ధర్మాచరణ:- సి.హెచ్.ప్రతాప్

 దక్షిణాన అమరావతి నగరానికి చేరువలో, కృష్ణానది ఒడ్డున, కైలాసపురం అనే చిన్న గ్రామం ఉంది. ఆ గ్రామంలో మాధవయ్య అనే వృద్ధుడు ఉండేవాడు. మాధవయ్య వయస్సు డెబ్భై దాటినా, ఆయనే ఆ ఊరి పెద్ద దిక్కు. ఆయన సంపన్నుడు కాకపోయినా, తన నిజాయితీకి, ధర్మాచరణకు ప్రసిద్ధి చెందాడు. ఏ చిన్న సమస్య వచ్చినా, ఊరి జనమంతా ఆయన దగ్గరికే వచ్చేది.
మాధవయ్యకు, ఆ ఊరిలోనే చిరు వ్యాపారం చేసుకునే రాఘవ అనే యువకుడి మీద ఎంతో నమ్మకం, ప్రేమ ఉండేవి. రాఘవ కష్టపడే స్వభావం కలవాడు.
ఒక ఏడాది, వరదలు వచ్చి కృష్ణా నది ఉప్పొంగింది. కైలాసపురంలోని కొన్ని ఇళ్లు దెబ్బతిన్నాయి. పంట పొలాల్లోకి నీరు చేరింది. ఆ కష్టకాలంలో, దెబ్బతిన్న ఇళ్ల మరమ్మత్తుల కోసం ప్రభుత్వం నుండి కొంత సహాయ నిధి గ్రామానికి వచ్చింది. ఆ మొత్తాన్ని పంచే బాధ్యతను గ్రామ పెద్దగా మాధవయ్యకు అప్పగించారు.
సహాయ నిధి పంపిణీ జరుగుతున్న రోజు, మాధవయ్య ఇంట్లో పెద్ద కష్టం వచ్చింది. ఆయన ముసలి భార్య, తీవ్రమైన అనారోగ్యంతో ఆసుపత్రిలో చేర్చబడింది. ఆమెకు అత్యవసరంగా ఆపరేషన్ చేయవలసి వచ్చింది, దానికి చాలా డబ్బు అవసరం. మాధవయ్య దగ్గర ఉన్నది అంతా ఆపరేషన్‌కు సరిపోదు. ఆ సమయంలో, ఆయన చేతిలో ఉన్న ఆ ప్రభుత్వ సహాయ నిధి డబ్బులే వారికి ఆఖరి ఆశగా కనిపించింది.
ఆ రోజు రాత్రి, మాధవయ్య తన ఇంట్లో నిధి పెట్టె ముందు కూర్చున్నాడు. అతని మనస్సులో పెద్ద పోరాటం. "ఈ డబ్బు నా భార్య ప్రాణాలు నిలబెడుతుంది. ఇక్కడ ఎవరికీ తెలియదు. ఇది అవసరమే కదా?" అని ఒక వైపు మనస్సు లాగింది. "కానీ ఇది ప్రజల డబ్బు. ఇది పరధనం. ధర్మాన్ని తప్పితే, ప్రజల్లో విశ్వాసం పోతుంది. ఆ డబ్బు తీసుకుంటే, నా భార్య బతికినా, నేను బతికినంత కాలం అధర్మాచరణ చేశాననే పాపం నన్ను వెంటాడుతుంది" అని ఇంకో వైపు మనస్సు హెచ్చరించింది.
చివరకు, ఆయన మనస్సు ధర్మాన్నే ఎంచుకుంది. ఆ రాత్రి నిద్ర మానుకొని, తెల్లవారుజామున నిధి పెట్టెను తీసుకుని, వెంటనే రాఘవ ఇంటికి వెళ్ళాడు.
"రాఘవా! ఈ సహాయ నిధిని రేపు నువ్వే పంచాలి. నా భార్య ఆరోగ్యం బాగోలేదు, నేను పట్టణం వెళ్తున్నాను. ఒక్క పైసా కూడా పక్కకు తీయలేదు. ధర్మంగా పంచు" అని చెప్పి, ఆ డబ్బును, లెక్కలను రాఘవకు అప్పగించాడు.
పట్టణానికి వెళ్ళాక, మాధవయ్య తనకున్న కొద్దిపాటి పొలాన్ని తక్కువ ధరకు అమ్మి, భార్యకు ఆపరేషన్ చేయించాడు. ఆపరేషన్ విజయవంతమైంది.
మాధవయ్య తిరిగి గ్రామానికి వచ్చాక, జరిగింది తెలుసుకున్న ప్రజలు ఆశ్చర్యపోయారు. ఒక వైపు భార్య ప్రాణాపాయంలో ఉన్నా, ధర్మాచరణ నుండి ఏ మాత్రం తప్పని ఆయన నిబద్ధత అందరినీ కదిలించింది. ప్రజలు స్వచ్ఛందంగా విరాళాలు పోగుచేసి, ఆయన పొలాన్ని మళ్లీ కొని, ఆయనకు అప్పగించారు.
"కష్టంలో కూడా ధర్మాన్ని ఆచరించిన మాధవయ్యే నిజమైన ధనవంతుడు, ఆయనే నిజమైన పెద్ద దిక్కు" అని గ్రామమంతా చెప్పుకుంది.
ధర్మం అనేది సుఖంలో పాటించే నియమం కాదు, కష్టంలో నిలబెట్టుకోవాల్సిన కవచం.
ఎక్కడైతే నిజాయితీ ప్రాణం కంటే గొప్పదవుతుందో, అక్కడ అదృష్టం, ఆశీర్వాదాలు దానంతట అవే వచ్చి వరిస్తాయి. ధర్మాచరణే అసలైన మానవత్వం.