1910 సంవత్సరం. దక్షిణాఫ్రికాలో గాంధీజీ పోరాటం కొత్త దశలోకి అడుగుపెట్టింది. భారతీయులపై వివక్షత, కఠినమైన చట్టాలు, జాతి ఆధారిత అవమానాలు పెరుగుతున్నాయి. ఈ సందర్భంలో ఆయనకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది—“అన్యాయం వ్యతిరేక పోరాటం కొనసాగాలంటే, కేవలం సభలు, ర్యాలీలు సరిపోవు. మనం జీవన విధానాన్నే మారుస్తూ, ఒక కొత్త సమాజాన్ని నిర్మించాలి.”
ఈ ఆలోచనకే రూపం టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్. ఆయన మిత్రుడు హెర్మన్ కలెన్బాచ్ సహకారంతో జోహానెస్బర్గ్ సమీపంలో ఒక భూభాగాన్ని కొనుగోలు చేశారు. ఆ ఫార్మ్కి రష్యన్ తత్వవేత్త లియో టోల్స్టాయ్ గౌరవార్థం “టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్” అని పేరు పెట్టారు. టోల్స్టాయ్ రచనలు గాంధీజీపై గొప్ప ప్రభావం చూపాయి.
ఈ ఫార్మ్లో జీవనం సాదాసీదా కానీ అద్భుతం. వందలాది భారతీయ కుటుంబాలు అక్కడ నివసించారు. అందరూ సమానంగా వ్యవసాయం, శుభ్రత, వంట, గృహకార్యాలు చేసేవారు. ఏ పనినీ చిన్నదిగా లేదా పెద్దదిగా ఎవరూ భావించలేదు. గాంధీజీ స్వయంగా తోట పనులు చేయడం, పాత్రలు తోమడం, పిల్లలకు పాఠాలు బోధించడం చేసేవారు.
టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్లో విద్యకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యం ఇచ్చారు. అక్కడి పిల్లలకు గణితం, భాషలతో పాటు క్రమశిక్షణ, సహకారం, సేవ, నిజాయితీ వంటి విలువలు బోధించేవారు. కేవలం చదువు కాదు, జీవితం మొత్తం ఒక పాఠశాలగా మారింది. పిల్లలు, పెద్దలు కలసి కష్టపడి పని చేయడం ద్వారా “ఆత్మగౌరవం శ్రమలోనే ఉంది” అనే భావన అందరి హృదయాల్లో నాటుకుంది.
ఈ ఫార్మ్ ఒక సత్యాగ్రహ శిక్షణాశిబిరంగా మారింది. అక్కడ నివసించినవారందరూ అహింస, సత్యం, స్వీయనిర్భరత అనే మూడు సూత్రాలను జీవన విధానంలో ఆచరించారు. తర్వాత గాంధీజీ భారత్కి వచ్చి ఏర్పాటు చేసిన సబర్మతి ఆశ్రమంకు ఈ టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్నే పునాది.
గాంధీజీ భావించారు—“నిజమైన స్వాతంత్ర్యం కేవలం రాజకీయ హక్కులు కాదు; అది మన ఆలోచనల్లో, మన జీవన విధానంలో, మన స్వీయనిర్భరతలో ఉంది.” టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్లో ఆయన ఈ సిద్ధాంతాన్ని జీవంగా చూపించారు.
ఈ సంఘటన గాంధీజీ జీవితంలో ఒక మలుపు. ఇక్కడ ఆయనకు స్పష్టమైంది—అహింసా యాత్ర అనేది కేవలం వీధి పోరాటం కాదు; అది ప్రతిరోజూ మన జీవనంలో పాటించాల్సిన సాధన.
ఈ కథ మనకు నేర్పే నీతి ఏమిటంటే—సమానత్వం, సహకారం, క్రమశిక్షణ, సేవ మన జీవనానికి బలమైన పునాది. అహింస, సత్యం మనలో ప్రతి ఒక్కరూ ఆచరించినప్పుడే సమాజం మార్పు దిశగా అడుగులు వేస్తుంది.
ఈ ఆలోచనకే రూపం టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్. ఆయన మిత్రుడు హెర్మన్ కలెన్బాచ్ సహకారంతో జోహానెస్బర్గ్ సమీపంలో ఒక భూభాగాన్ని కొనుగోలు చేశారు. ఆ ఫార్మ్కి రష్యన్ తత్వవేత్త లియో టోల్స్టాయ్ గౌరవార్థం “టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్” అని పేరు పెట్టారు. టోల్స్టాయ్ రచనలు గాంధీజీపై గొప్ప ప్రభావం చూపాయి.
ఈ ఫార్మ్లో జీవనం సాదాసీదా కానీ అద్భుతం. వందలాది భారతీయ కుటుంబాలు అక్కడ నివసించారు. అందరూ సమానంగా వ్యవసాయం, శుభ్రత, వంట, గృహకార్యాలు చేసేవారు. ఏ పనినీ చిన్నదిగా లేదా పెద్దదిగా ఎవరూ భావించలేదు. గాంధీజీ స్వయంగా తోట పనులు చేయడం, పాత్రలు తోమడం, పిల్లలకు పాఠాలు బోధించడం చేసేవారు.
టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్లో విద్యకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యం ఇచ్చారు. అక్కడి పిల్లలకు గణితం, భాషలతో పాటు క్రమశిక్షణ, సహకారం, సేవ, నిజాయితీ వంటి విలువలు బోధించేవారు. కేవలం చదువు కాదు, జీవితం మొత్తం ఒక పాఠశాలగా మారింది. పిల్లలు, పెద్దలు కలసి కష్టపడి పని చేయడం ద్వారా “ఆత్మగౌరవం శ్రమలోనే ఉంది” అనే భావన అందరి హృదయాల్లో నాటుకుంది.
ఈ ఫార్మ్ ఒక సత్యాగ్రహ శిక్షణాశిబిరంగా మారింది. అక్కడ నివసించినవారందరూ అహింస, సత్యం, స్వీయనిర్భరత అనే మూడు సూత్రాలను జీవన విధానంలో ఆచరించారు. తర్వాత గాంధీజీ భారత్కి వచ్చి ఏర్పాటు చేసిన సబర్మతి ఆశ్రమంకు ఈ టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్నే పునాది.
గాంధీజీ భావించారు—“నిజమైన స్వాతంత్ర్యం కేవలం రాజకీయ హక్కులు కాదు; అది మన ఆలోచనల్లో, మన జీవన విధానంలో, మన స్వీయనిర్భరతలో ఉంది.” టోల్స్టాయ్ ఫార్మ్లో ఆయన ఈ సిద్ధాంతాన్ని జీవంగా చూపించారు.
ఈ సంఘటన గాంధీజీ జీవితంలో ఒక మలుపు. ఇక్కడ ఆయనకు స్పష్టమైంది—అహింసా యాత్ర అనేది కేవలం వీధి పోరాటం కాదు; అది ప్రతిరోజూ మన జీవనంలో పాటించాల్సిన సాధన.
ఈ కథ మనకు నేర్పే నీతి ఏమిటంటే—సమానత్వం, సహకారం, క్రమశిక్షణ, సేవ మన జీవనానికి బలమైన పునాది. అహింస, సత్యం మనలో ప్రతి ఒక్కరూ ఆచరించినప్పుడే సమాజం మార్పు దిశగా అడుగులు వేస్తుంది.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి