వర్తమానం:-సి.హెచ్.ప్రతాప్

 ప్రాచీన కాశీ నగరానికి ఆనుకొని, పవిత్ర గంగానది ఒడ్డున అనంతగిరి అనే ఒక చిన్న అగ్రహారం విలసిల్లుతూ ఉండేది. ఆ అగ్రహారంలో నివసించే రాఘవయ్య అనే రైతుకు తన పొలం కేవలం భూమి కాదు, అది భగవంతుడిచ్చిన ఆలయంగా భావించేవాడు. ఆయన నిరంతర శ్రమ, అచంచల భక్తి ఆయన పొలంలో ప్రతి ఏటా బంగారు పంటను పండించేవి.
ఒక సంవత్సరం, ప్రకృతి ఆగ్రహించినట్లుగా ఆ ప్రాంతాన్ని భారీ వర్షాలు ముంచెత్తాయి. ఫలితంగా, రాఘవయ్య పంట మధ్య భాగంలో నీరు నిలిచి, ఒక పెద్ద బురద గుంత ఏర్పడింది. ఆ గుంత ఆ పొలమంతటికీ అరిష్టంగా తయారైంది. రాఘవయ్య ఆ బురద గుంతను వెంటనే పూడ్చాలని నిశ్చయించుకొని, మట్టితో కూడిన బుట్ట తీసుకొని అత్యంత శ్రద్ధగా పని మొదలుపెట్టాడు. అతను నడుము వంచి కష్టపడుతున్న సమయంలో, ఆకాశం వైపు చూశాడు. అక్కడ నల్లటి, దట్టమైన మేఘాలు గుంపులుగా కమ్ముకుని ఉన్నాయి.
ఆ దృశ్యం చూడగానే రాఘవయ్య పని ఆపాడు. ఒక్కసారిగా ఆందోళన, భయం అతని మనసును కమ్మేశాయి. అతను తల పట్టుకొని కూర్చున్నాడు. "అయ్యో! ఈ గుంత పూడ్చడానికి నేను ఇంత సమయం తీసుకుంటే, ఆ మేఘాలు వర్షించి, పొలంలో ఇంకో పెద్ద గుంత పడిపోతుంది కదా! ఇప్పుడు నేను దేనిని పూడ్చాలి? ఈ ముందున్న గుంతనా, రాబోయే ప్రమాదమా?" అని గట్టిగా విలపించాడు. రాబోయే ఆపద గురించి ఆలోచిస్తూ, వర్తమానంలో తన కర్తవ్యాన్ని నిర్వహించలేక చలించిపోయాడు.
అదే సమయాన, ఆ దారిలో వెంకటెశ్వర స్వామి భక్తుడు, నిరంతర కర్మ సిద్ధాంతాన్ని అనుసరించే గొప్ప జ్ఞాని అయిన కేశవాచార్యులు నడుచుకుంటూ వచ్చారు. శివుడిని ధ్యానిస్తూ, ప్రశాంతంగా ఉన్న ఆచార్యులవారిని చూసి రాఘవయ్య తన ఆందోళనను వివరించాడు.
"కేశవాచార్యుల వారూ! నా మనసు నిలకడగా లేదు. ఆ భయంకరమైన వర్షం, పడబోయే గుంత గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటే, ఈ కళ్ల ముందున్న గుంతను పూడ్చడానికి మనసు అంగీకరించడం లేదు. భవిష్యత్తు గురించి భయపడి, ఈ రోజు చేయాల్సిన పనిని నిర్లక్ష్యం చేయాల్సి వస్తుందేమోనని భయం వేస్తోంది."
కేశవాచార్యులు ఎంతో ప్రశాంతంగా, ధీరత్వంతో ఇలా బోధించారు: "రాఘవయ్యా! కర్తవ్యం ఎప్పుడూ వర్తమాన క్షణంలోనే ఉంటుంది. నువ్వు ఇప్పుడు పూడ్చవలసిన గుంత నీ కళ్ళ ముందు ఉంది. వర్షం కురిస్తే ఇంకో గుంత పడవచ్చు లేదా పడకపోవచ్చు. ఒకవేళ పడినా, దానికి సంబంధించిన కర్మ అప్పుడే మొదలవుతుంది. మన మనోబుద్ధులు ఎప్పుడూ 'పడబోయే గుంత' గురించి ఆందోళన చెందుతూ, 'ముందున్న గుంత'ను పూడ్చడంలో వైఫల్యం చెందుతాయి. ఇదే మాయ. భవిష్యత్తు అనేది పరమేశ్వరుని అధీనంలో ఉంది. నీవు, నీ భార్యాబిడ్డలకు ఆహారం ఇచ్చే ఈ పొలం పట్ల నీ ధర్మాన్ని సంపూర్ణంగా నిర్వర్తించు. పరమశివుడు నీకు అప్పగించిన పనిని, దాని ఫలితాన్ని గురించి ఆలోచించకుండా, ఆందోళన చెందకుండా సంపూర్ణంగా నిర్వర్తించు."
రాఘవయ్యకు అప్పుడు జ్ఞానోదయం కలిగింది. ఆందోళనను విడిచిపెట్టి, తన ముందున్న బురద గుంతను పూర్తి ఏకాగ్రతతో పూడ్చడం మొదలుపెట్టాడు. అతను పని పూర్తి చేసే సమయానికి మేఘాలు చెదిరిపోయి, ఆ రోజు వర్షం రాలేదు.
ఆ రోజు కేశవాచార్యుల బోధన, రాఘవయ్యకు భగవద్గీతలోని నిత్య సత్యాన్ని గుర్తుచేసింది.
"ఈ జగత్తులో నీవు నియంత్రించగలిగేది ఒక్కటే ఉంది, అదే నీ వర్తమాన కర్మ. భవిష్యత్తు గురించి భయపడి నేటి కర్మను విస్మరించడం, ఆత్మకు చేసే అతి పెద్ద అన్యాయం. కర్మ చేయడమే నీ ధర్మం, ఫలితం భగవంతుడి ధర్మం. నీ మనసును నిశ్చలంగా ఉంచుకొని, ఈ క్షణంలో లభించిన కర్మను పూర్తి ఏకాగ్రతతో నిర్వర్తించు. అదే నిజమైన భక్తి."