ఒక పీర్లపల్లి అడవిలో జిరాఫీ,ఏనుగు, కుందేలు అనే ముగ్గురు మంచి స్నేహితులు ఉండేవి. జిరాఫీ ఎత్తుగా, ఏనుగు బలంగా ఉండేవి. కుందేలు మాత్రం చిన్నదైనా, చలాకీగా ఉండేది.
మొదట్లో కుందేలు కూడా తనకు తాను ఆహారం వెతుక్కొని తినేది.కానీ జిరాఫీ, ఏనుగు ప్రేమతో ప్రతిరోజూ ఆహారం తెచ్చిపెడుతుండటంతో కుందేలు అలవాటు పడిపోయింది.
“మన చిన్న స్నేహితుడే కదా!” అని జిరాఫీ నవ్వేది.
“ఇది ఆకలిగా ఉండకూడదు” అని ఏనుగు ప్రేమగా చూసుకునేది.
నిత్యం స్నేహితులు తెచ్చిచ్చే ఆహారం తిని సోమరిగా మారింది.
రోజంతా చెట్టు కింద పడుకుని ఉండేది.
రాత్రయ్యాక కూడా “ఆహారం తెచ్చారా?” అని ఎదురు చూసేది.
ఒకరోజు ఆలస్యమైతే కోపంగా,
“మీరు నా గురించి పట్టించుకోవడం లేదు!” అని స్నేహితులను తిట్టేది.
జిరాఫీ,ఏనుగు బాధపడ్డా ఏమీ అనేవి కాదు.
ఈ సంగతంతా అడవిలోని సింహం గమనించింది.
“ఇలా ఉంటే కుందేలు పూర్తిగా పనికిరానిదైపోతుంది… వీరికి గుణపాఠం చెప్పాలి” అని అనుకుంది.
ఒక రోజు సింహం గ్రద్దను పిలిచి,
“వెళ్ళి ఆ ముగ్గురినీ నా దగ్గరకు రమ్మని చెప్పు” అంది.
గ్రద్ద వెళ్లి చెప్పగా,జిరాఫీ, ఏనుగు వెంటనే వచ్చాయి. కానీ కుందేలు నడవలేక చాలా కష్టంగా ఆయాస పడుతూ వచ్చింది.
దాన్ని చూసి సింహం కోపంగా,
“ఇది ఏమిటి? నడవలేనంతగా ఎందుకు అయ్యింది?” అని అడిగింది.
జిరాఫీ,ఏనుగు తలదించుకుని,
“మేమే ఎక్కువగా చూసుకున్నాం” అని చెప్పాయి.
సింహం చిరునవ్వుతో,
“సరే! ఇక మీ అందరికీ ఒక పరీక్ష” పెడతాను అంది.
“ఈ రోజు నుంచి పది రోజుల పాటు ఎవరికీ ఎవరు సహాయం చేసుకోగూడదు.
ప్రతి ఒక్కరూ తమ ఆహారం తామే సంపాదించాలి.
అలా చేయలేకపోతే… అడవిలో ఉండటానికి హక్కు ఉండదు!” అని కఠినంగా చెప్పింది.
కుందేలు వణికిపోయింది.
“నేను ఎలా ఆహారం సంపాదించుకోవాలి?” అని ఏడ్చింది.
మొదటి రోజు కుందేలు ఆకలితో ఇబ్బంది పడింది.
జిరాఫీ,ఏనుగు చూసినా సహాయం చేయలేకపోయాయి.
ఆకలి ఎక్కువ కావడంతో కుందేలు నెమ్మదిగా బయటకు వెళ్లింది.
చిన్న చిన్న గడ్డి మొక్కలు, పండ్లు,దుంపలు వెతకడం మొదలుపెట్టింది.కష్టపడి కొంత ఆహారం సంపాదించింది.
అలా రోజు కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకొని ఆహారం సంపాదించుకొని తినసాగింది.
పదిరోజుల వరకు ఎవరిమీద ఆధారపడకుండా వేగంగా పరుగెత్తి పుష్టికరమైన ఆహారం సంపాదించుకొని తినసాగింది.కొన్ని రోజుల తరువాత సింహం మళ్లీ పిలిచింది.
“ఎలా ఉంది నీ అనుభవం?” అని కుందేలును అడిగింది.
కుందేలు ఆనందంగా,
“నేను స్వయంగా ఆహారం సంపాదించగలను.ఇప్పటి నుండి ఎవరిమీద ఆధారపడకుండా సోమరిగా ఉండను!” అంది.
“మేము ప్రేమతో చేసిన పని వలన కుందేలు సోమరిగా మారింది.మాది ముమ్మాటికి తప్పేనని ఒప్పుకున్నాయి. ఇకపై సహాయం చేస్తాం కానీ అలవాటు చేయ"మని జిరాఫీ,ఏనుగు నిర్ణయించుకున్నాయి.
సింహం సంతోషంగా వాటిలోని మార్పును మెచ్చుకుంది
“సరైన సహాయం అంటే ఇతరులను బలంగా చేయడం,
కానీ బలహీనులుగా కాదు” అని చెప్పింది.
ఆ రోజునుంచి కుందేలు కష్టపడి పనిచేసింది.
జిరాఫీ,ఏనుగు కూడా సరైన విధంగా స్నేహం చేయడం నేర్చుకున్నాయి.
అతిగా సహాయం చేయడం వల్ల మన స్నేహితులు బలహీనపడతారు.
స్వయంగా కష్టపడి సంపాదించుకోవడం నేర్పించడమే నిజమైన స్నేహం.
మొదట్లో కుందేలు కూడా తనకు తాను ఆహారం వెతుక్కొని తినేది.కానీ జిరాఫీ, ఏనుగు ప్రేమతో ప్రతిరోజూ ఆహారం తెచ్చిపెడుతుండటంతో కుందేలు అలవాటు పడిపోయింది.
“మన చిన్న స్నేహితుడే కదా!” అని జిరాఫీ నవ్వేది.
“ఇది ఆకలిగా ఉండకూడదు” అని ఏనుగు ప్రేమగా చూసుకునేది.
నిత్యం స్నేహితులు తెచ్చిచ్చే ఆహారం తిని సోమరిగా మారింది.
రోజంతా చెట్టు కింద పడుకుని ఉండేది.
రాత్రయ్యాక కూడా “ఆహారం తెచ్చారా?” అని ఎదురు చూసేది.
ఒకరోజు ఆలస్యమైతే కోపంగా,
“మీరు నా గురించి పట్టించుకోవడం లేదు!” అని స్నేహితులను తిట్టేది.
జిరాఫీ,ఏనుగు బాధపడ్డా ఏమీ అనేవి కాదు.
ఈ సంగతంతా అడవిలోని సింహం గమనించింది.
“ఇలా ఉంటే కుందేలు పూర్తిగా పనికిరానిదైపోతుంది… వీరికి గుణపాఠం చెప్పాలి” అని అనుకుంది.
ఒక రోజు సింహం గ్రద్దను పిలిచి,
“వెళ్ళి ఆ ముగ్గురినీ నా దగ్గరకు రమ్మని చెప్పు” అంది.
గ్రద్ద వెళ్లి చెప్పగా,జిరాఫీ, ఏనుగు వెంటనే వచ్చాయి. కానీ కుందేలు నడవలేక చాలా కష్టంగా ఆయాస పడుతూ వచ్చింది.
దాన్ని చూసి సింహం కోపంగా,
“ఇది ఏమిటి? నడవలేనంతగా ఎందుకు అయ్యింది?” అని అడిగింది.
జిరాఫీ,ఏనుగు తలదించుకుని,
“మేమే ఎక్కువగా చూసుకున్నాం” అని చెప్పాయి.
సింహం చిరునవ్వుతో,
“సరే! ఇక మీ అందరికీ ఒక పరీక్ష” పెడతాను అంది.
“ఈ రోజు నుంచి పది రోజుల పాటు ఎవరికీ ఎవరు సహాయం చేసుకోగూడదు.
ప్రతి ఒక్కరూ తమ ఆహారం తామే సంపాదించాలి.
అలా చేయలేకపోతే… అడవిలో ఉండటానికి హక్కు ఉండదు!” అని కఠినంగా చెప్పింది.
కుందేలు వణికిపోయింది.
“నేను ఎలా ఆహారం సంపాదించుకోవాలి?” అని ఏడ్చింది.
మొదటి రోజు కుందేలు ఆకలితో ఇబ్బంది పడింది.
జిరాఫీ,ఏనుగు చూసినా సహాయం చేయలేకపోయాయి.
ఆకలి ఎక్కువ కావడంతో కుందేలు నెమ్మదిగా బయటకు వెళ్లింది.
చిన్న చిన్న గడ్డి మొక్కలు, పండ్లు,దుంపలు వెతకడం మొదలుపెట్టింది.కష్టపడి కొంత ఆహారం సంపాదించింది.
అలా రోజు కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకొని ఆహారం సంపాదించుకొని తినసాగింది.
పదిరోజుల వరకు ఎవరిమీద ఆధారపడకుండా వేగంగా పరుగెత్తి పుష్టికరమైన ఆహారం సంపాదించుకొని తినసాగింది.కొన్ని రోజుల తరువాత సింహం మళ్లీ పిలిచింది.
“ఎలా ఉంది నీ అనుభవం?” అని కుందేలును అడిగింది.
కుందేలు ఆనందంగా,
“నేను స్వయంగా ఆహారం సంపాదించగలను.ఇప్పటి నుండి ఎవరిమీద ఆధారపడకుండా సోమరిగా ఉండను!” అంది.
“మేము ప్రేమతో చేసిన పని వలన కుందేలు సోమరిగా మారింది.మాది ముమ్మాటికి తప్పేనని ఒప్పుకున్నాయి. ఇకపై సహాయం చేస్తాం కానీ అలవాటు చేయ"మని జిరాఫీ,ఏనుగు నిర్ణయించుకున్నాయి.
సింహం సంతోషంగా వాటిలోని మార్పును మెచ్చుకుంది
“సరైన సహాయం అంటే ఇతరులను బలంగా చేయడం,
కానీ బలహీనులుగా కాదు” అని చెప్పింది.
ఆ రోజునుంచి కుందేలు కష్టపడి పనిచేసింది.
జిరాఫీ,ఏనుగు కూడా సరైన విధంగా స్నేహం చేయడం నేర్చుకున్నాయి.
అతిగా సహాయం చేయడం వల్ల మన స్నేహితులు బలహీనపడతారు.
స్వయంగా కష్టపడి సంపాదించుకోవడం నేర్పించడమే నిజమైన స్నేహం.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి