బద్ధకం:- సి.హెచ్.ప్రతాప్

 గోదావరి జిల్లాలోని ఒక అందమైన పల్లెటూరులో వినయ్ అనే కుర్రాడు ఉండేవాడు. అతనికి ఆటలన్నా, నిద్ర అన్నా చాలా ఇష్టం కానీ పని అంటే మాత్రం అస్సలు నచ్చేది కాదు. సూర్యుడు నడినెత్తిన ఉన్నా, పొద్దున లేచి పళ్లు తోముకోవడానికి కూడా అతను చాలా బద్ధకించేవాడు. అతని తల్లిదండ్రులు పొలం పనుల కోసం పక్కనే ఉన్న పట్టణం వెళ్లారు. ఇంట్లో వినయ్ తన తాతయ్య రామారావుతో కలిసి ఉండేవాడు. తాతయ్య రామారావు చాలా శ్రమించే వ్యక్తి, నిరంతరం ఉత్సాహంగా ఏదో ఒక పని చేస్తూ, ఇంటినీ, పెరటి తోటనీ ఆదర్శప్రాయంగా చూసుకునేవారు. తాతయ్య క్రమశిక్షణ వినయ్‌కి ఎప్పుడూ విసుగు తెప్పించేది.
ఒక రోజు తాతయ్య వినయ్‌ని ప్రేమగా పిలిచి, "వినయ్! ఇంకొద్ది రోజుల్లో వర్షాకాలం ప్రారంభమవుతుంది. వర్షాలు పడకముందే మన పెరటి తోటలో కూరగాయల విత్తనాలు నాటుదాం. నీకు ఒక చిన్న భాగాన్ని కేటాయిస్తాను. నువ్వు కష్టపడి ఇప్పుడు నాటితే, వానాకాలం వచ్చేసరికి పచ్చి పచ్చి కూరగాయలు తినొచ్చు. ఆ అధిక పంటను అమ్మి నీ జేబు ఖర్చులకు డబ్బులు కూడా వస్తాయి," అని చెప్పారు.
వినయ్ ఆ మాటలు విని ముఖం చిట్లించాడు. "అయ్యో తాతయ్యా! ఈ వేసవి ఎండలో నేల తవ్వడం, కలుపు తీయడం వంటి కష్టమైన పనులు చేయాలంటే నాకు అస్సలు ఓపిక లేదు. ఆ పనులన్నీ బద్ధకం. వర్షం వచ్చిన తర్వాత చూసుకుందాం," అని చెప్పి, మళ్లీ పడుకోవడానికి వెళ్లిపోయాడు. తాతయ్య రామారావు నవ్వుకుని, వినయ్‌ని బలవంతం చేయకుండా, తన పనులు తనే ఒంటరిగా పూర్తి చేసుకున్నారు. పొలంలో, పెరటి తోటలో కష్టపడి విత్తనాలు నాటి, కంచె వేసి, క్రమం తప్పకుండా నీరు పోశారు.
సరిగ్గా రెండు వారాల తర్వాత, ఆకాశం నల్లబడి భారీ వర్షాలు ప్రారంభమయ్యాయి. గ్రామం అంతా పచ్చగా, తాజాగా మారిపోయింది. అందరూ తమ శ్రమ ఫలితాన్ని చూసి ఆనందించారు. ముఖ్యంగా వినయ్ తాతయ్య తోట! అక్కడ పచ్చని తీగలకు కాకరకాయలు, నిగనిగలాడే వంకాయలు, ఎర్రటి టమాటాలు వేలాడుతున్నాయి. ఆ తోటంతా తాజా కూరగాయల సువాసనతో నిండిపోయింది. తాతయ్య వాటిని కోసి, రుచికరమైన వంటకాలు చేస్తూ, ఇరుగు పొరుగు వారికి కూడా సంతోషంగా పంచేవారు.
ఇదంతా చూసిన వినయ్, ఆ రుచికరమైన వంటకాల వాసనకు ఆకర్షితుడై, 'నేను కూడా విత్తనాలు నాటాల్సింది కదా!' అని అనుకుని, పరుగున తాను కేటాయించుకున్న చిన్న తోట భాగాన్ని చూశాడు. అక్కడ కలుపు మొక్కలు విపరీతంగా పెరిగి, నేల బీడుగా, గట్టిగా ఉంది. ఒక్క కూరగాయ మొక్క కూడా మొలకెత్తలేదు. బద్ధకం కారణంగా తాను ఎంత మంచి అవకాశాన్ని, ఎంత విలువైన పంటను కోల్పోయానో అర్థమై, వినయ్ చాలా బాధపడ్డాడు. తన సొంత తోటను చూసి తలదించుకున్నాడు.
తాతయ్య రామారావు వినయ్‌ని తన దగ్గరకు తీసుకుని, "వినయ్! బద్ధకం అనేది మనకు దొరికిన మంచి అవకాశాలను, విజయాన్ని దొంగిలించేస్తుంది. కష్టం లేనిదే ఫలితం ఉండదు. ఇప్పుడైనా అర్థమైందా?" అని ప్రేమగా అడిగారు. వినయ్ తల ఊపి, మరుసటి రోజు నుంచే బద్ధకాన్ని వదిలిపెట్టి, తాతయ్యకు సాయం చేయడం మొదలుపెట్టాడు. శ్రమకు మించిన సంపద లేదనీ, బద్ధకం అన్ని అనర్థాలకు మూలమనీ ఆ రోజు వినయ్ జీవితంలో ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్చుకున్నాడు.