అలౌకిక ఆనందం: - యామిజాల జగదీశ్

 ద్వాపర యుగపు పవిత్ర సంధ్యవేళ, శ్రావణ మాసపు చిరుజల్లుల తుంపర్లతో బృందావన భూమి తనివితీరా తడిసిపోతుండగా, నలుదిశలా అలౌకిక ఆనందం నిండిపోయింది. పచ్చని కదంబ చెట్ల మధ్యలో, రంగురంగుల పూలతో మామిడి ఆకులతో అత్యంత ఘనంగా ఒక ఊయల అందంగా అలంకృతమైంది. ఈ పవిత్ర వేడుకలో బాలగోపాలుడు శ్రీకృష్ణుడు, తన పెద్ద అన్నయ్య బలరాముడు, ప్రియమైన గొల్లబాలలతో కలిసి ఆనందంగా గడుపుతున్నాడు.
​ఊయలపై ఊగుతున్న శ్రీకృష్ణుని పీతాంబర వస్త్రాలు, నెమలి పింఛం కిరీటం ఆయన దివ్యత్వాన్ని మరింత పెంచగా, బలరాముడు నీలం-తెలుపు సాంప్రదాయ వస్త్రాలతో, సువాసన వెదజల్లే పూలమాలలతో అలంకృతుడయ్యాడు.
భూమిపై నలువైపులా కూర్చున్న ఆవులు, వాటి దూడలు, మొగ్గలపై వాలుతున్న సీతాకోకచిలుకలు, నెమళ్లు ఈ దృశ్యాన్ని మరింత మనోహరంగా మార్చాయి. 
ఆకాశంలో మేఘాల మధ్య నుండి జారుకొస్తున్న బంగారు కాంతులు, పౌర్ణమి వెన్నెల ఈ పూర్తి సావన ఉత్సవాన్ని అమరంగా, పవిత్రంగా మార్చాయి.