అదొక దట్టమైన అడవి. అక్కడ ఒక చిన్ని చుక్కల జింక ఉండేది. దాని పేరు చుంటి. చుంటికి అడవిలో ఎటు పడితే అటు గంతులు వేయడం అంటే చాలా ఇష్టం. ఆ జింకకు ఒక వింత స్నేహితురాలు ఉండేది. అదే మన కోయిల. కోయిలమ్మ ఎప్పుడూ ఒక పెద్ద మామిడి చెట్టు మీద కూర్చుని ‘కుహూ.. కుహూ..’ అని పాటలు పాడుతుంటే, చుంటి జింక కింద గడ్డి తింటూ హాయిగా వినేది. ఒకరోజు చుంటి జింకకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది. కోయిలమ్మా! నీకు ఆకాశం అంతా తెలుసు కదా, మన అడవిలో ఎక్కడైనా పచ్చని గడ్డి ఉందేమో చూసి చెప్పవా? అని అడిగింది. కోయిలమ్మ సరేనని రెక్కలు విప్పుకుని ఆకాశంలోకి ఎగిరింది. కొంచెం దూరం వెళ్ళాక, అడవి అవతల ఒక పచ్చని లోయ కనిపించింది. అక్కడ గడ్డి భలే రుచిగా ఉంటుందని కోయిలమ్మ వచ్చి జింకకు చెప్పింది. ఇద్దరూ కలిసి ఆ లోయ వైపు బయలుదేరారు.
ఆ లోయ దగ్గరకు వెళ్ళాక, చుంటి జింక ఆశగా గడ్డి మేయడం మొదలుపెట్టింది. కానీ అక్కడ ఒక క్రూరమైన నక్క పొదల్లో దాక్కుని ఉంది. జింక ఏమరపాటుగా ఉండటం చూసి, మెల్లగా అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ జింక మీదకు దూకాలని చూసింది. చెట్టు మీద ఉన్న కోయిలమ్మ చూసి కంగారు పడింది. ఇప్పుడు కిందకు వెళ్లి చెప్పే లోపు నక్క దాడి చేసేలా ఉంది. అప్పుడు కోయిలమ్మ ఒక ఉపాయం ఆలోచించింది. ఎప్పుడూ పాడే పాట కాకుండా, వింతగా భయం భయంగా గట్టిగా అరిచింది. ఆ వింత శబ్దం వినగానే చుంటి జింకకు ఏదో ఆపద ఉందని అర్థమైపోయింది. వెంటనే తల ఎత్తి చుట్టూ చూసింది. పొదల్లో కదులుతున్న నక్క కళ్లు కనిపించాయి. ఇంకేముంది! జింక తన కాళ్లకు బుద్ధి చెప్పింది. గాలిలో తేలినట్టు పరుగు తీసి నక్కకు దొరక్కుండా తప్పించుకుంది.
నక్క పాపం నోరు వెళ్లబెట్టి చూస్తూ ఉండిపోయింది. చుంటి జింక ఊపిరి పీల్చుకుని కోయిలమ్మ దగ్గరకు వచ్చి, నువ్వు ఆ రోజు ఆ శబ్దం చేయకపోతే ఈ పాటికి నేను నక్క నోట్లో ఉండేదాన్ని. థాంక్యూ కోయిలమ్మా అంది. కోయిలమ్మ నవ్వి, మనం స్నేహితులం కదా చుంటీ! ఒకరికొకరు సాయం చేసుకోకపోతే ఎలా?“ అంది. ఆ రోజు నుండి చుంటి జింక ఎక్కడికి వెళ్లినా కోయిలమ్మ పైన ఉండి కాపలా కాసేది. కోయిలమ్మకు ఏదైనా ఆకలి వేస్తే, జింక తన కొమ్ములతో చెట్టు కొమ్మలను వంచి పండ్లను కిందకు రాల్చేది. ఒక పక్షి, ఒక జంతువు కలిసి అంత స్నేహంగా ఉండటం చూసి అడవిలోని మిగతా జంతువులన్నీ ఆశ్చర్యపోయేవి. స్నేహం ఉంటే ఎంతటి కష్టాన్నైనా దాటవచ్చు అని మిగతా జంతువులు తెలుసుకున్నాయి.
మనం ఎవరైనా సరే, కలిసి ఉంటేనే బలం. పక్షులైనా, జంతువులైనా, మనుషులైనా ఒకరికొకరు తోడుంటే ఈ లోకం ఎంతో అందంగా ఉంటుంది.
నీతి : కష్టంలో ఆదుకునే వాడే నిజమైన స్నేహితుడు. ఐకమత్యమే మహాబలం.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి