సామెత -91: అల్లుని గుడ్డి తెల్లారినంక తెలుస్తది
*****
"ఓ అవ్వా! గిదిన్నవానే! అన్కుంట కిస్స కిస్స నవ్వుతూ వత్తున్న సొరాజ్జాన్ని చూసి తువ్వాల దండెం మీదేశేదల్లా... "గంత గనం నవ్వబడ్తివేందే శెల్లె? యిషయమేందో శెప్పరాదు మేం సుత నవ్వుతం గద!"
"గజ్జెప్పనీకె వొచ్చినవ్వా! మొన్న రామక్క బిడ్డకి లగ్గమైంది సూడు. పిల్లగాడు ముద్దుగుండు.ఈడు జోడు మంచిగుందని నువ్వు నేను అన్కున్నం సూడు."
అవునే శెల్లె! ఇద్దరు శిలకా గోరింకల్లెక్క బాగుండ్రు. అయితే గా పిల్లగాడు మన పొల్లనేమన్న శికాకు జేత్తుండా ఏంది? పొయ్యి నాలుగు దులిపొత్త!" అంటున్న అవ్వొంక జూస్తూ...
"పిల్లగాడు మంచోడే గని గా సూపుదే లోపమని దెల్సింది. పొద్దుగుంకితే ఇంగ కండ్లు మస్కలు బార్తయట. ఏజ్జూడాలన్నా కన్బడదంట."
అయ్యయ్యో! ఎంత పనాయెనేమే శెల్లె! గింతకీ కండ్లు కన్పడవని ఎట్ల దెలిశింది శెల్లె!
మూన్నిద్రలకొచ్చినప్పుడు పొద్దూకే సైమానికి బిడ్డ శెయ్యి అస్సలు వొదలకుండ తిర్గుతుంటే బిడ్డంటే అల్లుడికి ఎంత పానమో శెయ్యొదలకుండ తిర్గుతుండని సంబుర పడ్డరంట. మూడో నాడు పొద్దూకి పడకర్ర ముందు కుర్శీల కూసున్న అల్లుని తానకొచ్చిందంట బిడ్డని మంచిగ జూస్కోమని రామక్క. బిడ్డను మంచిగ జూస్కోమని శెప్పేతందుకు అల్లుడి దెగ్గరకొచ్చిందంట.
అల్లుడికి తాను కొత్త,తనకి అల్లుడు కొత్త.గందుకే గొంతుకాయ సరాయించిందంట. గదిని తన్తో మాట్టాడుదామని.
ఇన్నడు గని సూపు ఆనక పెళ్ళామేమో అన్కొని, గట్లెందుకు సరాయిత్తవు? ఏం పన్జేత్తవు తీ!ఇంక సుత కొత్త బోలేదా? ఇంగ రా!అని ఆపీసు ముచ్చటి జెప్పబట్టిండంట. బిత్తర బోయిన రామక్క ''నేను అత్తని" అనే తల్కి గబగబ వార్తల పేపర్ కాయితం అడ్డం బెట్కొని"పేపరు సూత్తున్నగా. మిమ్మల్ని సూడలేదు.సప్పుడికి మీ అమ్మాయి అన్కున్న అన్నడంట."
అన్కుంట పేపర్ కాయితాన్ని ఉల్టా ఫల్టా పట్టుకోడం చూశేటప్పటికి అయ్యో ! నాబిడ్డని అన్నాలం జేత్తినే అని గట్టిగా నెత్తే నెత్తే గొట్టుకుంట ఏడ్వ బోతుంటే లోపల్నించి బిడ్డొచ్చి ఊకించబెట్టి.నాకు లగ్గానికి ముందే శెప్పిండు.ఆయ్న శానా మంచోడు.గాయ్నని ఏమనకు అందట.
"గందుకేనే శెల్లె గట్ల 'అల్లుని గుడ్డి తనం తెల్లారినంక తెలుత్తది" అని మన పెద్దోళ్ళు ఊకెనే అన్లే.'అంది."
గీదిని మీద ఓ కత సుత ఉంది శెల్లె! మల్లోసారి శెప్పుకుందాంది తీ! అన్న అవ్వ మాటల్కి 'సరే అవ్వా!'అన్కుంట బోయింది సొరాజ్జం.
గీ మాట యిన్న బుడ్డోడు భూలచ్మి అవ్వా అవ్వా గా కతేదో శెప్పవ్వా! "శెరో పక్కన జేరి అడ్గుడు మొదలు బెట్టిండ్రు. అవ్వకి శెప్పక తప్పలేదు.
ఓపాలి సంకురాత్రి పండక్కి అల్లుడు అత్తారింటికి వచ్చాడు. అతనికి రేచీకటి. ఆ సంగతి వాళ్ళకి తెలియడం ఇష్టం లేదు. ఆ రోజు రాతిరి బయట ఆకిట్లో అటు ఇటు తిరుగుతూ పాతర గుంతలో పడ్తాడు .ఆ చప్పుడిని బావమర్దులు ఉర్రికొచ్చి" అయ్యో!బావా ! గుంతలో పడ్డవా? అనగానే "లేదు లేదు. గుంత లోతు ఎంతుందో తెల్సుకోడానికి అందులో దూకిన అంటడు. గట్ల బామ్మర్దులు చేతులు అందిస్తే మెల్లగా పైకి ఎక్కుతడు. ఇంగ భోజనం తినేటప్పుడు చివరికి అత్త పెరుగు పోస్తుంటే శబ్దం వస్తది. ఏదో కుక్క అనుకొని ఒక్కసారి చేయి ఇదిలిస్తడు. అది కాస్త అత్త చెంపకి తగుల్తుంది అత్త కోపంగ లోపలికి పోతది.
"ఏం పని చేసినవ్ బావా? మామ్మని గట్ల కొడ్తవా? కోపంగఅంటరు. అందరికీ సల్ల బోసి నాకొక్కడికే పెరుగు పోస్తదా అందుకే నేను అట్ట చేశిన అంటడు. "వాళ్ళందరూ అమ్మో! అల్లుడెంత మంచోడో! అనుకుంటరు.
"ఇంక రాత్రి అవసరం కోసం అవతలకి పోయి దారి దొరక్క తడుముకుంట అత్తున్న అర్లకి వచ్చి ఆ మంచం మీద కూసుంటాడు .అత్త అజ్జూసి అదిరిపడి "ఓ అల్లుడా గింత రాత్రి గిక్కడికెందుకొచ్చినవ్?" అంటది.
అప్పుడు"తప్పయింది అత్తా మిమ్మల్ని కొట్టిన" అందుకే కాళ్ళు పట్టుకొని చెప్పడాన్కి వచ్చిన అంటడు. "అయ్యో ! నాయనా ఎంత మంచోడివి! నా కొడుకసుమంటోడివి. నేనేమి నీ గురించి అనుకోవట్లేదు ఎల్లి పడుకో అంటది .అయినా సరే మీరే నన్ను తీసుకెళ్లి మంచం మీద కూసోబెట్టండి .గప్పుడే నా మీద మీకు కోపం పోయినట్టు అంటడు. గట్ల తన రే చీకటిని కప్పిపుచ్చుకుంటాడు సంకురాత్రికి వచ్చిన అల్లుడు.
బలే వుంది అవ్వా! అన్కుంట ఇద్దరూ ఒకటే నవ్వుడు.
"గదండీ సంగతి రేచీకటి అల్లుని గురించి చాలానే కతలు ఉన్నయి. వాటిని మళ్ళో పాలి చెప్పుకోని నవ్వుకుందాం!"
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి