సుప్రభాత కవిత : - బృంద

పరుగులు పెట్టి వచ్చే అల

నురుగులు  వదిలి వెళ్ళేను ఇలా!

తలపుల తలుపులు మూయగనే 

పిలుపులు మిగిలే ఇలా!

క్షణక్షణం కదులుతూ కాలం 

గతమై నిలుచు కలకాలం 

నిన్నగా మారే  ఈనాడు 

నేడుగ మారే రేపు!

కాలం లాటిదే  సాగరం 

ఘటనలన్నీ తనలో దాచి 

నటనగా మౌనాన్ని ధరించి 

సాక్షిగా నిలుచు కర్మలకు!

తప్పు ఒప్పులు తెలిసే 

గొప్ప ఉన్న మనిషికి 

మనసు చెప్పే మంచి 

ఒప్పుకొంటే ముప్పు తప్పు!

లోపల వుండే కుట్రలు 

చూపడు ఎప్పుడు బయటకు 

ఓపని ఒకటే దుర్గుణముతో 

రేపటి శిక్షలు మరిచేను

షరతులు లేని ప్రేమ

ఆంక్షలు లేని స్వేచ్ఛ

అంతరాలెరుగని స్నేహం 

ప్రకృతి నేర్పే పాఠం 

అర్థమైన అంతరంగాలకు 

🌸🌸సుప్రభాతం 🌸🌸