యాణానికి ముందు మైత్రేయ మహర్షికి పరమతత్త్వ జ్ఞానాన్ని బోధించాడని, ఆ జ్ఞానాన్ని తెలుసుకోవాలంటే మైత్రేయుని ఆశ్రయించాలని సూచించాడు. ఇది విదురుని జీవితంలో ఒక కీలక మలుపుగా మారింది.
ఉద్ధవుని సూచన మేరకు విదురుడు మైత్రేయ మహర్షిని కలుసుకున్నాడు. మహర్షి పాదాలకు నమస్కరించి వినయంతో ప్రశ్నలు అడిగాడు. “జీవుడు ఎందుకు సంసార బంధనంలో చిక్కుకుంటాడు? భగవంతుని మాయ స్వరూపం ఏమిటి? మోక్షాన్ని ఎలా పొందాలి?” వంటి అనేక ఆధ్యాత్మిక సందేహాలను వ్యక్తపరిచాడు.
విదురుని ప్రశ్నలు అతని ఆత్మజిజ్ఞాసను తెలియజేస్తాయి. సాధారణంగా మనుషులు భౌతిక సుఖాల కోసం ప్రశ్నలు అడుగుతారు. కానీ విదురుడు జనన మరణ చక్రం నుండి విముక్తి పొందే మార్గాన్ని తెలుసుకోవాలని కోరుకున్నాడు. అందుకే మైత్రేయ మహర్షి అతనికి అత్యున్నత భాగవత జ్ఞానాన్ని బోధించడం ప్రారంభించాడు.
తృతీయ స్కంధంలోని తరువాతి అధ్యాయాలు విదురుడు అడిగిన ప్రశ్నలకు మైత్రేయుడు ఇచ్చిన సమాధానాలే. సృష్టి రహస్యాలు, కపిల మహర్షి ఉపదేశాలు, భక్తియోగ మహిమ వంటి అనేక దివ్య విషయాలు ఈ సంభాషణ ద్వారా ప్రపంచానికి అందాయి. విదురుని వినయమే ఈ అమూల్యమైన జ్ఞానానికి కారణమైంది.
విదురుని విరక్తి మనకు ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్పుతుంది. వైరాగ్యం అనేది ప్రపంచాన్ని ద్వేషించడం కాదు; ప్రపంచంలోని నశ్వరత్వాన్ని గ్రహించి శాశ్వతమైన భగవంతుని ఆశ్రయించడం. అవమానం ఎదురైనప్పుడు ప్రతీకారం కోరుకోకుండా, దానిని ఆత్మోన్నతికి అవకాశంగా మార్చుకోవడం విదురుని విశిష్టత. అందుకే ఆయన భాగవతంలోని ఆదర్శ భక్తులలో ఒకరిగా నిలిచాడు.
విదురుని జీవితం ధర్మం, భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్యం అనే నాలుగు స్తంభాలపై నిలిచిన మహోన్నత ఆదర్శం. ఆయన విరక్తి వల్లే ప్రపంచానికి మైత్రేయ మహర్షి ద్వారా వెలుగులోకి వచ్చిన భాగవత తత్త్వజ్ఞానం లభించింది. భగవంతుని చరణాలను ఆశ్రయించినవారికి జీవితంలోని ప్రతి సంఘటన కూడా మోక్షమార్గంలో ఒక మెట్టుగా మారుతుందని విదురుని చరిత్ర స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి