మనసు కళ్ళు తెరిచింది.
చెవులు మూసుకుని వింటున్నాను
మనసు మాట్లాడుతుంది.
జ్ఞాపకాలు ఒళ్ళు విరుచుకున్నాయి
ఊహలు వేగం పెంచుకున్నవి.
ఆలోచనలు ఆగి చూస్తున్నవి.
గతం గనిలో తవ్వకాలు ఆలోచన లు
భవిష్యత్తు శరీరంలో ఊహలు.
జ్ఞాపకాలు ఈ శరీరాలు
ఊహలు శరీరాల స్వేచ్ఛ.
శరీరాన్ని మార్చలేము
మార్పును ఆహ్వానించలేం
ఉన్నది ఉన్నట్లుగా ఇప్పుడే ఉంటుంది
నిన్నటి జ్ఞాపకం- రేపటి మార్పు ప్రాణం లేని కాలం లాంటిది
వేగం లేదు కాలం లేదు గడపడమే
గతం భవిష్యత్తు.
కదులుతున్నది అంతా కలలాంటిది
మెదులుతున్నదంతా మనసు లాంటిది
అక్కడ ఏమీ ఉండదు ఉన్నట్లు మెట్లు కనిపిస్తాయి
పైకి చేర లేవు కిందికి జారి పడిపోలేవు.
భయంకరమైన భయం కూడా లేదు
ఎదురుచూపు దేనికోసమో తెలియదు
గతిలేక గతాన్ని -భయంతో భవిష్యత్తు కోసమో!?
అంతా నిశ్శబ్దం అంతా నిషేధి అంతా శూన్యం
నిటారుగా నిలబడ్డ వంగి నడిచిన వాలిపోయేది
శరీరం కాదు కనిపించని బట్టలాంటి లోయ
కనిపించేది కొట్టుకుపోతున్నది
కనిపించనిది పట్టుకుని కూర్చున్నది.
వెనక్కి లాగి లాగి లావుగా ఉన్న నీవు బక్క పడతావేమో
అనుమానమో నిజమో కాదు
ముందుకు జరిగి జరిగి కూడా అలాగే బ్రమ పడతావు.
ఎప్పటికీ ఒకేలా ఉండేది కంటి చూపు కాదు.
వంటి లో ఉన్న మనసు కూడా కాదు
మన ఇంట్లో మనం ఉండటం మన శరీరంలో మనం ఉండటం.
శ్వాసల నింపబడి ఉండటం ఖాళీ చేయడం మన పని కాదు.
===========================================
డా ప్రతాప్ కౌటిళ్యా -విశ్రాంత అధ్యాపకులు.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి