చార్లెస్ డార్విన్: - - యామిజాల జగదీశ్

 చరిత్రలోనే గొప్ప శాస్త్రవేత్తలలో ఒకరైన చార్లెస్ డార్విన్ తన జీవితంలో ఒక్క రోజు కూడా పూర్తిగా పని చేయలేదు.
భూమిపై ఉన్న జీవరాశిని మనం అర్థం చేసుకునే విధానాన్ని ఆయన మార్చారు. ఆయన రాసిన పుస్తకాలు విజ్ఞానశాస్త్రం, మతం, సమాజాన్ని సమూలంగా కదిలించాయి. అలాంటి వ్యక్తి రేయింబవళ్లు పని చేసే ఉంటారని మనం అనుకోవచ్చు. అది సహజంకూడా.
కానీ ఆయన అలా చేయలేదు.
డార్విన్ రోజుకు సుమారు నాలుగు గంటలు మాత్రమే పని చేసేవారు. ఉదయం 8 గంటలకు తన అధ్యయన గదిలో సుమారు 90 నిమిషాల పాటు పని చేపట్టేవారు. ఆ తర్వాత విరామం తీసుకుని, తన భార్య ఎమ్మాతో కలిసి తన ఉత్తరాలను చదివి, మధ్యాహ్నం వరకు మరో 90 నిమిషాల పాటు పనిలో నిమగ్నమయ్యేవారు. మధ్యాహ్నానికి, "ఈ రోజు నేను మంచి పని చేశాను" అని గట్టిగా అనేవారు.
ఆ తర్వాత నడిచేవారు.
ఆయన ప్రతిరోజూ రెండుసార్లు సుదీర్ఘ నడకకు వెళ్ళేవారు. తరచుగా, తన ఇంటి దగ్గర ఉన్న కంకర దారిలో నడిచేవారు. దానిని ఆయన కుటుంబం 'సాండ్‌వాక్' అని పిలిచేది. మధ్యాహ్నం, ఆయన కునుకు తీసేవారు. ఆ తర్వాత తన కుటుంబంతో కలిసి రాత్రి భోజనానికి ముందు, చివరి గంట పని కోసం తిరిగి వచ్చేవారు.
అంతే. రాత్రిపూట ఏ రోజూ ఆలస్యంగా పని చేసేవారు కాదు. వారాంతాల్లో తీవ్రంగా శ్రమించడమనేదీ లేదు. ఆయన హడావిడి పడి ఎరుగరు.
ఆ సాధారణ కాలపట్టిక ప్రకారం, డార్విన్ పంతొమ్మిది పుస్తకాలు రాశారు.‌ వాటిలో ‘ది డిసెంట్ ఆఫ్ మ్యాన్’, ‘ఆన్ ది ఆరిజిన్ ఆఫ్ స్పీసీస్’ కూడా ఉన్నాయి. బహుశా ఇది ఇప్పటివరకు రాసిన అత్యంత ముఖ్యమైన విజ్ఞానశాస్త్ర పుస్తకం.
ఆయన ఎక్కువ చేయడం ద్వారా ప్రపంచాన్ని మార్చలేదు. ఆయన లోతుగా ఆలోచించడం, పూర్తిగా విశ్రాంతి తీసుకోవడం, తన శక్తిని తన గొప్ప వనరుగా భావించి కాపాడు కోవడం ద్వారా ప్రపంచాన్ని మార్చారు.
బహుశా అది నిజమే కావచ్చు.
అటువంటి చార్లెస్ డార్విన్ గురించి కొన్ని ఆశ్చర్యకరమైన వాస్తవాలు...
చార్లెస్ డార్విన్ చాలా ప్రసిద్ధుడు. ఆ కీర్తికి ఆయన అర్హుడే. జీవం ఎలా పరిణామం చెందుతుందో, ఎలా వైవిధ్యభరితంగా మారుతుందో వివరించడం ద్వారా, 1859లో ఆయన రచించిన "ఆన్ ది ఆరిజిన్ ఆఫ్ స్పీసీస్" అనే గ్రంథం జీవశాస్త్రంలో విప్లవాత్మక మార్పులు తీసుకు వచ్చింది. అది ఈనాటికీ అంతే ప్రాసంగికంగా ఉంది. ఆయన పుట్టిన ఫిబ్రవరి 12వ రోజును ఇప్పుడు ప్రపంచవ్యాప్తంగా డార్విన్ దినోత్సవంగా జరుపుకుంటున్నారు. 
కానీ, ఏ చారిత్రక వ్యక్తి విషయంలో లాగే, డార్విన్ జీవితంలోని అనేక వివరాలు కాలక్రమేణా మరుగున పడిపోయాయి. నిజమే, ప్రకృతి ప్రపంచంలో మన స్థానాన్ని, వారసత్వాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఆయన మనకు సహాయపడ్డారు, కానీ ఆయన బ్యాక్‌గామన్ ఆటను కూడా అద్భుతంగా ఆడేవారు. బౌద్ధమతంపై ఆసక్తి చూపేవారు. 
ఆయనకు విదేశీ జంతువులను తినడం ఇష్టం. కానీ గుడ్లగూబలను కాదు.
డార్విన్ ఒక సాహసోపేతమైన ఆహార ప్రియుడు. ఆయన తనదైన శాస్త్రీయ జిజ్ఞాసను అడవిలోని జంతువు లపైనా, అలాగే వాటిని తినే జంతువులపైనా ప్రదర్శించేవారు. కేంబ్రిడ్జ్‌లో నివసిస్తున్నప్పుడు, ఆయన " గ్లటన్ క్లబ్ "కు అధ్యక్షత వహించారు. ఇది "వింత మాంసం" తినడానికి సమావేశమయ్యే ఆహార ప్రియుల వారపు సమావేశం. ఈ క్లబ్‌లోని వారు తరచుగా డేగలు, బిట్టర్న్‌ల వంటి వేటాడే పక్షులను తినేవారు. కానీ ఒకసారి డార్విన్ గోధుమ రంగు గుడ్లగూబ మాంసం తిని వాంతి చేసుకున్నాడని, దాని రుచి "వర్ణనాతీతం" అని రాశాడని చెబుతారు.
అయినప్పటికీ, దక్షిణ అమెరికా పర్యటనలో ఇతర అరుదైన మాంసాలను రుచి చూడకుండా అది ఆయనను ఆపలేదు. ఆయన ఆర్మడిల్లోల గురించి ప్రేమగా రాస్తూ, అవి "రుచిలోనూ, రూపంలోనూ బాతులా ఉంటాయి" అని వివరించారు. అలాగే, గుర్తించని 20-పౌండ్ల బరువున్న ఒక ఎలుక జాతి జంతువును—బహుశా అది అగౌటి అయి ఉండవచ్చు—ఆయన "నేను రుచి చూసిన అత్యుత్తమ మాంసం" అని చెప్పుకున్నారు. ఆయన ఈ సాహసోపేతమైన ఆకలి తరువాత "ఫైలమ్ ఫీస్ట్" అనే భావనకు ప్రేరణనిచ్చింది. ఇది "మానవ నాలుకకు తెలియని పక్షులు, జంతువులను" తినాలనే గ్లటన్ క్లబ్ తత్వశాస్త్రం ఆధారంగా రూపొందించిన ఒక జీవవైవిధ్య విందు.
ఆహారం విషయంలోలాగానే డార్విన్ వివాహం విషయంలో కూడా స్పృహతో కూడిన విశ్లేషణాత్మక దృక్పథాన్ని అవలంబించి, వైవాహిక జీవితంలోని లాభనష్టాల జాబితాను రాశారు. 
ఆయన లాభాలలో "పిల్లలు," "నిరంతర తోడు," "సంగీతం, స్త్రీల కబుర్ల ఆకర్షణ" ఉండగా, నష్టాలలో "సమయం వృధా," "పుస్తకాలకు తక్కువ డబ్బు" వంటివి ఉన్నాయి. చివరికి ఆయన వివాహం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. కానీ ఆ తర్వాత, సహజ ఎంపికలో జన్యుశాస్త్ర పాత్రను వెలుగులోకి తెచ్చిన వ్యక్తికి తగని ఒక విచిత్రమైన నిర్ణయం తీసుకున్నారు. ఆయన తన మొదటి కజిన్‌ను వివాహం చేసుకున్నారు.
వాస్తవానికి, డార్విన్ కాలంలో ఇది నేటికంటే తక్కువ నిషిద్ధమైన విషయం. చార్లెస్, ఎమ్మా డార్విన్‌లు 1882లో చార్లెస్ మరణించే వరకు 43 సంవత్సరాల పాటు వివాహ బంధంలో ఉన్నారు. వారి వివాహ వృత్తాంతాన్ని  2009లో వచ్చిన " చార్లెస్ అండ్ ఎమ్మా: ది డార్విన్స్ లీప్ ఆఫ్ ఫెయిత్ " అనే పిల్లల పుస్తకంలో తిరిగి వివరించారు. ఇది వారి కుటుంబ బంధాల కంటే ఆ జంట మధ్య ఉన్న మతపరమైన విభేదాలపై ఎక్కువగా దృష్టి సారించింది.
ఆయన బ్యాక్‌గామన్ అభిమాని.
డార్విన్ తన వయోజన జీవితంలో చాలా కాలం పాటు ఒక రహస్యమైన అనారోగ్యంతో బాధపడ్డారు. ఒత్తిడి లేదా అలసట సమయాల్లో బొబ్బలు, తలనొప్పులు, నిద్రలేమి, వాంతులు వంటి లక్షణాలు తరచుగా తీవ్రమయ్యేవి. తన చివరి సంవత్సరాలలో, ఇంట్లో చదవడానికి, పరిశోధన చేయడానికి ఎక్కువ సమయం కేటాయించే కఠినమైన దినచర్యను అనుసరించడం ద్వారా అతను దీనితో పోరాడటానికి ప్రయత్నించారు. ఇందులో ప్రతి రాత్రి 8 నుండి 8:30 గంటల మధ్య ఎమ్మాతో రెండు బ్యాక్‌గామన్ ఆటలు ఆడటం కూడా ఉండేది. వాటి స్కోరును చార్లెస్ చాలా జాగ్రత్తగా లెక్కించేవారు. "ఆమె గెలిచిన 2,490 ఆటలకు బదులుగా నేను 2,795 ఆటలు గెలిచాను" అని ఆయన ఒకసారి గొప్పగా చెప్పుకున్నారు.
ఆయన రక్తాన్ని చూడలేకపోయారు.
జీవశాస్త్ర రంగంలో పెను మార్పులు తీసుకురావడానికి చాలా కాలం ముందు, డార్విన్ తన తండ్రిలాగే వైద్యుడు కావాలనే ఉద్దేశ్యంతో ఎడిన్‌బర్గ్ విశ్వవిద్యాలయంలో చేరారు. అయితే, అది ఎక్కువ కాలం కొనసాగలేదు. ఎందుకంటే చిన్న వయసులో ఉన్న డార్విన్‌కు రక్తాన్ని చూడటమే పడదని అంటారు. 19వ శతాబ్దపు శస్త్రచికిత్సలోని క్రూరత్వాన్ని ఎదుర్కోలేక, ఆయన దానికి బదులుగా దైవశాస్త్రాన్ని అభ్యసించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. చివరికి ఒక చిన్న చర్చికి పాస్టర్ అయ్యారు. ఆ కాలంలో గ్రామీణ మతగురువులు ప్రకృతివాదాన్ని అభ్యసించడం సర్వసాధారణం, అందువల్ల HMS బీగిల్ నౌకలో కెప్టెన్ రాబర్ట్ ఫిట్జ్‌రాయ్ 1831-1836 మధ్య దక్షిణ అమెరికాకు చేసిన యాత్రలో ప్రకృతివాదిగా పనిచేయడానికి మతం డార్విన్‌కు ఒక ప్రత్యేకమైన మార్గాన్ని అందించింది.
