ఆ చివరి సందేశం: - - యామిజాల జగదీశ్

 ఉరిశిక్షకు ముందు సుఖ్‌దేవ్ తన తల్లికి పంపిన చివరి సందేశం ఏమిటో తెలుసా?
ఎంతటి కఠిన హృదయుడైనా కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటాడు. 
అది 1931, మార్చి 23 నాటి ఆ చీకటి సాయంత్రం... లాహోర్ జైలు కటకటాల వెనుక నిశ్శబ్దం, కానీ గాలిలో ప్రతిధ్వనించింది.
"ఇంక్విలాబ్ జిందాబాద్!" భగత్ సింగ్, రాజ్‌గురులతో కలిసి ఉరిశిక్ష వేదిక వైపు నడుస్తున్నప్పుడు, సుఖ్‌దేవ్ చరిత్ర పుటలలో ఒక వాక్యాన్ని లిఖించాడు. అది ఇప్పటికీ వెన్నులో వణుకు పుట్టిస్తుంది.
ప్రజలు తరచుగా భగత్ సింగ్ ధైర్యం గురించి మాట్లాడుకుంటారు. కానీ సుఖ్‌దేవ్ సందేశం చరిత్ర పుటలలో లోతుగా పాతిపెట్టబడిన ఒక తల్లి - కొడుకుల బంధం కథ.
అతను తన తల్లికి చేసిన ఒక "విచిత్రమైన" అభ్యర్థన ... జైలు గార్డు కళ్ళలో కూడా కన్నీళ్లు తెప్పించింది. సుఖ్‌దేవ్ ఇలా చెప్పాడు...
"అమ్మా, నా శవాన్ని నీ దగ్గరకు తీసుకువచ్చినప్పుడు, ఏడవకు. దానికి బదులుగా, చుట్టుపక్కల ఉన్న ఆడవాళ్ళందరినీ పోగుచేసి, శుభగీతాలు పాడమని చెప్పు. నేను నా మృత్యువునే పెళ్లి చేసుకోబోతున్నాను, ఈ ఉరితాడే నా తోడు."
సుఖ్‌దేవ్ ఇంకా ఇలా రాశాడు, "అమ్మా, నీ కొడుకు చనిపోయాడని జనం అంటారు, కానీ నా కొడుకు చనిపోలేదని, స్వేచ్ఛా గర్భంలో పునర్జన్మ ఎత్తడానికి వెళ్ళిపోయాడని నువ్వు గర్వంగా చెప్పాలి."
ఉరితీసే సమయంలో, సుఖ్‌దేవ్ ముఖంలో ఒక వింత చిరునవ్వు ఉంది. బ్రిటిష్ అధికారి అతన్ని ఎందుకు భయపడటం లేదని అడిగినప్పుడు, అతను ఇలా బదులిచ్చాడు, "అయ్యా, మీరే భయపడుతున్నారు, ఎందుకంటే మేం ముగ్గురం చనిపోయినప్పుడు, కోట్లాది మంది భగత్ సింగ్‌లకు, సుఖ్‌దేవ్‌లకు జన్మనిస్తాం."
నేటి యువత మత్తు, ఆర్భాటాల ఆర్భాటాల ఆర్భాటాలలో మునిగిపోవడం సిగ్గుచేటు. కానీ, ఆ 24 ఏళ్ల యువకుడు భవిష్యత్ తరాలు బానిసలుగా మిగిలిపోకూడదనే ఏకైక లక్ష్యంతో మృత్యువును స్వీకరించాడు.
మన మనస్సాక్షి ఎంతగా దిగజారిపోయిందంటే, ఈ త్యాగాలను సంవత్సరానికి రెండుసార్లు స్టేటస్‌లు పెట్టడానికే పరిమితం చేస్తాం.
గుర్తుంచుకోవాలి... మన నేల గురించి, మన వీరుల చరిత్ర గురించి మనం గర్వపడలేకపోతే, మనం స్వేచ్ఛ పొందినా, మన ఆలోచనలు మాత్రం బానిసత్వంలోనే ఉంటాయి. సుఖ్‌దేవ్ చిరునవ్వు మనల్ని ఒక ప్రశ్న అడుగుతోంది — నా త్యాగం సార్థకమైనదేనా?
సుఖ్‌దేవ్ థాపర్ పంజాబ్‌లోని ఓల్డ్ లూథియానాలోని నౌఘరా ప్రాంతంలో 1907 మే 15న రాంలాల్ థాపర్, రల్లీ దేవి దంపతులకు జన్మించాడు. అతను పంజాబీ ఖత్రి వర్గానికి చెం దినవాడు
ఇంక్విలాబ్ జిందాబాద్!