అసూయ: -సి.హెచ్.ప్రతాప్

  గోపాలాపురం గ్రామంలో సుబ్బయ్య అనే ధనవంతుడు నివసించేవాడు. పొలాలు, కోళ్లషెడ్‌లు, పశువుల మంద— కలిసి అతడు గ్రామంలోనే అత్యంత సంపన్నుడు. అయినప్పటికీ అతని హృదయం ఎప్పుడూ మురుగు నీటిలా అసూయతో నిండి ఉండేది. తనకన్నా ఎవరికైనా చిన్న విజయమయినా దొరికితే అతను కంగారుపడి, “వాళ్లు ఎలా ఎదిగారు?” అని తానే తాను మండిపడేవాడు.
ఒక రోజు ఆ గ్రామానికి నరసింహానంద స్వామి అనే సాధువు వచ్చాడు. ఆయన జ్ఞానం, కరుణ, సద్భావానికి ప్రతీక. గ్రామస్తులు ఆయనకు పాదాభివందనం చేసేందుకు వచ్చారు. సుబ్బయ్య కూడా వచ్చాడు, కానీ తన మనసు మాత్రం ఇంకొక రైతు కొత్తగా కొనుగోలు చేసిన ట్రాక్టర్‌పై అసూయతో మంటపడుతూనే ఉంది.
సుబ్బయ్య ముఖంలో ఉన్న కలతను చూసిన సాధువు అడిగాడు:
“బిడ్డా, నీ హృదయంలో ఏదో మంట ఉంది. చెప్పవా?”
సుబ్బయ్య గొంతు బిగుసుకుని, “స్వామీజీ, నాకు అన్నీ ఉన్నాయి కానీ ఎదుటివాడు కొంచెం ఎదిగినా హృదయం నన్ను బాధిస్తుంది. ఈ అసూయ నన్ను వేధిస్తూనే ఉంది” అన్నాడు.
సాధువు స్వల్పంగా నవ్వాడు. “రా, నాతో కొంచెం నడువు,” అని చెప్పి గ్రామం అంచున ఉన్న చిన్న చెరువుకి తీసుకెళ్లాడు. అక్కడికి చేరుకున్నాక సాధువు అడిగాడు:
“నీకు దాహంగా ఉందా?”
“ఉంది స్వామీ,” అన్నాడు సుబ్బయ్య.
“అయితే, ఈ ఉప్పు ఒక గొంతెత్తు నీటిలో కలిపి తాగు,” అన్నారు.
సుబ్బయ్య అలానే చేశాడు. తాగగానే చేదుతో వాంతులు వచ్చాయి.
“ఇది ఎలా ఉంది?” అని సాధువు అడిగాడు.
“చాలా చేదుగా ఉంది స్వామీ,” అన్నాడు.
తరువాత సాధువు చెరువును చూపించి చెప్పాడు:
“ఇప్పుడే ఇదే ఉప్పు చెరువులో వేసి, నీళ్లు తాగు.”
సుబ్బయ్య ఆశ్చర్యపోయినా చేసింది. తిరిగి నీళ్లు తాగగా అవి చల్లగా, స్పష్టంగా అనిపించాయి.
అప్పుడు సాధువు స్నిగ్ధంగా చెప్పాడు:
“బిడ్డా, ఉప్పు అంటే అసూయ. చిన్న మనసులో పడితే జీవితం మొత్తం చేదుగా మారుతుంది. కానీ మనసు చెరువులా విశాలంగా ఉంటే, అసూయ కూడా ప్రేమ, కరుణల్లో కలిసిపోయి తన దూషణను కోల్పోతుంది. ఇతరుల ఎదుగుదల నీ ఓటమి కాదు; అది దేవుడు చూపించే మరో విజయానికి సంకేతం. హృదయాన్ని పెద్దదిగా చేసుకుంటే అసూయకి చోటే ఉండదు.”
సుబ్బయ్య కళ్లల్లో వెలుగు ప్రసరించింది.
“స్వామీ, నా మనసు చిన్న గిన్నె లాంటిదే. ఇకపై చెరువులా విశాలం చేస్తాను,” అన్నాడు.
ఆ రోజు తరువాత సుబ్బయ్య పూర్తిగా మారిపోయాడు.
అసూయ గిన్నె పగిలి, ప్రేమ చెరువు అతని హృదయంలో నిండిపోయింది.