ప్రేమతో బృందావనం: - - యామిజాల జగదీశ్

 శ్రావణ మాసంలో అదొక ప్రశాంతమైన రాత్రి. నల్లని మబ్బులు ఆకాశాన్ని ఆవహించి ఉన్నాయి. అప్పుడప్పుడు ఆ మేఘాల చాటు నుంచి వెన్నెల వెలుగులు తొంగిచూస్తూ, మళ్లీ మాయమవుతున్నాయి. వర్షం వల్ల తడిసిన నేల నుంచి వచ్చే కమ్మని మట్టివాసన బృందావనమంతా పరుచుకుంది.
చిన్ని కృష్ణుడు కదంబ వృక్షం కింద నిలబడి, చుట్టూ ఉన్న ఆ అందమైన దృశ్యాలను చూస్తున్నాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో చిన్న చిన్న మిణుగురు పురుగులు బంగారు ప్రమిదలలా మెరుస్తూ ఆయన చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టాయి. వాటి వెలుగులు ఒకసారి దగ్గరకు, మరోసారి దూరంగా వెళ్తూ ఆ అడవికి కొత్త అందాన్ని తీసుకొస్తున్నాయి.
బాల గోపాలుడు రెండు అరచేతులు చాపి, ఆ మెరిసే మిణుగురులను ఎంతో ప్రేమగా, ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నాడు. 
ఆయన ముఖంలో నిశ్చలమైన చిరునవ్వు వికసించింది. 
కళ్లలో ఆ మిణుగురుల బంగారు వెలుగులు ఊయల ఊగుతున్నాయి. ప్రకృతి స్వయంగా చిన్న చిన్న దీపాలు వెలిగించి, తన ప్రియమైన కృష్ణుడికి స్వాగతం పలుకుతోంది.
పక్కనే ఉన్న తామర చెరువు అలలపై ఆ మిణుగురుల వెలుగులు ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. చెట్ల ఆకులపై వర్షపు బొట్లు ముత్యాల్లా మెరుస్తున్నాయి. దూరంగా ఒక నెమలి మధురమైన కేక ఆ రాత్రి నిశ్శబ్దంలో ఎంతో హాయిగా వినిపిస్తోంది. 
ఆ ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో బాలకృష్ణుడి ఆనందకరమైన చిరునవ్వు బృందావనాన్ని ప్రేమ, ప్రశాంతత, సౌందర్యంతో నింపేసింది.