చంద్రుడి గర్వం: - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 

కైలాసంలో ఆ రోజు పండుగ వాతావరణం నెలకొంది. దేవతలు, ఋషులు, గణాలు వినాయకుడిని దర్శించుకుని తమ తమ కానుకలు సమర్పించారు. భక్తులు సమర్పించిన నైవేద్యాలను స్వీకరించిన గణపతి ఎంతో సంతోషించాడు. ముఖ్యంగా ఉండ్రాళ్లు, కుడుములు, మోదకాలు ఆయనకు ఎంతో ఇష్టం. భక్తులు ప్రేమగా సమర్పించిన నైవేద్యాన్ని స్వీకరించిన తరువాత వినాయకుడు తన వాహనమైన మూషికంపై కూర్చుని కైలాసానికి బయలుదేరాడు.
ఆ రాత్రి ఆకాశంలో పౌర్ణమి చంద్రుడు ప్రకాశిస్తున్నాడు. వెన్నెలతో కైలాస పర్వతాలు మరింత అందంగా కనిపిస్తున్నాయి. చంద్రుడు తన వెలుగును చూసుకుని గర్వంతో విర్రవీగుతున్నాడు. తనలాంటి అందమైనవాడు సృష్టిలో మరొకరు లేరని భావిస్తున్నాడు.
అదే సమయంలో వినాయకుడు తన మూషిక వాహనంపై ప్రయాణిస్తున్నాడు. భక్తులు సమర్పించిన నైవేద్యాల కారణంగా ఆయన పొట్ట నిండుగా ఉంది. అకస్మాత్తుగా ఒక పాము కనిపించడంతో మూషికం భయపడి పరుగెత్తింది. దాని వేగానికి వినాయకుడు అదుపుతప్పి కిందపడిపోయాడు. ఆయన దగ్గర ఉన్న మోదకాలు చెల్లాచెదురయ్యాయి.
వినాయకుడు వాటిని తిరిగి సేకరించి తన పొట్టను ఒక వస్త్రంతో బిగించి కట్టుకున్నాడు. అంతా గమనిస్తున్న చంద్రుడు ఆ దృశ్యాన్ని చూసి నవ్వాడు.
“ఇతడేనా విఘ్నేశ్వరుడు? తన వాహనంపై కూడా సరిగ్గా ప్రయాణించలేక పడిపోయాడు!” అని చంద్రుడు పరిహాసం చేశాడు.
ఆ మాటలు వినాయకుడికి కోపాన్ని తెప్పించాయి. చంద్రుడి అందం వెనుక దాగి ఉన్న అహంకారాన్ని ఆయన గ్రహించాడు.
“నీ అందం నీకు గర్వాన్ని తెచ్చింది. ఇతరులను అవమానించే స్థాయికి నిన్ను తీసుకువెళ్లింది. అందుకే ఇకపై నిన్ను చూసినవారికి అపనింద కలుగుతుంది” అని వినాయకుడు శపించాడు.
గణపతి శాపం విన్న వెంటనే చంద్రుడు తన వెలుగును కోల్పోయాడు. ఆకాశం చీకటిగా మారింది. చంద్రుడు భయంతో వణికిపోయాడు. తన తప్పు తెలుసుకుని వినాయకుడి పాదాల దగ్గరకు వచ్చి క్షమాపణ కోరాడు.
“విఘ్నేశ్వరా! నా అహంకారమే నన్ను తప్పు చేయించింది. నన్ను క్షమించండి. మీ శాపాన్ని ఉపసంహరించండి” అని ప్రార్థించాడు.
చంద్రుడి పశ్చాత్తాపాన్ని చూసిన వినాయకుడు కరుణించాడు.
“నేను ఇచ్చిన శాపాన్ని పూర్తిగా వెనక్కి తీసుకోలేను. అయితే దాని ప్రభావాన్ని తగ్గిస్తాను. నన్ను ఆరాధించే భక్తులు భాద్రపద శుక్ల చవితి రోజున చంద్రుడిని దర్శించకుండా జాగ్రత్తపడాలి. అనుకోకుండా చంద్రదర్శనం జరిగితే, నా కథను శ్రద్ధగా వినడం లేదా శ్యమంతక మణి వృత్తాంతాన్ని స్మరించడం ద్వారా అపనింద భయాన్ని నివారించుకోవచ్చు” అని అనుగ్రహించాడు.
అప్పటి నుంచి వినాయక చవితి రోజున చంద్రదర్శనం చేయకూడదనే ఆచారం ప్రజల్లో ప్రాచుర్యం పొందింది.
ఈ కథ మనకు ఒక గొప్ప సందేశాన్ని అందిస్తుంది. అందం, సంపద, ప్రతిభ లేదా అధికారం మనిషికి వచ్చినప్పుడు వాటితో పాటు వినయం కూడా ఉండాలి. ఇతరులను తక్కువగా చూడడం ఎంత చిన్న విషయంలా కనిపించినా, దాని పరిణామం తీవ్రమవుతుంది.
చంద్రుడికి తన అందంపై ఉన్న గర్వం ఒక క్షణంలోనే అవమానంగా మారింది. కానీ తన తప్పును అంగీకరించి క్షమాపణ కోరడంతో గణపతి కరుణించాడు.
అందుకే వినాయకుడి ఈ కథ కేవలం ఒక పురాణ ఘట్టం కాదు. అహంకారానికి అడ్డుకట్ట వేసి, తప్పును గుర్తించి, వినయంతో క్షమాపణ కోరే వారికి కరుణ లభిస్తుందనే శాశ్వత సందేశం.