డార్విన్ దక్షిణ అట్లాంటిక్‌లో పర్యటిస్తున్నప్పుడు పరిణామంపై తన ఆలోచనలను అభివృద్ధి చేయడం ప్రారంభించినప్పటికీ, "ఆన్ ది ఆరిజిన్ ఆఫ్ స్పీసీస్" ప్రచురణను రెండు దశాబ్దాలకు పైగా ఆలస్యం చేశారు. తన సిద్ధాంతం సరైనదని ఆయన అప్పటికే నమ్మినప్పటికీ, క్రైస్తవ మతంలో మంచి ప్రావీణ్యం ఉన్నందున, మత వర్గాలలో దానిని ఎలా స్వీకరిస్తారోనని ఆయన ఆందోళన చెందాడని చెబుతారు. అయినప్పటికీ, తోటి బ్రిటిష్ ప్రకృతి శాస్త్రవేత్త ఆల్ఫ్రెడ్ రస్సెల్ వాలెస్ కూడా ఇలాంటి సిద్ధాంతాన్ని అభివృద్ధి చేస్తున్నాడని విన్న తర్వాత, ఆయన దానిని ప్రచురించాలని చివరికి నిర్ణయించుకున్నారు. ఇద్దరినీ లండన్‌లోని లిన్నియన్ సొసైటీ సత్కరించింది, కానీ ఆ ఆలోచనకు డార్విన్‌కే చాలా ఎక్కువ గుర్తింపు లభించింది.
డార్విన్, అమెరికా మాజీ అధ్యక్షుడు అబ్రహం లింకన్ ఇద్దరూ 1809, ఫిబ్రవరి 12న జన్మించారు. ఇద్దరూ చరిత్రను మార్చే జీవితాలను గడిపారు. కానీ పోలికలు అక్కడితో ముగియలేదు. లింకన్ లాగే, డార్విన్ కూడా బానిసత్వ వ్యతిరేకి. ఆయన దక్షిణ అమెరికాలో తన ప్రయాణాల సమయంలో బానిసత్వాన్ని ప్రత్యక్షంగా చూశారు. ఆ దురాచారం అంతం కావాలనే తన కోరిక గురించి తరచుగా రాశారు. దానిని "మనం గొప్పగా చెప్పుకునే స్వేచ్ఛపై ఒక భయంకరమైన మచ్చ" అని పిలుస్తూ, 1833లో ఆయన ఇలా రాశారు, "బానిసత్వాన్ని నేను తగినంతగా చూశాను... నాకు పూర్తిగా అసహ్యం వేసింది." ఏ దేవుడూ అటువంటి అకృత్యాలను అనుమతించడని ఆయన సందేహం వ్యక్తం చేశారు. ఈ అనుభవాలు—ఆయన ఇద్దరు పిల్లల విషాద మరణాలతో పాటు—డార్విన్ తరువాత క్రైస్తవ మతం నుండి అజ్ఞేయవాదానికి మారడంలో పాత్ర పోషించాయని భావిస్తున్నారు.
ఆయన ఇంగ్లాండ్ చర్చి నుండి ఆలస్యంగా క్షమాపణ పొందారు.
తన సొంత విశ్వాసం క్షీణించినప్పటికీ, డార్విన్ క్రైస్తవ మతాన్ని పూర్తిగా తిరస్కరించలేదు. నాస్తికత్వాన్ని కూడా స్వీకరించలేదు. అయితే, కాలక్రమేణా ఆయన మరింత అజ్ఞేయవాదిగా మారారు. ఆయన 1872లో రాసిన వ్యాసం "మానవులు, జంతువులలో భావోద్వేగాల వ్యక్తీకరణ" ఒక వ్యాఖ్యానం ప్రకారం, పరిణామపరంగా ప్రయోజనకరమైన లక్షణంగా కరుణపై ఆయన దృక్పథం టిబెటన్ బౌద్ధమతం నుండి ప్రేరణ పొంది ఉండవచ్చు. సహజ ఎంపిక ద్వారా పరిణామం అనే ఆలోచనను సమర్థించడం ద్వారా, ఆయన చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్‌కు ఏమాత్రం నచ్చలేకపోయారు.
డార్విన్ పూర్తి పేరు చార్లెస్ రాబర్ట్ డార్విన్. ఆయన 1809 ఫిబ్రవరి 12న జన్మించారు. 1882 ఏప్రిల్ 19న తుదిశ్వాస విడిచారు.