సుందరకాండము-10: - సి.హెచ్.ప్రతాప్

గిరిణాపీడ్యమానేన పీడ్యమానాని సర్వతః |

గుహావిష్ఠాని భూతాని వినేదుర్వికృతైః స్వరైః || 17 ||

స మహాసత్వ సన్నాదః శైలపీడానిమిత్తజః |

పృథివీం పూరయామాస దిశశ్చోపవనాని చ || 18 ||

శిరోభిః పృథిభిః సర్పా వ్యక్త స్వస్తికలక్షణైః |

వమన్తః పావకం ఘోరం దదంశుః దశనైశ్శిలాః || 19 ||

తాస్తదా సవిషైః దష్టాః కుపితైః తైః మహాశిలాః |

జజ్వలుః పావకోద్దీప్తా బిభిదుశ్చ సహస్రథా || 20 ||

వాల్మీకి రామాయణము సుందరకాండ మొదటి సర్గలోని ఈ శ్లోకాలు హనుమంతుడి అసాధారణ పరాక్రమం వల్ల మహేంద్ర పర్వతంపై ఏర్పడిన ప్రళయ దృశ్యాన్ని అత్యంత శక్తిమంతంగా వర్ణిస్తాయి. హనుమంతుడు సముద్రాన్ని లంఘించేందుకు సిద్ధమై పర్వతాన్ని తన పాదాలతో బలంగా నొక్కినప్పుడు, ఆ ఒత్తిడి కేవలం పర్వతానికే కాక అక్కడ నివసించే సమస్త జీవరాశులకు ఏ విధంగా విస్తరించిందో ఇక్కడ చూడవచ్చు.

హనుమంతుడి అపారమైన బలం వల్ల మహేంద్ర గిరి తీవ్రంగా పీడించబడింది. ఆ పర్వత గుహల్లో నివసించే వివిధ భూతాలు, ప్రాణులు ఈ హఠాత్పరిణామానికి భయభ్రాంతులయ్యాయి. పర్వతం నలువైపులా అదిరిపోతుండటంతో, లోపల ఉన్న జీవులన్నీ భరించలేని వేదనతో వికృతమైన స్వరాలతో అరిచాయి. ఆ క్రందనలు సామాన్యమైనవి కావు; అవి ప్రాణభయంతో వెలువడిన ఆర్తనాదాలు. హనుమంతుడి పాదఘట్టన ఎంతటి తీవ్రతతో ఉందో ఆ ప్రాణుల భీకర ధ్వనులే సాక్ష్యంగా నిలిచాయి. కార్యసాధకుడు తన గమ్యం వైపు అడుగు వేసినప్పుడు ప్రకృతిలో ఇటువంటి మహా చలనం కలగడం ఆయన దివ్య శక్తికి నిదర్శనం.

పర్వతం పీడించబడటం వల్ల కలిగిన ఆ మహా ప్రాణుల ఘోష భూమ్యాకాశాలను నింపేసింది. ఆ భయంకరమైన శబ్దం కేవలం పర్వత ప్రాంతానికే పరిమితం కాకుండా, భూమిని, పది దిక్కులను మరియు చుట్టుపక్కల ఉన్న వనారణ్యాలను ప్రతిధ్వనింపజేసింది. హనుమంతుడి శక్తి విశ్వవ్యాప్తమైనదని, ఆయన సంకల్పం అనంతమైనదని ఈ వర్ణన సూచిస్తుంది. ఒక వీరుడు తన విశ్వరూపాన్ని ప్రదర్శించే వేళ, ఆ పరిసరాల్లోని అణువణువూ ఆయన పరాక్రమానికి తలవొంచి స్పందిస్తుందని వాల్మీకి మహర్షి ఇక్కడ అద్భుతంగా చిత్రించారు.

పర్వత బిలాల్లో నివసించే సర్పాలు కూడా హనుమంతుడి ఒత్తిడికి ఆగ్రహించాయి. విశాలమైన పడగలు, వాటిపై స్వస్తిక చిహ్నాలు కలిగిన ఆ మహా సర్పాలు భయంతోనూ, కోపంతోనూ భయంకరమైన విషాగ్నిని చిమ్మడం ప్రారంభించాయి. ఆ పాములు తమ తీక్షణమైన కోరలతో అక్కడి శిలలను కరిచాయి. హనుమంతుడి భారానికి తాళలేక అవి తమ ఆవాసాలైన రాళ్లనే శత్రువులుగా భావించి దంశించాయి. సర్పాల నోటి నుండి వెలువడే అగ్ని జ్వాలలు ఆ ప్రాంతాన్ని మరింత భీతి గొలిపేలా చేశాయి. హనుమంతుడి పాదస్పర్శ అచేతనమైన పర్వతాన్ని మాత్రమే కాక, అంతటి విష సర్పాలను సైతం చైతన్యపరిచి క్రోధోద్రిక్తులను చేసింది.

ఆ కోపిష్ఠి సర్పాలు తమ విషపూరితమైన కోరలతో కరవడం వల్ల, ఆ మహా శిలలు అగ్ని సంపర్కం కలిగినట్లుగా ప్రజ్వలించాయి. విషాగ్ని ప్రభావానికి ఆ రాళ్లు వేడెక్కి మంటలతో వెలిగిపోయాయి. అంతటితో ఆగకుండా, ఆ ఒత్తిడికి మరియు వేడికి తట్టుకోలేక ఆ బండరాళ్లు వేల ముక్కలుగా పగిలిపోయాయి. ఒక మహావృక్షం కూలినప్పుడు కలిగే శబ్దం కంటే, ఈ శిలలు విచ్ఛిన్నమైనప్పుడు కలిగే ధ్వని మిన్నగా ఉంది. పర్వతమే ముక్కలైపోతుందా అన్నట్లుగా ఉన్న ఆ దృశ్యం హనుమంతుడి లంఘన తీవ్రతను కళ్లకు కడుతుంది.

ఈ నాలుగు శ్లోకాలు హనుమంతుడిని కేవలం ఒక దూతగా కాక, ప్రకృతిని శాసించగల మహాశక్తిగా చూపిస్తాయి. రామకార్యం కోసం ఆయన సిద్ధమైన తీరు, ఆయన పరాక్రమం వల్ల కలిగిన ప్రకంపనలు లోకాన్నంతటినీ విస్మయానికి గురిచేశాయి. మహేంద్ర పర్వతం కంపించడం, ప్రాణులు విలపించడం, శిలలు బద్దలు కావడం ఇవన్నీ హనుమంతుడి విజయానికి సూచికలుగా నిలిచాయి. సీతాన్వేషణ అనే మహా యజ్ఞంలో ఆయన అడుగు ఎంతటి ప్రభావవంతమైనదో ఈ ఘట్టం స్పష్టం చేస్తుంది.