అనుగ్రహం: - - యామిజాల జగదీశ్

 

"ఒకరోజు చిన్నారి కృష్ణుడు బృందావనంలోని అందమైన పూల వనంలో రంగురంగుల పువ్వుల మధ్య ఒంటరిగా ఆడుకోసాగాడు. ఆయన సున్నితమైన చేతుల్లో ఒక చిన్న గుప్పెడు పువ్వులు ఉన్నాయి, వాటిని ఆయన ప్రేమతో భూమిపై చల్లుతున్నాడు. అవి కేవలం పువ్వులు మాత్రమే కాదు, తోట అంతటా ప్రేమ, ఆనందం, మంచినీ పంచుతున్నట్లు అనిపించింది.
ఆయనపై మధురమైన చిరునవ్వు,  నెమలీక దివ్యమైన కాంతిని వెదజల్లుతున్నాయి. ఆయన వెనుక ఉన్న ప్రకాశవంతమైన కాంతి మొత్తం వాతావరణాన్ని అలవోకగా మారుస్తోంది. అప్పటికే చెట్లపై వాలిన పక్షులు తమ మధురమైన కిలకిలారావాలతో కృష్ణుడిని స్వాగతిస్తుండగా, నెమ్మదిగా వీచే సుగంధభరితమైన గాలి చుట్టూ పూల పరిమళాన్ని వ్యాపింపజేసింది.
కృష్ణుడు చల్లిన పువ్వులు ఎక్కడ వికసిస్తే, అక్కడ ప్రకృతి మరింత అందంగా తయారవుతోంది. 
భూమాత స్వయంగా ఆయన పాదాల చేత ఆశీర్వదించిన పూల తివాచీని చూస్తున్నట్లు అనిపించింది. ఆ దివ్యమైన దృశ్యాన్ని చూడటం ప్రతి జీవి హృదయంలో శాంతి, ప్రేమ, భక్తి భావాన్ని జాగృతం చేస్తోంది.
శ్రీకృష్ణ భగవానుడు తన లీలల ద్వారా జీవితంలో ప్రేమ, కరుణ, అందం, ఆనందాన్ని ప్రసాదిస్తాడని ఈ లీలలు మనకు బోధిస్తాయి. 
భక్తి అనే పువ్వులు వికసించే హృదయంలో ఎల్లప్పుడూ భగవంతుని అనుగ్రహం, సంతోషం నిలిచివుంటాయి.