ఇంద్రన్ రాజేంద్రన్ : - స్వేచ్ఛానువాదం - యామిజాల జగదీశ్

 

ప్రముఖ తమిళ రచయిత  ఇంద్రన్ రాజేంద్రన్ యాభై ఏళ్ళలో నేర్చుకున్న కళ, సాహిత్య అనుభవ పాఠాలు :
​1. మాటలు నమ్మదగినవి కావు — కానీ అవి తప్పనిసరి.
మాటలు చెప్పింది ఒకటిగా, అర్థం చేసుకున్నది వేరుగా మారుతుంది. అయినా మనిషి ఇంకా మాటల్లోనే బతుకుతున్నాడు.
​2. కవిత్వం అంటే వివరణ కాదు — విస్ఫోటనం
వివరించాలని చూస్తే అది వ్యాసం అవుతుంది; అనుభూతి చెందితేనే అది కవిత్వం.
​3. రాత ఒక ఏకాంత ప్రక్రియ.
గుంపులో బతికినా, రాయడం ఎప్పుడూ ఒకడి అంతరంగ చీకటిలో/ వెలుగులోనే.
​4. కీర్తి అనేది ఒక తాత్కాలిక భ్రమ.
నేడు చప్పట్లు కొట్టే జనం, రేపు మర్చిపోతారు.
​5. పురస్కారాలు సాహిత్యానికి కొలమానం కావు.
అవి ఒక సామాజిక వేడుక; కళకు అవి అనివార్యం కావు.
​6. తప్పు చేయనివాడు అసలు రాయనే రాయడు.
తప్పులే ఒక రచయిత అసలైన గురువులు.
​7. నిజమైన కళ ఎప్పుడూ తిరుగుబాటు.
అది అధికారానికి, అలవాట్లకు, సామాజిక వ్యవస్థలకు వ్యతిరేకంగా నిలబడుతుంది.
​8. కొత్త భాష కావాలి — పాత పదాలతో కొత్త ప్రపంచం రాదు.
భాషను బద్దలు చేయకుండా కొత్త కళ పుట్టదు.
​9. నొప్పి లేని సృష్టి లేదు.
శారీరక నొప్పి కాదు — అంతరాయం భరించలేని ఒత్తిడి.
​10. సాంప్రదాయం ఒక ఆధారం; అది మనలను కట్టేసే గొలుసు కాదు.
దాన్ని దాటి వెళ్లనివాడు కొత్తది సృష్టించలేడు.
​11. నగరం ఒక కవిత్వం — గ్రామం ఒక జ్ఞాపకం.
రెండింటినీ సమానంగా చూడటం నేర్చుకోవాలి.
​12. చిత్రం మాట్లాడుతుంది — కానీ మాటలు వినిపిస్తాయి.
రెండింటి ఘర్షణలోనే కొత్త కళ పుడుతుంది.
​13. రాజకీయాలను విడిచిపెట్టే కళ లేదు.
మౌనం కూడా ఒక రాజకీయ వైఖరే.
​14. చదవడం రాయడం కంటే ముఖ్యం.
చదవనివాడు రాస్తే అది కేవలం శబ్దమే.
​15. పాఠకుడు ఎప్పుడూ రచయిత కంటే తెలివైనవాడు.
అతను కనుగొనే అర్థం, రచయిత అనుకున్నదాన్ని మించి ఉంటుంది.
​16. కాలమే చివరి విమర్శకుడు.
విమర్శలన్నీ కనుమరుగవుతాయి; సృష్టే నిలుస్తుంది.
​17. సరళత చాలా కష్టమైనది.
సంక్లిష్టంగా రాయడం సులభం; సరళత సాధించడం అసాధ్యం అనిపిస్తుంది.
​18. కళ ఒక వృత్తి కాదు — అది ఒక రుగ్మత. దాన్నుంచి బయటపడలేం.
​19. రాత ఒక జీవిత ఖైదు.
ఒకసారి ప్రారంభిస్తే ఆపలేం.
​20. మరణం కూడా చివరి వాక్యం కాదు.
మంచి కళ, సృష్టించినవాడిని దాటి బతుకుతుంది.
​చివరిగా నేను నేర్చుకున్నది ఇదే:
​రాయడం మొదలుపెట్టినవాడు...ఒక పుస్తకం రాయలేదు — తన జీవితాన్నే తిరిగి రాసుకుంటున్నాడు.