గాంధీజీ కధలు - 77:-సి.హెచ్.ప్రతాప్

 దక్షిణాఫ్రికా నుండి భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చిన తరువాత, మహాత్మా గాంధీ తన సిద్ధాంతాలను ఆచరణలో పెట్టడానికి మరియు వాటిని ప్రజలకు బోధించడానికి ఒక స్థావరం అవసరం అని భావించారు. దీని ఫలితంగా, ఆయన 1915లో గుజరాత్‌లోని అహ్మదాబాద్ సమీపంలో కోచ్రాబ్‌లో తన మొట్టమొదటి భారతీయ ఆశ్రమాన్ని స్థాపించారు.
గాంధీజీ ఈ ఆశ్రమానికి 'సత్యాగ్రహ ఆశ్రమం' అని పేరు పెట్టారు. ఈ పేరు ఆయన రాజకీయ మరియు ఆధ్యాత్మిక లక్ష్యాలను ప్రతిబింబించింది. సత్యాగ్రహం అంటే సత్యం కోసం మరియు అహింస మార్గంలో దృఢంగా నిలబడడం, ఇది ఆశ్రమం యొక్క ప్రధాన జీవన సూత్రంగా ఉండేది.
ఆశ్రమం యొక్క స్థాపన వెనుక ప్రధాన ఉద్దేశం: స్వయం-సమృద్ధి (స్వావలంబన): సభ్యులు తమ సొంత అవసరాలను తామే చూసుకోవాలి. దీనిలో భాగంగా వ్యవసాయం, చేనేత (ఖద్దరు వడకడం), మరియు సాధారణ శారీరక శ్రమకు అధిక ప్రాధాన్యతనిచ్చారు. సమానత్వం మరియు అస్పృశ్యతా నివారణ: ఆశ్రమంలో కుల, మత, వర్గ భేదాలు లేకుండా అందరినీ సమానంగా చూసేవారు. దీనికి నిదర్శనంగా, ఒక అంటరాని కుటుంబానికి ఆశ్రమంలో చోటు కల్పించడం జరిగింది. దీని వలన అనేక మంది దాతలు మరియు స్థానికుల నుండి తీవ్ర వ్యతిరేకత ఎదురైంది. నిధులు ఆగిపోయాయి, కానీ గాంధీజీ వెనుకడుగు వేయలేదు. క్రమశిక్షణ మరియు సరళత: సభ్యులు సాత్విక జీవనాన్ని, సరళతను పాటించాలి. మద్యపాన నిషేధం, అహింస, సత్యం, బ్రహ్మచర్యం వంటి నియమాలను కఠినంగా పాటించేవారు.
కోచ్రాబ్ ఆశ్రమం కేవలం ఒక నివాస స్థలం మాత్రమే కాదు; ఇది గాంధీజీ యొక్క ఆచరణాత్మక తత్వానికి ఒక ప్రయోగశాల. ఇక్కడే ఆయన తన సామాజిక మరియు రాజకీయ సిద్ధాంతాలను మెరుగుపరచుకున్నారు. అయితే, కోచ్రాబ్‌లో ప్లేగు వ్యాప్తి, నీటి కొరత వంటి కొన్ని సమస్యల కారణంగా, ఆశ్రమాన్ని రెండు సంవత్సరాల తర్వాత (1917లో) సబర్మతి నది ఒడ్డుకు మార్చవలసి వచ్చింది.
ఈ కోచ్రాబ్ ఆశ్రమమే తరువాత సబర్మతి ఆశ్రమంగా మారి, భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో ఒక కీలక పాత్ర పోషించింది.