శ్రీ శుకవాణి- వాసుదేవుడు, విశ్వసృష్టి
శ్రీమద్భాగవత పురాణమున ద్వితీయ స్కందమున శుక మహర్షి పరీక్షిత్తు మహారాజునకు పరమాత్మ తత్త్వమును, సృష్టి రహస్యములను అత్యంత వివరముగా బోధించుచున్నారు. ఈ భాగమున వాసుదేవుడే సర్వ కారణ భూతుడని, ఆయన నుండే ఈ అనంత విశ్వము ఉద్భవించినదని శుకవాణి స్పష్టము చేయుచున్నది. సృష్టికి పూర్వము కేవలము వాసుదేవుడు మాత్రమే ఉండెను. ఆయన యందు ఎటువంటి గుణములు గానీ, వికారములు గానీ లేవు. ఆయన స్వయంప్రకాశకుడు, నిత్యుడు, సత్యస్వరూపుడు. సృష్టి చేయవలెననే సంకల్పము కలిగినప్పుడు తన మాయా శక్తిని ప్రేరేపించి త్రిగుణములను ఆవిర్భవింపజేశాడు. ఈ ప్రక్రియలో కాలము, కర్మము, స్వభావము అనేవి ప్రధాన భూమిక పోషిస్తాయి. వాసుదేవుని చూపు సోకగానే ప్రకృతి చైతన్యవంతమై మహత్తత్త్వముగా మారుతుంది. ఆ మహత్తత్త్వము నుండి అహంకారము, దాని నుండి పంచభూతములు, ఇంద్రియములు జనించాయి. ప్రతి అణువులోనూ భగవంతుని చైతన్యం నిండి ఉంది.
శుక మహర్షి వివరణ ప్రకారము ఈ విశ్వమంతా ఆ పరమపురుషుని విరాట్ రూపమే. బ్రహ్మ దేవుడు కూడా ఆ వాసుదేవుని నాభి కమలము నుండి ఉద్భవించి, ఆయన అనుగ్రహముతోనే సృష్టిని కొనసాగించే జ్ఞానమును పొందాడు. సృష్టిలోని ప్రతి అణువులోనూ వాసుదేవుడు అంతర్యామిగా ఉన్నాడు. ఆకాశము, వాయువు, అగ్ని, జలము, భూమి అనే పంచభూతములు ఆయన శరీరములోని వివిధ భాగములుగా భావించవలెను. సూర్యచంద్రులు ఆయన నేత్రములు, దిక్కులు ఆయన కర్ణములు, వేదములు ఆయన వాక్కు. ఇట్లు విశ్వమంతా దైవమయమని గుర్తించడమే నిజమైన భక్తి. వాసుదేవుడు కేవలము సృష్టికర్తయే కాక, స్థితికారకుడు కూడా. జగత్తును తన యోగమాయతో రక్షిస్తూ, అధర్మము పెరిగినప్పుడు అవతారములు ధరించి సాధువులను కాపాడుతాడు. ఆయన లీలలు అమోఘములు మరియు అనంతములు.
సృష్టి క్రమమును తెలుసుకోవడం వల్ల మనిషికి అహంకారము నశిస్తుంది. ఈ విశాల విశ్వములో తాను ఒక చిన్న భాగమని, అంతా ఆ పరమాత్మ సంకల్పమేనని అర్థమవుతుంది. శుక మహర్షి పరీక్షిత్తుకు బోధిస్తూ, ఏకాగ్రతతో వాసుదేవుని ధ్యానించడం వల్ల జన్మమృత్యు బంధాల నుండి విముక్తి లభిస్తుందని చెప్పారు. ప్రాకృతికమైన ఈ సృష్టి అంతా నశ్వరమైనదని, దీనికి ఆధారమైన వాసుదేవుడు మాత్రమే శాశ్వతుడని గ్రహించాలి. భక్తుడు తన సర్వస్వమును ఆయనకే అర్పించి, నిరంతరము నామస్మరణ చేయాలి. వాసుదేవ తత్త్వమును ఎరిగిన వాడు దేనికీ చలించడు. సుఖదుఃఖాలను సమానముగా స్వీకరిస్తాడు. విశ్వమంతా వ్యాపించి ఉన్న ఆ చైతన్యమును తన హృదయములో దర్శించడమే మానవ జీవిత పరమావధి. సృష్టి స్థితి లయలకు మూలమైన ఆ పరమాత్మను చేరుకోవడమే జీవుని అంతిమ గమ్యము.
వాసుదేవుని లీలలు అనంతము. ఆయన సృష్టిని చేస్తూనే దానిలో చిక్కుకోకుండా సాక్షిగా ఉంటాడు. అగ్ని కర్రలో దాగి ఉన్నట్లు, పరమాత్మ ప్రతి జీవిలో ఆత్మ రూపమున ఉన్నాడు. భక్తి ద్వారానే ఆ ఆత్మను సాక్షాత్కరించుకోవచ్చు. శుక మహర్షి వాక్కులు భవరోగమునకు ఔషధము వంటివి. పరీక్షిత్తు మహారాజు ఈ జ్ఞానమును శ్రద్ధగా వింటూ తన చివరి క్షణాలను ధన్యము చేసుకున్నాడు. ఈ విశ్వసృష్టి వర్ణన కేవలము భౌతికమైనది కాదు, ఇది ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణము. కార్యకారణ రూపమున ఉన్న జగత్తును దాటి మూల పురుషుడైన వాసుదేవుని చేరుకోవడమే ఈ బోధన అంతరార్థము. భాగవతములోని ప్రతి శ్లోకము భక్తి రసాన్ని కురిపిస్తూ జీవుడిని పరమాత్మ వైపు నడిపిస్తుంది. నిష్కామ కర్మతో, అనన్య భక్తితో వాసుదేవుని ఆరాధించేవారు ఆయనలో ఐక్యమవుతారు. ఇట్లు శుకవాణి ద్వారా వెలువడిన ఈ తత్త్వము ముముక్షువులకు మార్గదర్శకము.
భగవంతుడు తన సంకల్ప మాత్రము చేతనే ప్రపంచాన్ని నిర్మిస్తాడు. ఆయనకు ఎటువంటి సహాయకులు అవసరము లేదు. సృష్టిలోని వైవిధ్యం అంతా ఆయన మాయా విలాసమే. జ్ఞాని అయిన వాడు ఈ మాయను దాటి సత్యాన్ని గ్రహిస్తాడు. భక్తి మార్గంలో పయనించే వారికి ఈ జ్ఞానం సహజంగానే అబ్బుతుంది. వాసుదేవుని కృప లేనిదే సృష్టిని అర్థం చేసుకోవడం అసాధ్యం. భాగవత పురాణము మనకు ఆ కృపను ప్రసాదిస్తుంది. ప్రతి జీవిలో ఉన్న పరమాత్మను గౌరవించడం, లోక కళ్యాణం కోరడం నిజమైన ఆరాధన. పరీక్షిత్తు మహారాజు పొందిన ముక్తి మార్గము అందరికీ ఆదర్శప్రాయము. నిరంతర హరి నామ స్మరణతో హృదయము పవిత్రమవుతుంది. ఆ పవిత్ర హృదయములోనే పరమాత్మ నివసిస్తాడు. ఈ సృష్టి కార్యమును తెలుసుకొనుట వలన పరమాత్మ యొక్క సర్వవ్యాపకత్వము మనకు బోధపడుతుంది. మనలోని భయము, అజ్ఞానము తొలగి పరమ శాంతి సిద్ధిస్తుంది. వాసుదేవుని పాద పద్మములే మనకు శరణ్యము.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి