జపాన్ లో పిల్లలు - యామిజాల జగదీశ్

 చాలా దేశాలలో పరీక్ష మార్కులు కోసం పిల్లలు వెంటపడి ఒత్తిడి పెంచడం వింటూనే ఉంటాం. కానీ జపాన్ అందుకు భిన్నం. ఇక్కడి పాఠశాలల్లో తొలి సంవత్సరాలను సానుభూతి, గౌరవం, సహృదయాన్ని నేర్పుతారు.
జపనీస్ ప్రాథమిక పాఠశాలల్లో, ప్రారంభ విద్య పరీక్షలకూ పోటాపోటీలకు బహూదూరం.
బదులుగా, దృష్టంతా పాత్రపై ఉంటుంది. అంటే, సానుభూతి, గౌరవం, దయ, సహకారం, భావోద్వేగ అవగాహన వంటివాటిని పెంపొందిస్తాయి ఉ. అవి జీవితానికి ఎంత అవసరమో చెప్తారు.
పిల్లలు ఈ విలువలను ఉపన్యాసాల నుండి కాకుండా నిశ్శబ్దంగా రూపొందించే రోజువారీ దినచర్యల నుండి వాటిని నేర్చుకుంటారు.
తమ తరగతి గదులను పిల్లలే శుభ్రపరుస్తారు. పరిసర ప్రాంతాల శుభ్రతకు ప్రాధాన్యమిస్తారు.
బాధ్యత, సంరక్షణ నేర్చుకోవడానికి ఒకరికొకరు భోజనం వడ్డించడం,
స్వాధికారతను అర్థం చేసుకోవడానికి, మొక్కలు జంతువులను జాగ్రత్తగా చూసుకోవడం,
కృతజ్ఞతను పెంపొందించడానికి, భోజనానికి ముందు, తర్వాత కృతజ్ఞతలు చెప్పడం ఎంత అవసరమో పిల్లలకు తెలియజేస్తారు.
ప్రతి ఒక్కరూ తమ సంస్కృతి పరిరక్షణకు బృందాలుగా పనిచేస్తారు.
ఉపాధ్యాయులు ఈ దిశలోనే  విద్యార్థులతో మెలగుతారు. వారి చర్యలు తమ చుట్టూ ఉన్న ప్రజలను ఎలా ప్రభావితం చేస్తాయో చూపించడానికి గడుపుతారు. 
విద్యాభ్యాసంలో అక్కడి పిల్లలకు ఇవే ప్రధానం. పుస్తకాలు చదవటం నేర్చుకునే ముందు, ఇతరులతో ఎలా జీవించాలో నేర్పుతారు.
ముందుగా భావోద్వేగ మేధస్సును పెంపొందించడం ద్వారా, జపాన్ బాగా చదువుకోవడమే కాకుండా బాగా విని, నిండు మనసుతో పంచుకునే విధానాన్ని నేర్పుతారు. సమసమాజ స్థాపనకు ఎంత ముఖ్యమో చెప్తారు. సమాజాన్ని బలోపేతం చేసే విధంగా  పిల్లలకు శిక్షణ ఇస్తారు. ఆ పైనే చదువులు.
విద్య అంటే మీకు తెలిసిన దాని గురించి మాత్రమే కాదని ఇది గుర్తు చేస్తుంది. మీరు ఎవరు ఏమవుతారనే దాని గురించి ఉంటుంది.
జపాన్ లో "క్లీనింగ్ టైమ్"ని "సౌజీ" అని పిలుస్తారు, దాదాపు ప్రతి పాఠశాలలో దీనిని పాటిస్తారు. ఇది 1,200 సంవత్సరాల నాటి సమాజ బాధ్యత, సాంస్కృతిక సంప్రదాయంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. క్రమశిక్షణ ముఖ్యం.‌ఆ తర్వాతే చదువుసంధ్యలు.