ఒకానొక సారవంతమైన గ్రామంలో, గజేంద్రుడు అనే ధనవంతుడు నివసించేవాడు. అతడు ఆస్తుల విషయంలో ఆ గ్రామంలోనే అగ్రగామి. అతనికి ఎంతో ఆస్తి ఉన్నప్పటికీ, తన దురాశ వలన ఎప్పుడూ ఇతరుల ధనాన్ని, భూములను అన్యాయంగా సొంతం చేసుకోవాలని చూసేవాడు. అదే గ్రామంలో మాధవుడు అనే నిరుపేద రైతు ఉండేవాడు. మాధవుడికి ఉన్నదల్లా చిన్న కమతం పొలం మాత్రమే, కానీ అది భూమిలోని పారుదల సౌకర్యం కారణంగా చాలా సారవంతమైనది. ఈ పొలాన్ని తమ ఆధీనంలోకి తీసుకుంటే, తమకు మరింత లాభం వస్తుందని గజేంద్రుడి కన్ను ఆ చిన్న పొలంపై పడింది.
గజేంద్రుడు ఒక రోజు మాధవుడి దగ్గరకు వెళ్లి, ఎంతో మధురంగా మాట్లాడుతూ, "మాధవా, నీ పొలం ఎంత పవిత్రంగా, సారవంతంగా ఉందో! నాకు చాలా నచ్చింది. నీకు ఊహించని మంచి ధనం ఇచ్చి ఆ పొలాన్ని కొనుగోలు చేస్తాను," అన్నాడు. మాధవుడు మొదట తన పూర్వీకుల ఆస్తిని అమ్మడానికి అంగీకరించకపోయినా, గజేంద్రుడు అధిక ధనం ఇస్తానని, ఆ డబ్బుతో పట్టణంలో స్థిరపడవచ్చునని మాయమాటలు చెప్పి నమ్మించాడు. "నేను నీకు అడ్వాన్స్గా కొంత ధనం ఇస్తాను. మిగిలిన మొత్తం మూడు నెలల్లో చెల్లిస్తాను," అని గజేంద్రుడు నమ్మకంగా మాటిచ్చాడు.
మాధవుడు ఆ నమ్మకంతో, పొలానికి సంబంధించిన ముఖ్య పత్రాలను గజేంద్రుడికి అప్పగించాడు. అడ్వాన్స్గా వచ్చిన కొద్దిపాటి మొత్తంతో పట్టణంలో ఇల్లు కొనడానికి, కుటుంబాన్ని తరలించడానికి ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాడు. మూడు నెలల కాలం గడిచింది. మాధవుడు ఆశతో గజేంద్రుడి దగ్గరకు వెళ్లి, మిగిలిన ధనం గురించి అడిగాడు. అప్పుడు గజేంద్రుడు తన నిజస్వరూపం చూపించాడు. "నేను నీ పొలాన్ని కొనుగోలు చేయడానికి ఇచ్చింది కేవలం అడ్వాన్స్ మాత్రమే. ఒప్పందం పూర్తి చేయాలనే ఉద్దేశం నాకు లేదు. నా దగ్గర అంతకు మించి ధనం లేదు. నువ్వు కావాలంటే, అడ్వాన్స్ డబ్బు ఉంచుకో, కానీ పొలంపై మాత్రం ఇక నీకు ఎటువంటి హక్కులు లేవు," అని కుండబద్దలు కొట్టినట్లుగా నిర్మొహమాటంగా చెప్పాడు.
మాధవుడు మోసపోయానని గ్రహించి, గుండె పగిలినంత పనైంది. న్యాయం కోసం ఊరి పెద్దల దగ్గరకు వెళ్లినా, గజేంద్రుడు వారికి కూడా లంచాలు ఇచ్చి, మాధవుడికి వ్యతిరేకంగా మాట్లాడేలా చేశాడు. నిస్సహాయుడైన మాధవుడు, తన ఆస్తి పోయింది, పట్టణంలో ఇల్లు కలను నెరవేర్చుకోలేక పోయాడు, తల దాచుకోవడానికి చోటు కూడా లేక తీవ్ర దుఃఖంతో, తన కుటుంబంతో సహా గ్రామం విడిచి వెళ్లిపోయాడు.
ఇతరుల ఆస్తిని అన్యాయంగా అపహరించిన గజేంద్రుడు మొదట్లో సంతోషించాడు. కానీ, అతడి దురాశ, మోసం అతడిని వెంటాడాయి. గజేంద్రుడి కొత్తగా కొన్న పొలంలో ఆ సంవత్సరం అనుకోని వరదలు వచ్చి పంట పూర్తిగా కొట్టుకుపోయింది. తరువాతి సంవత్సరం తీవ్ర కరువు, తెగుళ్లు వచ్చాయి. అతడి వ్యాపారాలన్నీ వరుసగా దెబ్బతిన్నాయి. భయంకరమైన అనారోగ్యంతో బాధపడుతూ, సంపాదించిన ఆస్తి అంతా వైద్యానికే ఖర్చు చేయాల్సి వచ్చింది. చివరకు, అతడు మోసగించి అపహరించిన ఆ చిన్న పొలం తప్ప మరేమీ అతడికి మిగలలేదు. అనారోగ్యం, దుఃఖంతో బాధపడుతూ, మాధవుడికి చేసిన అన్యాయాన్ని తలచుకుని పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. కానీ, అప్పటికే కాలం మించిపోయింది. చేసిన పాపం అతడిని వెంటాడి పతనం చేసింది.
అన్యాయంగా ఇతరుల ఆస్తిని అపహరించడం, వారిని మోసం చేసి బాధ పెట్టడం అనేది ఆ క్షణానికి లాభాన్ని ఇవ్వవచ్చు, కానీ అది శాశ్వతమైన పాపం. ఆ పాపం వడ్డీతో సహా తిరిగి వచ్చి, సుఖాన్ని, శాంతిని, చివరకు ఆస్తిని సైతం హరిస్తుంది.
మనకు చెందని దాన్ని ఆశించకూడదు. దైవ ధర్మం ఎప్పుడూ న్యాయం వైపే ఉంటుంది. మోసం, దురాశతో కూడిన సంపద ఎప్పుడూ నిలబడదు. ఇతరులకు కీడు చేయకుండా, న్యాయంగా, ధర్మంగా జీవించడమే నిజమైన సంపద.


addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి