శంకరాచార్య విరచిత - భవానీ భుజంగ ప్రయాత స్తోత్రం :- కొప్పరపు తాయారు

 

శ్లో కం :
చలత్కుంతలాంతర్భ్రమద్భృంగబృందం
ఘనస్నిగ్ధధమ్మిల్లభూషోజ్జ్వలం తే ।
స్ఫురన్మౌళిమాణిక్యబద్ధేందురేఖా-
-విలాసోల్లసద్దివ్యమూర్ధానమీడే ॥ 9 ॥
భావార్థం 
ఓ దేవి!
కదిలే నీ జుట్టు తంతువుల మధ్య
తేనెటీగల గుంపులు గింగిరాలు కొడుతూ ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నాయి—
నీ జడ అంత నలుపు, సున్నితంగా, సువాసనగా ప్రకాశిస్తుంది.
దట్టమైన, స్నిగ్ధమైన నీ జడలో ఉన్న భూషణాలు
కాంతులు వెదజల్లుతూ మరింత అందాన్ని పంచుతున్నాయి.
నీ తలపై ఉన్న మెరుస్తున్న మాణిక్యరత్నం
చంద్రరేఖలాంటి ప్రకాశాన్ని వ్యాపింపజేస్తూ
నీ శిరస్సును దివ్య కాంతిమయం చేస్తోంది.
అలాంటి దివ్యమైన నీ శిరస్సుని
నేను భక్తితో స్తుతిస్తున్నాను.
ఆధ్యాత్మిక తాత్పర్యం
ఈ శ్లోకంలో దేవి తల, జట్టు, అలంకారాలు కేవలం శారీరక సౌందర్యం కాదు—
ఇవి జ్ఞానం, చైతన్యం, ప్రకాశం యొక్క ప్రతీకలు.
తేనెటీగలు – మనస్సు మరియు జ్ఞానం దేవి వద్ద ఆకర్షితమవ్వడం
జడలోని కాంతి – శక్తి ప్రకాశం
మాణిక్యం + చంద్రకాంతి – జ్ఞానోదయం, శుద్ధ చైతన్యం
దేవి శిరస్సు = దివ్య జ్ఞాన ప్రకాశ కేంద్రం అనే భావం ఇక్కడ వ్యక్తమవుతుంది.
ఆధ్యాత్మిక తాత్పర్యం
ఈ శ్లోకంలో దేవి తల, జట్టు, అలంకారాలు కేవలం శారీరక సౌందర్యం కాదు—
ఇవి జ్ఞానం, చైతన్యం, ప్రకాశం యొక్క ప్రతీకలు.
తేనెటీగలు – మనస్సు మరియు జ్ఞానం దేవి వద్ద ఆకర్షితమవ్వడం
జడలోని కాంతి – శక్తి ప్రకాశం
మాణిక్యం + చంద్రకాంతి – జ్ఞానోదయం, శుద్ధ చైతన్యం
దేవి శిరస్సు = దివ్య జ్ఞాన ప్రకాశ కేంద్రం అనే భావం ఇక్కడ వ్యక్తమవుతుంది.
                 ******