శ్రీ వెంకటేశ్వర అష్టోత్తర శతనామావళి – 27, 28:- సి. హెచ్. ప్రతాప్

 (27) ఓం సుధాతనవే నమః
సుధాతనవ అనే నామం భగవంతుని అమృత స్వరూపుడిగా తెలియజేస్తుంది.
‘సుధా’ అంటే అమృతం, ‘తనువు’ అంటే రూపం.
కాబట్టి సుధాతనువును స్మరించినప్పుడు మనం పరమాత్మను అమృతమయుడై నిత్యమైన ఆనంద స్వరూపుడిగా గ్రహిస్తాము.
ఈ లోకంలోని శరీరం, యౌవనం, సంపదలు, కీర్తి—అల్ల్ క్షణికమే.
కానీ శ్రీమన్నారాయణుడు క్షయరహితుడు, కాలానికి, మార్పులకు అతీతుడు.
ఆయనను ధ్యానించిన భక్తుని మనసులో శాంతి, నిశ్చలత్వం, నిత్యానందం ప్రసరించును.
మన జీవితం పరమ సత్యానికే అంకితం కావలసినదని ఈ నామం బోధిస్తుంది.
శ్లోకం:
సుధామయ తేజోమూర్తే, నిత్యానంద ప్రకాశక।
సుధాతనో హరే దేవ, మమ హృది స్థితో భవ॥
భావం:
అమృతమయ తేజస్సుతో నిత్యానందాన్ని ప్రసరించేవాడా హరే! నా హృదయంలో నీవు శాశ్వతంగా నివసించుము.
(28) ఓం యాదవేంద్రాయ నమః
‘యాదవేంద్ర’ అనే నామం శ్రీకృష్ణుని స్వరూపాన్ని సూచిస్తుంది.
‘యాదవ’ అంటే యాదవ వంశంలో జన్మించిన వాడు,
‘ఇంద్ర’ అంటే ఆ వంశంలో శ్రేష్ఠుడు, నాయకుడు.
కృష్ణుడు ధర్మాన్ని స్థాపించేందుకు అవతరించి,
ప్రేమ, కరుణ, జ్ఞానం, సమత్వం, ధైర్యం—ఇవన్నింటికి ప్రతిరూపమై నిలిచాడు.
ఆయన ప్రేమ ఆసక్తి కాదు, పరమానందానికి దారితీసే శరణాగతి.
వేంకటేశ్వరుని యాదవేంద్రుడిగా స్మరించడం ద్వారా
భక్తునిలో వినయం, దయ, నిస్వార్థ ప్రేమ, భగవదభిమానం పెరుగును.
శ్లోకం:
యాదవేంద్ర జగన్నాథ, గోపికా మనోహర।
కృష్ణ రూప ధారిణీశ, తవ దాసోస్మి నిత్యదా॥
 
భావం:
యాదవ వంశంలో శ్రేష్ఠుడా, జగత్ప్రభువా!
గోపికల హృదయాలను ఆనందంలో ముంచిన కృష్ణ స్వరూపుడా!
నేను నీ సేవకుడిని, నీ చరణాల్లో శరణు పొందుతున్నాను.