1906లో దక్షిణాఫ్రికా ప్రభుత్వం భారతీయులపై అమలు చేయడానికి ప్రయత్నించిన ఒక క్రూరమైన చట్టం గాంధీజీ జీవితంలో గొప్ప తిరుగుబాటుకు పునాదిగా నిలిచింది. దీనినే ప్రజలు “కరిమ చట్టం” అని పిలిచారు. ఈ చట్టం ప్రకారం అక్కడ నివసించే ప్రతి భారతీయుడు ప్రభుత్వం వద్ద నమోదు చేయించుకోవాలి; పేరు, కుటుంబ వివరాలు, నివాసం మాత్రమే కాకుండా వేలిముద్రలు కూడా ఇవ్వాలి. గుర్తింపు పత్రం ఎప్పుడూ తీసుకుని తిరగాలి. లేకపోతే కారాగారం లేదా దేశనిర్బంధం. ఇది ఒక వ్యక్తిని నేరస్థుడిలా చూడటం తప్ప మరేమీ కాదు.
గాంధీజీకి ఈ చట్టం అవమానకరమైనదిగానే కాకుండా, మానవ గౌరవాన్ని నేరుగా దెబ్బతీసేదిగా అనిపించింది. విదేశీ పాలకులు భారతీయుల్ని శ్రమజీవులు, వలసకార్మికులు, దిగువ ప్రజలుగా చూడటం ఇదివరకే ఉన్నా, ఇప్పుడు వారిని నేరస్తులలాగా వేలిముద్రలు ఇవ్వమని ఆదేశించడం సహించలేనిదిగా భావించారు. ఇది కేవలం ఒక చట్టం కాదు—భారతీయుల ఆత్మగౌరవంపై దాడి.
ఈ పరిస్థితిలో గాంధీజీ ప్రజలను ఒకే వేదికపైకి తెచ్చి, ఈ అన్యాయానికి సంఘటితంగా ప్రతిఘటించాలనే నిర్ణయం తీసుకున్నారు. ఆయన పిలుపు ఒక హింసా ఉద్యమంకు కాదు; అది నిరసనతో కూడిన సత్యపోరాటం. మనసులో భయం లేకుండా, శరీరంలో హింస లేకుండా, అన్యాయం ముందుకు తలవంచకుండా నిలబడాలని ఆయన ప్రజలకు బోధించారు. ఇదే ఆయన తరువాత “సత్యాగ్రహం”గా అభివృద్ధి చేసిన మహోన్నత మార్గం.
ఈ కరిమ చట్టానికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన మొదటి భారీ సమావేశం జోహన్నాస్బర్గ్లో నిర్వహించబడింది. వందలాది భారతీయులు చేరి, చట్టం అమల్లోకి వచ్చినా పాటించబోమని ప్రతిజ్ఞ చేశారు. గాంధీజీ ఇచ్చిన పిలుపు ప్రజల్లో అద్భుతమైన చైతన్యం తీసుకువచ్చింది. ఇది భారతీయుల ఏకతకు మొదటి పరీక్ష. వారు హింసను ఆశ్రయించలేదు; కానీ తమ గౌరవాన్ని తాకట్టు పెట్టలేదు.
ఈ చట్టానికి వ్యతిరేకంగా పోరాటం గాంధీజీకి కూడా ఒక ఆత్మసాధన. ఆయన అర్థం చేసుకున్నది ఒక్కటే—నిజమైన ధైర్యం అంటే హింసను కాదు, అన్యాయానికి తలవంచని చిత్తశుద్ధిని. ప్రభుత్వ బెదిరింపులు, అరెస్టులు, నిర్బంధాలు వచ్చినా భారతీయుల సంకల్పం తగ్గలేదు.
కరిమ చట్టం వ్యతిరేక పోరాటం గాంధీజీ ప్రజానాయకుడిగా వెలుగులోకి వచ్చిన తొలి ఘట్టం. ఆయన ఇచ్చిన మార్గనిర్దేశం, ప్రజల ఆత్మగౌరవం, సామూహిక సంకల్పం కలిసి ఒక కొత్త ఉద్యమానికి రూపం తీసుకొచ్చాయి. ఇదే తరువాత ప్రపంచం మొత్తం గౌరవించిన అహింసా పోరాటం ఆరంభం.
అందువల్ల, కరిమ చట్టం గాంధీజీ కోసం కేవలం ఒక అన్యాయ చట్టం కాదు—అది ఆయన మొదటి మహత్తర ప్రతిఘటన, ఆయన సత్యపోరాటానికి పుట్టినరోజు.
గాంధీజీకి ఈ చట్టం అవమానకరమైనదిగానే కాకుండా, మానవ గౌరవాన్ని నేరుగా దెబ్బతీసేదిగా అనిపించింది. విదేశీ పాలకులు భారతీయుల్ని శ్రమజీవులు, వలసకార్మికులు, దిగువ ప్రజలుగా చూడటం ఇదివరకే ఉన్నా, ఇప్పుడు వారిని నేరస్తులలాగా వేలిముద్రలు ఇవ్వమని ఆదేశించడం సహించలేనిదిగా భావించారు. ఇది కేవలం ఒక చట్టం కాదు—భారతీయుల ఆత్మగౌరవంపై దాడి.
ఈ పరిస్థితిలో గాంధీజీ ప్రజలను ఒకే వేదికపైకి తెచ్చి, ఈ అన్యాయానికి సంఘటితంగా ప్రతిఘటించాలనే నిర్ణయం తీసుకున్నారు. ఆయన పిలుపు ఒక హింసా ఉద్యమంకు కాదు; అది నిరసనతో కూడిన సత్యపోరాటం. మనసులో భయం లేకుండా, శరీరంలో హింస లేకుండా, అన్యాయం ముందుకు తలవంచకుండా నిలబడాలని ఆయన ప్రజలకు బోధించారు. ఇదే ఆయన తరువాత “సత్యాగ్రహం”గా అభివృద్ధి చేసిన మహోన్నత మార్గం.
ఈ కరిమ చట్టానికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన మొదటి భారీ సమావేశం జోహన్నాస్బర్గ్లో నిర్వహించబడింది. వందలాది భారతీయులు చేరి, చట్టం అమల్లోకి వచ్చినా పాటించబోమని ప్రతిజ్ఞ చేశారు. గాంధీజీ ఇచ్చిన పిలుపు ప్రజల్లో అద్భుతమైన చైతన్యం తీసుకువచ్చింది. ఇది భారతీయుల ఏకతకు మొదటి పరీక్ష. వారు హింసను ఆశ్రయించలేదు; కానీ తమ గౌరవాన్ని తాకట్టు పెట్టలేదు.
ఈ చట్టానికి వ్యతిరేకంగా పోరాటం గాంధీజీకి కూడా ఒక ఆత్మసాధన. ఆయన అర్థం చేసుకున్నది ఒక్కటే—నిజమైన ధైర్యం అంటే హింసను కాదు, అన్యాయానికి తలవంచని చిత్తశుద్ధిని. ప్రభుత్వ బెదిరింపులు, అరెస్టులు, నిర్బంధాలు వచ్చినా భారతీయుల సంకల్పం తగ్గలేదు.
కరిమ చట్టం వ్యతిరేక పోరాటం గాంధీజీ ప్రజానాయకుడిగా వెలుగులోకి వచ్చిన తొలి ఘట్టం. ఆయన ఇచ్చిన మార్గనిర్దేశం, ప్రజల ఆత్మగౌరవం, సామూహిక సంకల్పం కలిసి ఒక కొత్త ఉద్యమానికి రూపం తీసుకొచ్చాయి. ఇదే తరువాత ప్రపంచం మొత్తం గౌరవించిన అహింసా పోరాటం ఆరంభం.
అందువల్ల, కరిమ చట్టం గాంధీజీ కోసం కేవలం ఒక అన్యాయ చట్టం కాదు—అది ఆయన మొదటి మహత్తర ప్రతిఘటన, ఆయన సత్యపోరాటానికి పుట్టినరోజు.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి