మానవత్వమే దైవత్వం:-సి.హెచ్.ప్రతాప్

 పచ్చని పొలాలకు, గోదావరి నదికి దగ్గరగా ఉన్న 'శ్రీనివాసపురం' అనే చిన్న గ్రామంలో వెంకటేశం అనే యువకుడు ఉండేవాడు. వెంకటేశానికి చదువు, సంపద పెద్దగా లేకపోయినా, అతని హృదయం మాత్రం బంగారం. ఆ ఊళ్లో కులం, మతం, పేదరికం అనే తేడా లేకుండా అందరినీ సమానంగా చూసేవాడు. అతను చేసే ప్రతి పనిలోనూ నిస్వార్థ సేవ, మానవత్వం కనిపించేవి.
వెంకటేశం రోజూ పొద్దున్నే లేచి, గ్రామ కూడలిలో ఉన్న పాత రావిచెట్టు కింద కూర్చుని ఉండేవాడు. అతని నినాదం ఒకటే: "అందరినీ ప్రేమించు, అందరికీ సేవ చేయి." ఈ నినాదం కేవలం మాటకే పరిమితం కాలేదు; అతను తన జీవితంలో ప్రతి అడుగులోనూ దీనిని ఆచరించాడు.
ఒకసారి, ఊరి శివార్లలో ఉండే అంటరానివారైన మంగమ్మ గుడిసెకు అర్ధరాత్రి మంటలు అంటుకున్నాయి. గ్రామంలోని కొందరు, అగ్నిప్రమాదం చూసి, "అదంతా వాళ్ల కర్మ, మనం జోక్యం చేసుకోకూడదు" అంటూ భయంతో దూరంగా నిలబడ్డారు. కానీ, వెంకటేశం ఒక్క క్షణం కూడా వెనకాడకుండా మంటల్లోకి దూకి, ప్రాణాలకు తెగించి మంగమ్మను, ఆమె ఇద్దరు చిన్న పిల్లలను సురక్షితంగా బయటకు తీసుకొచ్చాడు. ఆ తర్వాత, వెంకటేశం చొరవతో, ఊరి ప్రజలందరూ కలిసి ఆమెకు కేవలం పది రోజుల్లో కొత్త, దృఢమైన గుడిసె కట్టించారు. ఈ సంఘటన గ్రామంలోని పాత కట్టుబాట్లను, వివక్షను కొంతవరకు సడలించింది.
మరో సందర్భంలో, గ్రామంలోని ధనిక భూస్వామి అయిన రామచంద్రయ్య కొడుకు తీవ్రమైన జబ్బుతో బాధపడ్డాడు. డాక్టర్లు వచ్చి చూసి, ఆశ వదులుకున్నారు. ఆ సమయంలో, వెంకటేశం తన వంతుగా సేవ చేయడానికి ముందుకు వచ్చాడు. రాత్రి పగలు అతనికి సేవ చేస్తూ, ఆహారం అందిస్తూ, మనోధైర్యాన్ని ఇచ్చాడు. తన దగ్గర ఉన్న పాత తరం ఆయుర్వేద చిట్కాలతో, స్వచ్ఛమైన శుశ్రూషతో కొద్ది రోజుల్లోనే ఆ బాలుడిని మృత్యుముఖం నుంచి కాపాడాడు. రామచంద్రయ్య కళ్లల్లో ఆనంద భాష్పాలు నిండాయి. కులం, అంతస్తుతో సంబంధం లేకుండా తన కొడుకును కాపాడిన వెంకటేశం కాళ్లకు నమస్కరించి, ఇకపై తమ ఆస్తిలో కొంత భాగాన్ని పేదల సేవకు వినియోగిస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు.
వెంకటేశం చేసిన ఈ నిస్వార్థ సేవలకు ప్రతిఫలంగా ఎప్పుడూ ఏమీ ఆశించలేదు. పేదవాడికి కూలి పనిలో సాయం చేసినా, గుడిలో దీపం వెలిగించినా, ముసలివాళ్లకు నది దాటించినా... ప్రతి పనినీ దైవసేవగా భావించి చేసేవాడు.
అతని నిస్వార్థ ప్రేమ, సేవ చూసిన గ్రామ ప్రజలు తమ తప్పును తెలుసుకున్నారు. కుల మత భేదాలను పక్కన పెట్టి, ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకోవడం ప్రారంభించారు. శ్రీనివాసపురం క్రమంగా 'ప్రేమపురం'గా మారింది. గ్రామానికి వచ్చిన ఒక పెద్దాయన, "వెంకటేశం, నువ్వు కేవలం ఒక మనిషివి కాదు, ఈ ఊరికి నీవే దేవుడివి" అని మెచ్చుకున్నాడు.
వెంకటేశం చిరునవ్వుతో, "నేను కాదు పెద్దాయనా. ప్రేమతో సేవ చేయడమే దైవత్వం. ప్రతి మనిషిలోనూ ఆ దైవాన్ని చూసి, సేవ చేయడమే మన విధి" అన్నాడు.
అప్పటి నుండి, శ్రీనివాసపురంలో వెంకటేశం చూపిన మార్గం అందరికీ ఆదర్శమైంది. 'అందరినీ ప్రేమించు, అందరికీ సేవ చేయి' అనే సూత్రం ఆ గ్రామానికి పునాదిగా నిలిచింది.
మన చుట్టూ ఉన్న ప్రతి వ్యక్తిలోనూ దైవాన్ని చూడగలిగితే, ఈ ప్రపంచంలో అసమానతలు, ద్వేషాలు అంతరించిపోతాయి. నీ జాతి, మతం, సంపద ఏమైనప్పటికీ, ప్రేమించే హృదయంతో చేసే చిన్న సేవ కూడా గొప్ప యజ్ఞంతో సమానం. ప్రేమించడమే ఆయుధం, సేవ చేయడమే మార్గం!