బాల్యం....! కోరాడ నరసింహా రావు

చిన్ని తల్లి బంగారు కొండ... 

  లాలి పోసుకుని పాలు తాగితివి... 

  నును  వెచ్చని అమ్మ ఒడిలో 

 అమ్మతో ఆటలు ఆడు ఆడు చుంటివి... 

 ఆద మరచి హాయిగా నిదుర పోవమ్మా...! 

 

ఆనంద మంత , ఇపుడే అనుభ వించేయి... 

 వయసు పెరిగే కొద్ది అగచాట్లు ఎన్నెన్నో...!! 

ఈ బంగారు బాల్యము 

 దేవుడిచ్చిన వరము... 

 మిగతా జీవితము  మన కర్మ ఫలము...! 

సుఖములో... బాధలో తెలియవే తల్లి... 

 చీ కూ  చింతా లేనిదే 

 ఈ బాల్య మమ్మా...!! 

       *****