గాంధీజి కధలు - సి.హెచ్.ప్రతాప్

 భారతదేశ స్వాతంత్ర్య పోరాట చరిత్రలో అత్యంత కీలకమైన ఘట్టాలలో మహాత్మా గాంధీ భారతదేశానికి తిరిగి రావడం ఒకటి. 1893లో న్యాయవాద వృత్తి కోసం దక్షిణాఫ్రికాకు వెళ్లిన మోహన్‌దాస్ కరమ్‌చంద్ గాంధీ, అక్కడ 21 సంవత్సరాలు గడిపి, అన్యాయానికి వ్యతిరేకంగా సత్యాగ్రహం అనే అహింసా మార్గాన్ని ఒక శక్తిమంతమైన ఆయుధంగా మలిచారు.
జనవరి 9, 1915 న, గాంధీజీ తన భార్య కస్తూర్బా గాంధీతో కలిసి, బొంబాయి (ప్రస్తుత ముంబై) లోని అపోలో బందర్ వద్ద నౌకలో అడుగుపెట్టారు. ఆ సమయానికి ఆయన వయస్సు సుమారు 45 సంవత్సరాలు. దక్షిణాఫ్రికాలో ఆయన జాతి వివక్షపై చేసిన విజయవంతమైన పోరాటాల గురించి అప్పటికే భారతదేశంలో చాలా మందికి తెలుసు. అందువల్ల, ఆయనకు ఒక "వీరునిగా" ఘన స్వాగతం లభించింది. వేలాది మంది ప్రజలు, కాంగ్రెస్ కార్యకర్తలు ఆయన రాకను ఆనందోత్సాహాలతో ఆహ్వానించారు.
ఈ ముఖ్యమైన నిర్ణయం వెనుక ఆయన రాజకీయ గురువు గోపాలకృష్ణ గోఖలే సూచన ఉంది. గోఖలే అభ్యర్థన మేరకు, గాంధీజీ భారతదేశానికి వచ్చి, బ్రిటిష్ పాలనలో దేశంలో ఉన్న వాస్తవ పరిస్థితులను తెలుసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. దేశానికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, గాంధీజీ మొదట ఒక సంవత్సరం పాటు దేశమంతా పర్యటించి, ప్రజల కష్టాలను, సామాజిక సమస్యలను, భారత రాజకీయాలను నిశితంగా పరిశీలించారు.
గాంధీజీ స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చిన ఈ చారిత్రక దినాన్ని గుర్తుగా, భారత ప్రభుత్వం ప్రతి సంవత్సరం జనవరి 9వ తేదీని ప్రవాసీ భారతీయ దివస్ (ప్రవాస భారతీయుల దినోత్సవం) గా జరుపుతోంది. భారతదేశ అభివృద్ధిలో విదేశాలలో నివసించే భారతీయ సమాజం యొక్క సహకారాన్ని గుర్తించడానికి ఈ రోజును ఎంచుకున్నారు.
గాంధీజీ తిరిగి రాక, భారత జాతీయ ఉద్యమంలో ఒక కొత్త శకానికి నాంది పలికింది. ఆయన సత్యాగ్రహ పద్ధతి, చంపారన్ సత్యాగ్రహం (1917), ఖేడా సత్యాగ్రహం (1918) వంటి తొలి ఉద్యమాల ద్వారా దేశ స్వాతంత్ర్య పోరాటానికి ఒక కొత్త దిశానిర్దేశం చేసి, సాధారణ ప్రజానీకాన్ని ఉద్యమంలోకి తీసుకురావడానికి మార్గం సుగమం చేసింది.