కృష్ణుడి జ్ఞాపకాలతో నందుడు: - - యామిజాల జగదీశ్

 కృష్ణుడు మధురకు వెళ్ళిపోయాక నందుడు ఇంటి ప్రాంగణం కళ తప్పింది. ఒక ప్రశాంతమైన సాయంత్రం వేళ నందుడు ఒంటరిగా కూర్చుని, తన చిన్నారి కన్నయ్య బాల్యపు ముద్దు ముచ్చట్లను గుర్తుచేసుకుంటున్నాడు.
ఆయన ముందు కృష్ణుడి మురళి, నెమలి పించం, పూలమాల ఉన్నాయి. ఆ వస్తువులను చూడగానే నందుడికి కన్నయ్య తీపి నవ్వులు, ఆవులు మేపిన రోజులు, ఆయన అల్లరి చేష్టలు కళ్లముందు మెదిలాయి. ప్రేమ, విరహ వేదనతో ఆయన కళ్లమ్మట నీళ్లు కారాయి.
అస్తమించే సూర్యుడి బంగారు వెలుగుల్లో తన ముద్దుల కన్నయ్య నవ్వుతూ కనిపిస్తున్నట్లు ఆయనకు అనిపించింది. నందబాబా గుండె వాత్సల్యంతో నిండిపోయింది. కన్నుల ముందు లేకపోయినా కృష్ణుడి జ్ఞాపకాలు నందుడి మనసులో ఎప్పటికీ సజీవంగానే ఉంటాయని ఈ సందర్భం చెబుతోంది. తండ్రీ కొడుకుల మధ్య ఉన్న గాఢమైన అనురాగానికి ఇది చక్కని నిదర్శనం.