మా ఊర్లో నాకూ, సీనుగాడికీ మంచి దోస్తీ. మేమిద్దరం ఒకే బడిలో, ఒకే బెంచి మీద కూర్చుంటాం. సాయంత్రం అయితే చాలు, చెరువు గట్టు దగ్గర గోలీలు ఆడుకుంటాం. సీనుగాడికి గోలీలు ఆడటంలో భలే గురి. వాడు ఒక్క దెబ్బ కొడితే చాలు, గోలీ ఎగిరి అవతల పడాల్సిందే. నా దగ్గర ఒక వింత గోలీ ఉండేది. అది నీలం రంగులో, లోపల చిన్న పువ్వు
ఉన్నట్టు భలే మెరిసేది. నాకు ఆ గోలీ అంటే ప్రాణం. ఆ గోలీతో ఆడితే నేనే ఎప్పుడూ గెలుస్తాను అని నా నమ్మకం. ఒకరోజు ఆడుకుంటుండగా, సీనుగాడు నా నీలం గోలీని తన గురితో గట్టిగా కొట్టాడు. అంతే. నా ప్రాణమైన గోలీ రెండు ముక్కలైపోయింది. నాకు ఒక్కసారిగా ఏడుపు వచ్చేసింది. నీవు కావాలనే నా గోలీని పగలగొట్టావు, నువ్వు నా దోస్తువి కానే కావు. పో! అని వాడిని గట్టిగా నెట్టేసి, ఆ ముక్కలు పట్టుకుని ఏడుస్తూ ఇంటికి వెళ్లిపోయాను.
మరుసటి రోజు బడికి వెళ్లాను కానీ నా మనసు అస్సలు బాలేదు. సీనుగాడు నా పక్కనే కూర్చున్నాడు, కానీ నేను వాడి వైపు చూడలేదు. వాడు ఏదో చెప్పబోతే, నాతో మాట్లాడకు అని అరిచాను. సాయంత్రం ఎప్పుడూ ఆడుకునే చెరువు గట్టు దగ్గరకు వెళ్లాను. సీనుగాడు లేడు, ఇంకెవరూ లేరు. ఒంటరిగా కూర్చుని ఆ పగిలిన గోలీ ముక్కల వైపు చూస్తుంటే, నాకు సీనుగాడు గుర్తొచ్చాడు. వాడు నాకు చాక్లెట్లు ఇచ్చేవాడు, నా హోంవర్క్ రాకపోయినా సాయం చేసేవాడు. గోలీ పోతే మళ్ళీ కొనుక్కోవచ్చు కానీ, సీనుగాడి లాంటి మంచి దోస్తు ఎక్కడ దొరుకుతాడు? అనిపించి నా మీద నాకే కోపం వచ్చింది. అప్పుడే సీనుగాడు మెల్లగా నా వెనక నుండి వచ్చి నిలబడ్డాడు.
సీనుగాడు తన జేబులో నుండి ఒక చిన్న పొట్లం తీసి నా చేతిలో పెట్టాడు. ఏంటా అని విప్పి చూస్తే, నా పగిలిపోయిన గోలీ లాంటివే, అచ్చం అలాగే ఉన్న ఐదు కొత్త నీలం రంగు గోలీలు ఉన్నాయి! అరేయ్ బన్నీ, నిన్న నీ గోలీ పగిలిందని నేను రాత్రంతా నిద్రపోలేదురా. మా నాన్నను బతిమిలాడి, సంతలో ఈ గోలీలు కొనుక్కొచ్చాను. నన్ను క్షమించురా అన్నాడు. వాడి మాటలు వినగానే నా కళ్ళలో నీళ్లు తిరిగాయి. కొత్త గోలీల కంటే, నా దోస్తు నా మీద చూపిస్తున్న ప్రేమే నాకు పెద్దగా అనిపించింది. గోలీలు పర్వాలేదురా, నువ్వు ఉంటే చాలు అని వాడిని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ఇద్దరం కలిసి మళ్ళీ ఆడుకోవడం మొదలుపెట్టాం. ఈసారి ఎవరు గెలిచారు అన్నది ముఖ్యం కాదు, మేమిద్దరం కలిసి ఉన్నామన్నదే మాకు పెద్ద పండగ.
వస్తువులు ఎప్పుడైనా దొరుకుతాయి కానీ, మంచి స్నేహితులు దొరకడం కష్టం. చిన్న చిన్న గొడవల వల్ల స్నేహాన్ని వదులుకోకూడదు.
నీతి: బొమ్మల కంటే బంధమే గొప్పది. క్షమించే గుణమే స్నేహానికి అందం.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి