కాకి...కాకి… కాకిలోనూ తన భక్తుడినే చూసుకున్న స్వామివారు!
ఒక కాకి నిష్కల్మషమైన ప్రేమ శ్రీమహావిష్ణువు మనసును కరిగించిన వేళ...
ప్రపంచం దేనినైతే అశుభం అని దూరం పెడుతుందో, దేవుడు కొన్నిసార్లు దానిలోనే దాగున్న నిజమైన భక్తిని చూసి పరవశించిపోతారు. ఎందుకంటే దేవుడు చూసేది రూపాన్ని కాదు, మనసును మాత్రమే!
మనం తరచూ భక్తిని కూడా మన కళ్లతోనే కొలుస్తాం.
ఎవరు గుడికి వెళ్తున్నారు?
ఎవరు ఎన్ని నోములు నోస్తున్నారు?
ఎవరు ఎన్ని పువ్వులు సమర్పిస్తున్నారు?
ఎవరు ఎన్నిసార్లు దేవుడి పేరు తలుస్తున్నారు?
కానీ దేవుడి చూపు ఈ బాహ్య ఆడంబరాలకు చాలా దూరంగా ఉంటుంది. ఆయనకు మీరు ఎలా కనిపిస్తున్నారు అనేది ముఖ్యం కాదు... మీ మనసులో ఎంత ప్రేమ ఉందనేదే ముఖ్యం. ఇదే గొప్ప సత్యాన్ని కాకి, శ్రీమహావిష్ణువుల మధ్య జరిగే ఒక మనసును తాకే కథ ద్వారా వివరిస్తారు.
కాకి...
దానిని మనుషులు సాధారణంగా కర్కశమైన గొంతు అని, నల్లగా, అశుభంగా భావించి తరిమేస్తారు. కానీ దేవుడికి అది కూడా ఈ సృష్టిలో ఒక జీవే. దానిలోనూ పరమాత్మ అంశ ఉంది. ఒక సందర్భంలో శ్రీమహావి ష్ణువు చూపు ఒక కాకిపై పడింది. ఆయనపై ఆ కాకికి ఉన్న అనురాగం ఎంత స్వచ్ఛమైందంటే, దాని నిష్కల్మషమైన భక్తి స్వామివారి మనసును తాకింది.
ఆ కాకి దగ్గర బంగారం లేదు...గంధం లేదు...రత్నాలు లేవు,...సువాసనలు వెదజల్లే పూలమాలలూ లేవు....దాని దగ్గర ఉన్నదల్లా కేవలం ప్రేమ మాత్రమే....దేవుడికి అత్యంత ప్రియమైంది కూడా ఆ ప్రేమే!
అది తన పద్ధతిలోనే స్వామిపై ప్రేమను చూపించేది. దానికి మనుషులలాంటి మాటలు రావు, సంస్కృత మంత్రాలు తెలియవు, పూజా విధానాలు అస్సలు రావు.... కానీ దాని మనసులో ఏమాత్రం కపటం లేదు..,దాని పిలుపులో స్వార్థం లేదు....దాని అనురాగంలో నటన లేదు....అది దేవుణ్ణి పొందడానికి ఆయనను ఏదీ కోరలేదు.
“స్వామీ! నేను మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాను, అదే నా వద్ద ఉన్న పెద్ద నిధి” అని భావించినట్లుగా ఉండేది.
ఈ కథ భావాన్ని చాలా ప్రేమగా ఇలా చెప్తారు:
“కాకీ కాకీ, ఏమైనా కోరుకో కాకీ...నీ ప్రేమే నా మనసుకు ఎంతో నచ్చింది!”
ఈ మాట కేవలం ఒక కాకిని ఉద్దేశించి అన్నది కాదు. మనుషులు తరచూ మరచిపోయే భక్తి రహస్యాన్ని బయటపెట్టడం ఇది. దేవుడు ఇలా అంటున్నట్లు ఉంటుంది:
“ఓ కాకీ! నువ్వు కోరుకుంటే ఏమైనా కోరుకో, కానీ నువ్వు కోరే దానికంటే నీ ప్రేమే నాకు చాలా ఇష్టం.”
ఒక్కసారి ఆలోచించండి…
ఏ జీవిని చూసి మనుషులు ముఖం తిప్పుకుంటారో, అదే జీవిలో దేవుడికి స్వచ్ఛమైన ప్రేమ కనిపించింది.
మనం కర్కశం అనుకునే ఆ గొంతులో దేవుడికి తపనతో కూడిన పిలుపు వినిపించింది.
ప్రపంచం అందంగా లేదనుకునే రూపంలో దేవుడికి నిష్కల్మషమైన మనసు కనిపించింది.
భక్తిలో ఉన్న గొప్ప అందమే ఇది!
దేవుడికి కావలసింది కానుకలు కావు, భావాలే!
మనం దేవుడి ముందుకు పువ్వులు పట్టుకెళ్తాం.
ఒకరు పాలు పోస్తారు,
ఒకరు పండ్లు పెడతారు,
ఒకరు స్వీట్లు సమర్పిస్తారు,
ఇంకొకరు ఇంకొకటి కానుకగా ఇస్తారు.
వీటన్నింటికీ మతపరమైన ప్రాధాన్యం ఉండవచ్చు. కానీ మనసులో అహంకారం ఉండి, ప్రేమ లేకపోతే ఆ పూజ కేవలం ఒక ఆచారంలా మిగిలిపోతుంది.
దానికి భిన్నంగా, ఎవరి దగ్గరా ఇవ్వడానికి ఏమీ లేకపోయినా, వారి మనసు నిండా ప్రేమ ఉంటే... ఆ చిన్న కానుకే దేవుడికి అమూల్యంగా మారుతుంది.
శ్రీమద్భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అంటారు: భక్తుడు ప్రేమతో ఆకు, పువ్వు, పండు లేదా కొద్దిగా నీరు ఇచ్చినా దేవుడు దానిని స్వీకరిస్తాడు.
ఇక్కడ గమనించాల్సిన ముఖ్యమైన మాట - భక్తితో!
వస్తువు చిన్నది కావచ్చు... కానీ భావం చిన్నది కాకూడదు.
అందుకే మన సనాతన సంప్రదాయంలో సామాజిక స్థితి, బాహ్య రూపం లేదా ధనం లేకపోయినా, అపారమైన ప్రేమతో దేవుణ్ణి మెప్పించిన భక్తుల కథలు ఎన్నో కనిపిస్తాయి.
శబరి ఇచ్చిన ఎంగిలి రేగుపండ్లు కావచ్చు,
విదురుడి ఇంట్లో తిన్న సాదాకూడు కావచ్చు,
సుదాముడు తెచ్చిన అటుకులు కావచ్చు—
దేవుడు ఆ వస్తువుల విలువను చూడలేదు.
ఆయన చూసింది కేవలం ఆ ప్రేమ విలువను మాత్రమే!
ఈ కాకి కథ ఇచ్చే ఆధ్యాత్మిక సందేశం కూడా ఇదే. దేవుడి ముందు పెద్దవారిలా కనిపించాల్సిన అవసరం లేదు. నిజాయితీగా ఉంటే చాలు.
మీ గొంతు బాగుండకపోయినా పర్వాలేదు.
మీ పూజ గొప్పగా లేకపోయినా పర్వాలేదు.
మీ దగ్గర ధనం లేకపోయినా పర్వాలేదు.
మీకు గొప్ప గొప్ప మాటలు రాకపోయినా పర్వాలేదు.
మనసులో నిజమైన ప్రేమ ఉంటే, మీరు చేసే చిన్న పిలుపు కూడా దేవుడిని చేరుకుంటుంది.
దేవుణ్ణి ప్రసన్నం చేసుకునేముందు మనసును స్వచ్ఛంగా మార్చుకోండి
మనం తరచూ “దేవుడు సంతోషించాలంటే ఏం సమర్పించాలి?” అని ఆలోచిస్తాం.
దానికంటే పెద్ద ప్రశ్న ఇది కావాలి:
“నేను దేవుడి ముందుకు ఎలాంటి మనసుతో వెళ్తున్నాను?”
ఎందుకంటే దేవుడికి చేతులతో సమర్పించే పువ్వులు మాత్రమే కాదు... ఇవి కావాలి:
అహంకారం లేని హృదయం.
ద్వేషం లేని మనసు.
ఇతరులపై దయ.
సత్యంపై నమ్మకం.
తన స్వామిపై నిష్కల్మషమైన ప్రేమ.
అప్పుడే ఈ కథలోని భావం మన మనసును తాకుతుంది:
“కాకీ కాకీ... నీ ప్రేమే నా మనసుకు నచ్చింది.”
ఇది కేవలం ఒక కాకి కథ మాత్రమే కాదు. మనందరికీ దేవుడు ఇచ్చే ఒక మౌన సందేశం:
“నువ్వు ప్రపంచం దృష్టిలో ఎలా ఉన్నా, నీ మనసు నా ప్రేమతో నిండి ఉంటే నువ్వు నాకు అత్యంత ప్రియుడివి.”
కాబట్టి ఏ జీవినీ దాని రూపాన్ని బట్టి అంచనా వేయకండి.
ఏ మనిషినీ అతని పరిస్థితిని బట్టి తక్కువ చేసి చూడకండి.
మీ భక్తిని ఇతరుల భక్తితో పోల్చుకోకండి.
ఎందుకంటే దేవుడి దర్బారులో అంబరాల ఆడంబరం తక్కువగా ఉండి, ప్రేమ ఎక్కువగా ఉన్న పూజే అత్యంత గొప్పది. భక్తి అంటే దేవుణ్ణి మెప్పించడం కాదు... మన మనసును ఎంత స్వచ్ఛంగా మార్చుకోవడం అంటే, దేవుడి ప్రేమ మనలో ప్రకాశించాలి!
బహుశా ఆ కాకి మనకు నేర్పే పెద్ద పాఠం ఇదే—లోకం దేనినైతే తక్కువగా చూస్తుందో, దానిలోనూ దేవుడికి నచ్చే అమూల్యమైన ప్రేమ దాగి ఉండవచ్చు.
దేవుడు రూపాన్ని చూడరు…మనసును చూస్తారు.
మాటలను కొలవరు… భావాన్ని కొలుస్తారు.
కానుకల ధర చూడరు… ప్రేమ లోతును చూస్తారు.
“కాకీ కాకీ, ఏమైనా కోరుకో కాకీ…
నీ ప్రేమే నా మనసుకు నచ్చింది!”
ఇదే నిజమైన భక్తి రహస్యం.

addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి