మాటసాయం:-సి.హెచ్.ప్రతాప్

 పచ్చని కొండల మధ్య, కరువు కాటకాలతో తరచుగా పోరాడే ఎర్రగుంట అనే చిన్న పల్లెటూరు కథ ఇది. ఆ ఊళ్లో రంగయ్య అనే పేద రైతు ఉండేవాడు. అతనికి రెండెకరాల మెట్ట పొలం తప్ప వేరే ఆధారం లేదు. వరుసగా రెండేళ్లు కరువు కారణంగా పొలంలో పంట పండక, బ్యాంక్ నుంచి తీసుకున్న చిన్న రుణం తీర్చలేక, తీవ్ర అప్పుల బాధలో కూరుకుపోయాడు. ఏం చేయాలో, ఎవరిని అడగాలో తోచక, రంగయ్య తీవ్ర నిస్సత్తువతో ఉండేవాడు. ఇంట్లో భార్యాపిల్లల నిస్సహాయ ముఖాలు చూస్తే అతని గుండె పగిలేది. రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ, అతని మనసులో ఆందోళన పెరిగి, జీవితంపై ఆశ పూర్తిగా వదులుకున్నాడు.
అదే ఊళ్లో, గుడి పక్కన చిన్న అంగడి నడుపుకునే సుబ్బమ్మ అనే వృద్ధురాలు ఉండేది. సుబ్బమ్మకు ఎవరి కష్టం కనిపించినా వెంటనే ఆదుకునే మానవత్వం ఉంది. ఆమె ధనవంతురాలు కాకపోయినా, ఆమె మాటల్లో, చూపుల్లో ఆదరణ, దయ నిండి ఉండేవి. ఒకరోజు సాయంత్రం, నిరాశగా, తల దించుకుని నడుచుకుంటూ వస్తున్న రంగయ్యను చూసి సుబ్బమ్మ పిలిచింది. అతని కళ్లలోని బాధను, నిశ్శబ్దాన్ని ఆమె వెంటనే పసిగట్టింది.
"ఏమైంది నాయనా రంగయ్యా? చాలా రోజులుగా నిన్ను చూస్తున్నాను. నీ ముఖంలో పాత ఆనందం లేదు. నా కూతురిలా అడుగుతున్నాను, నిజం చెప్పు," అని ఆప్యాయంగా అడిగింది.
రంగయ్య మొదట ఏమీ చెప్పడానికి నిరాకరించినా, సుబ్బమ్మ పలికిన ఆదరణతో కూడిన మాటలు, ఆమె చూపిన అపారమైన దయాగుణం ముందు తన దుఃఖాన్ని ఆపుకోలేకపోయాడు. "అమ్మా, అప్పుల భారం, వడ్డీలు. ఈసారి పంట అసలు లేదు. నన్ను నమ్ముకున్న కుటుంబానికి ఏం చేయగలను? ఈ జీవితం ఇక వద్దు అనుకుంటున్నాను," అని కుప్పకూలి కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.
సుబ్బమ్మ ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా, అతని భుజంపై చేయి వేసి, "చూడు నాయనా! పంట పోతే మళ్లీ పండించవచ్చు. డబ్బు పోతే కష్టపడి సంపాదించవచ్చు. కానీ, ధైర్యం పోతే ఏదీ మిగలదు. ఈ రోజు నీకు అంతా అంధకారంగా అనిపించవచ్చు. కానీ నీ పక్కన ఈ ఊరు, నేను ఉన్నాను. నువ్వు ధైర్యంగా ఉంటే, ఈ కష్టాలన్నీ చిన్నవే. అప్పులు తీరడానికి నీ పొలంలో కూలి పనికి నేను వస్తాను. నీకు రుణం ఇచ్చిన పెద్ద మనుషులతో నేను అండగా నిలబడి మాట సాయం చేస్తాను. నువ్వు నీ భార్యాపిల్లల గురించి ఆలోచించు. రేపు పొద్దున్నే ధైర్యంగా లే. మనమంతా ఉన్నాం," అని ఉద్వేగంగా ధైర్యం చెప్పింది.
ఆ రోజు సుబ్బమ్మ పలికిన ప్రేమపూర్వకమైన మాటలు రంగయ్యకు కొత్త జీవాన్ని, ఆశను ఇచ్చాయి. తన కష్టాన్ని పంచుకోవడానికి, అండగా నిలబడటానికి ఒక మనిషి ఉందనే ఆ ధైర్యం, అతను ఆత్మహత్య ఆలోచనను పక్కన పెట్టేలా చేసింది. మరుసటి రోజు నుంచే రంగయ్య కొత్త ఉత్సాహంతో పని మొదలు పెట్టాడు. సుబ్బమ్మ చెప్పినట్లుగానే, ఊరి పెద్దలు రంగయ్యకు కొంచెం ఆర్థిక సాయం కూడా చేసి, అప్పు సమస్యను పరిష్కరించడానికి తోడ్పడ్డారు. ఆ యువకుడి జీవితాన్ని కాపాడింది ఆ అమ్మ మాట మాత్రమే.
కొన్నిసార్లు, పెద్ద కష్టాలను ఎదుర్కొనే శక్తి మనకు ఉండకపోవచ్చు. అటువంటి సందర్భంలో, మన డబ్బు సహాయం కంటే, గుండె లోతుల్లోంచి వచ్చే మానవత్వపు మాట సాయం లక్ష రెట్ల శక్తినిస్తుంది. కష్టాల్లో ఉన్నవారికి అండగా నిలబడే ఒకే ఒక్క మాట వారి జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చగలదు; ఆ మాట చిమ్మ చీకట్లో వెలిగే ఆశ దీపం లాంటిది.