శరణాగతి:-సి.హెచ్.ప్రతాప్

 పచ్చని పొలాలు, చిన్న గుడిసెలతో కళకళలాడే రంగాపురం అనే అందమైన పల్లెటూరిలో రాముడు అనే ఎనిమిదేళ్ల  పిల్లాడు ఉండేవాడు. రాముడు చూడటానికి సన్నగా, చురుకుగా ఉన్నా, మనసు చాలా మంచిది, దయగలవాడు. అతనికి జంతువులంటే, పక్షులంటే చాలా ఇష్టం. ప్రత్యేకించి, వాళ్ళ ఇంటి ముందున్న విశాలమైన చింత చెట్టు మీద ఉండే చిట్టి పిచ్చుక అంటే రాముడికి ప్రాణం. రాముడు నిత్యం ఆ పిచ్చుకకు ధాన్యం గింజలు వేసేవాడు, దానికి చిన్న గిన్నెలో నీళ్లు పెట్టేవాడు.
చిట్టి పిచ్చుక కూడా రాముడిని తన స్నేహితుడిగా భావించేది. అది ప్రతిరోజూ ఉదయం రాముడు లేవకముందే కిలకిలరావాలతో అతన్ని నిద్రలేపేది. సాయంత్రం ఆటల తర్వాత రాముడు ఇంటికి రాగానే చిట్టి "చీ చీ" అంటూ సంతోషంగా పలకరించేది. రాముడి జీవితం ఆ పల్లెటూరి ప్రకృతితో, ఆ చిట్టి స్నేహంతో ప్రశాంతంగా గడుస్తోంది.
ఒకరోజు సాయంత్రం, రాముడు పొలం గట్లపై ఆడుకుని ఇంటికి వస్తుండగా, ఆకాశం ఒక్కసారిగా నల్లగా మారిపోయింది. పడమటి దిశ నుండి పెద్దపెద్ద నల్లని మేఘాలు వేగంగా కమ్ముకొచ్చాయి. పెద్ద గాలివాన మొదలైంది. ఉరుములు, మెరుపులు, చెట్లు విరిగిపడే శబ్దాలతో ఊరు మొత్తం ఒక్కసారిగా భయంకరంగా మారిపోయింది. గాలి బీభత్సంగా వీస్తుండటంతో, గుడిసె పైకప్పులు కూడా కదులుతున్నట్టు అనిపించింది.
రాముడు పరిగెత్తుకుంటూ భయంగా ఇంటికి చేరుకున్నాడు. తల్లి అతన్ని దగ్గరకు తీసుకుని, "భయపడకు నాయనా, ఆ దేవుడు మనల్ని కాపాడతాడు. మనం ఆయనకు శరణాగతి చేయాలి" అంది. కానీ రాముడి ఆలోచనంతా చిట్టి పిచ్చుక గురించే! "అమ్మా, చిట్టి ఏమవుతుంది? ఆ గాలికి దాని గూడు, అందులోని గుడ్లు ఏమైపోయాయో?" అని కంగారుగా అడిగాడు.
"అది చిన్న పిచ్చుక కదా రాముడా, దానికి దాని దేవుడు ఉంటాడు. ఆయనే దానిని చూసుకుంటాడు. అది భయం లేకుండా తన స్థానంలో ఉండిపోయి, దేవుడిపై భారం వేసింది" అంది తల్లి అతనికి ధైర్యం చెప్తూ.
రాముడు తల్లి మాటల్లోని అర్థాన్ని పూర్తిగా గ్రహించలేకపోయినా, కిటికీలోంచి బయటికి చూశాడు. వాన ధారాపాతంగా కురుస్తోంది. పెద్ద పెద్ద చెట్లు అన్నీ భయంకరంగా ఊగిపోతున్నాయి. ఆ సమయంలో రాముడికి ఒక వింత దృశ్యం కనిపించింది. చింతచెట్టు కొమ్మలు గాలికి ఎంత తీవ్రంగా ఊగుతున్నా, చిట్టి పిచ్చుక మాత్రం ఒక పెద్ద మామిడి ఆకు కింద పూర్తిగా తల దూర్చి, కదలకుండా అలాగే ఉంది. ఆ ఆకు దానిని వాన నుంచి, గాలి నుంచి కొంతవరకు కాపాడుతోంది. అది గాలికి కొట్టుకుపోకుండా ఆ ఆకును గట్టిగా పట్టుకుంది. తన చిన్న ప్రాణాన్ని, తనకున్న ఆ ఒక్క సహారాకు పూర్తిగా శరణాగతి చేసింది. తన బలం, భయం అన్నింటినీ పక్కనపెట్టి, ఆ ప్రకృతి శక్తినే నమ్మింది.
రాముడు ఆశ్చర్యపోయాడు. తెల్లారి వాన పూర్తిగా తగ్గిన తర్వాత, రాముడు ఉదయమే చింతచెట్టు దగ్గరికి వెళ్లాడు. చిట్టి పిచ్చుక తన గూడులోకి తిరిగి వచ్చింది, నిశ్చింతగా తన పిల్లలతో ఆడుతోంది. అప్పుడు రాముడికి తల్లి చెప్పిన శరణాగతి అర్థమైంది. మన శక్తికి మించిన కష్టం వచ్చినప్పుడు, మనం చేయగలిగిన ప్రయత్నం చేసి, మిగిలినదంతా నమ్మకంతో దేవుడిపై వదిలేయాలి.
రాముడు ఆ రోజు ఒక గొప్ప పాఠం నేర్చుకున్నాడు: "మనకు కష్టాలు వచ్చినప్పుడు, మన అహంకారాన్ని, భయాన్ని పక్కనపెట్టి, పూర్తిగా నమ్మకంతో భగవంతుడికి శరణువేడితే, మనల్ని కాపాడే శక్తి మనతో ఎప్పుడూ ఉంటుంది. మనం చేయగలిగింది చేస్తే, మిగిలినదంతా ఆయనే చూసుకుంటాడు. అదే నిజమైన శరణాగతి శక్తి!