సేవానిరతి:-సి.హెచ్.ప్రతాప్

 మల్లెపల్లి గ్రామం గోదావరి నదికి దగ్గరగా ఉంటుంది. ఆ ఊరిలో రాఘవ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. చదువుకుంది తక్కువే అయినా, ఆయనకు సేవాధర్మం అంటే ప్రాణం. నలుగురికి సాయం చేయడంలోనే నిజమైన ఆనందం ఉందని ఆయన నమ్మేవాడు. ఊరిలో ఎవరికి ఏ చిన్న కష్టం వచ్చినా, రాఘవ అక్కడే ఉండేవాడు. కొంతమంది ఆయనను చూసి, "పనిపాటలు లేని వాడు, ఊరికే తిరుగుతాడు," అని విమర్శించేవారు, కానీ రాఘవ పట్టించుకునేవాడు కాదు.
ఒక సంవత్సరం, గోదావరి నదికి ఊహించని విధంగా భారీ వరదలు వచ్చాయి. వానలు కుండపోతగా కురవడం వల్ల, రాత్రికి రాత్రే మల్లెపల్లి చుట్టూ నీరు చేరింది. రోడ్లు మూసుకుపోయాయి, విద్యుత్ సరఫరా ఆగిపోయింది. ఊరిలో అంతా భయం, అల్లకల్లోలం.
రాఘవ ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు. తన దగ్గర ఉన్న చిన్న పడవ తీసి, చీకట్లో వరద నీటిలో ప్రయాణం మొదలుపెట్టాడు. ఊరి చివర వరదల్లో చిక్కుకున్న వృద్ధులు, చిన్న పిల్లలను సురక్షిత ప్రాంతాలకు చేర్చడం ఆయన మొదటి లక్ష్యం.
ఆ వరద ఉద్ధృతి చాలా ఎక్కువగా ఉంది. పడవ ఎప్పుడైనా మునిగిపోవచ్చు. కానీ రాఘవ మొహంలో భయం లేదు, కేవలం సేవ చేయాలనే తపన మాత్రమే ఉంది. వరదలో చిక్కుకున్న సుబ్బమ్మ అనే వృద్ధురాలిని కాపాడటానికి వెళ్లినప్పుడు, పడవ రాళ్లకు తగిలి పక్కకు ఒరిగింది. రాఘవ వెంటనే నీళ్లలోకి దూకి, ఆ ముసలమ్మను భుజాలపై ఎక్కించుకుని, సుమారు రెండు కిలోమీటర్లు నడిచి, సురక్షిత ప్రాంతానికి చేర్చాడు.
అంతలో, ఊరి మధ్యలో ఉన్న గుడిసెలో ఒక గర్భిణీ స్త్రీ ఉంది. ఆమెకు నొప్పులు ఎక్కువయ్యాయి. హాస్పిటల్ తీసుకెళ్లడం అసాధ్యం. రాఘవ గ్రామ పెద్దల సహాయంతో, కొద్దిగా నీళ్లు లేని ఇసుక మేట వైపు ఆమెను తీసుకొచ్చాడు. అక్కడి నుండి ఎమర్జెన్సీ నంబర్‌కు ఫోన్ చేసి, అంబులెన్స్ వచ్చే మార్గాన్ని చెప్పాడు. ఆ రాత్రంతా, రాఘవ విశ్రాంతి లేకుండా, అంబులెన్స్ వచ్చే వరకు ఆ వరద నీళ్లలోనే ఉండిపోయాడు.
తెల్లవారేసరికి వరద తగ్గింది. పెద్ద ప్రమాదం ఏమీ లేకుండా ఊరు నిలబడింది. దీనికంతటికీ కారణం రాఘవ పడిన నిస్వార్థ కష్టం మరియు నిరంతర సేవ మాత్రమే.
గ్రామ పెద్ద సుదర్శనం, రాఘవను కళ్లల్లో నీళ్లతో హత్తుకుని, "రాఘవా, నిన్ను పనికిమాలిన వాడివి అని అనుకున్నాం. మమ్మల్ని క్షమించు. నిజమైన ధనం, నిజమైన ఆస్తి అంటే నీ దగ్గరున్న ఈ సేవాధర్మమే! నీవు మా అందరి ప్రాణాలు నిలబెట్టావు," అన్నాడు.
రాఘవ నవ్వుతూ, "అన్నా, సేవ అనేది ఎప్పుడూ ప్రతిఫలం ఆశించి చేసేది కాదు. కష్టం వచ్చినప్పుడు తోటి మనిషికి సాయం చేయడమే మన మానవ ధర్మం," అని పలికాడు. ఆ రోజు నుండి మల్లెపల్లిలో రాఘవ స్థానం దేవుడితో సమానమైంది.
నిజమైన సంపద మన బ్యాంకు ఖాతాలో ఉండే డబ్బు కాదు, కష్టం వచ్చినప్పుడు మనం అందించే సహాయం. సేవాధర్మం అనేది ఒక వ్యక్తి యొక్క ఉన్నతమైన ఆభరణం. మనం చేసే సాయం ఎదుటివారి కన్నీళ్లను తుడిచే కర్చీఫ్ లాంటిది. ధనం పోతే మళ్లీ సంపాదించవచ్చు, కానీ సేవ ద్వారా పొందే ఆత్మ సంతృప్తిని, ప్రజల హృదయాల్లో మనం సంపాదించుకునే స్థానాన్ని ఏ సంపదా ఇవ్వలేదు. సేవలోనే దైవం!