నగరం నడిబొడ్డున ఉన్న ఒక చిన్న కాఫీ దుకాణం. దానికి రమేశ్, సుధాకర్ల స్నేహానికి పర్యాయపదం. ఇద్దరూ చిన్నప్పటి స్నేహితులు. ఒకే వీధిలో పెరిగారు. ఒకే కళాశాలలో చదువుకున్నారు. జీవితంలో ఏదైనా గొప్పగా సాధించాలని కలలు కనేవారు. వారి కలలకు రూపమే ఈ కాఫీ దుకాణం. రమేశ్ అద్భుతమైన కాఫీ తయారీదారుడు, సుధాకర్ వ్యాపార నిర్వహణలో దిట్ట. వారి కల, వారి శ్రమ, వారి అచంచలమైన నమ్మకం ఆ దుకాణాన్ని తక్కువ కాలంలోనే విజయవంతం చేశాయి.
రమేశ్ తన జీవితంలో సుధాకర్ను కంటికి రెప్పలా చూసుకునేవాడు. భాగస్వామ్య పత్రాల దగ్గర కూడా 'మనం స్నేహితులం, సంతకాలు దేనికి?' అనేవాడు రమేశ్ నవ్వుతూ. సుధాకర్పై అతనికి అంత నమ్మకం. ఏడాది తిరిగేసరికి దుకాణం లాభాల పంట పండించింది. డబ్బు ప్రవాహం మొదలయ్యాక, సుధాకర్ ఆలోచనల్లో మార్పు వచ్చింది.
ఒక రోజు రమేశ్ అనారోగ్యంతో ఆసుపత్రిలో చేరాడు. కోలుకోవడానికి నెల రోజులు పడుతుందని వైద్యులు చెప్పారు. సుధాకర్, రమేశ్ పక్కన కూర్చుని "నువ్వు ధైర్యంగా ఉండు మిత్రమా. దుకాణం గురించి ఆలోచించకు. నేను చూసుకుంటాను," అన్నాడు ఆప్యాయంగా. రమేశ్ కళ్లలో ఆనందం, నమ్మకం కనిపించాయి.
కానీ ఆసుపత్రి నుండి తిరిగి వచ్చిన రమేశ్కు చేదు వాస్తవం ఎదురైంది. పాత బోర్డు స్థానంలో సుధాకర్ కొత్త బోర్డు పెట్టాడు. దుకాణం పేరు 'సుధాకర్ కాఫీ స్పెషల్'. రమేశ్కు ఆస్తిలో ఎలాంటి భాగస్వామ్యం లేదని, అతన్ని కేవలం కార్మికుడిగా మాత్రమే తీసుకున్నామని సుధాకర్ కోర్టులో పత్రాలు చూపించాడు. స్నేహంపై ఉన్న గుడ్డి నమ్మకంతో రమేశ్ సంతకం చేయకుండా వదిలేసిన పత్రాలను, సుధాకర్ మోసపూరితంగా తన పేరు మీద మార్చుకున్నాడు.
రమేశ్ హృదయం ముక్కలైంది. డబ్బు పోయినా పర్వాలేదు, కానీ సుధాకర్ చూపించిన నమ్మకద్రోహం అతన్ని నిలువునా కుంగదీసింది. "డబ్బు కోసం నమ్మకాన్ని అమ్మేసుకుంటావని అనుకోలేదు సుధాకర్," అన్నాడు రమేశ్ బాధగా.
"వ్యాపారంలో సెంటిమెంట్లు ఉండవు రమేశ్. నువ్వు ఆసుపత్రిలో ఉన్నావు. ఇదే నాకు సరైన అవకాశం," అని సుధాకర్ మొహంపై నవ్వుతూ చెప్పాడు.
ఆ క్షణంలో రమేశ్కు తన అతి విశ్వాసం ఎంతటి ప్రమాదకరమో అర్థమైంది. దుకాణం ప్రారంభించినప్పుడు, వ్యాపార పత్రాలు తీసుకువచ్చినప్పుడు సుధాకర్ ఎంత పట్టుబడినా, 'మన స్నేహం కంటే గొప్ప పత్రం ఏముంది?' అంటూ రమేశ్ వాటిని పట్టించుకోలేదు. ఆర్థిక లావాదేవీల గురించి, న్యాయపరమైన రక్షణ గురించి ఆలోచించకుండా, కేవలం సుధాకర్ మాటనే వేదంగా నమ్మాడు. ఆ అంతులేని అతి విశ్వాసమే ఈరోజు తన జీవితాన్ని, భవిష్యత్తును ప్రశ్నార్థకం చేసింది. తను స్నేహాన్ని అంకితభావంతో చూస్తే, సుధాకర్ దాన్ని ఒక వ్యాపార అవకాశంగా చూశాడని తెలిసి రమేశ్ కుమిలిపోయాడు.
నమ్మకం అనే పదం విలువను, అది విచ్ఛిన్నమైనప్పుడు కలిగే బాధను రమేశ్ అనుభవంలో నేర్చుకున్నాడు. రమేశ్ ఆ దుకాణాన్ని వదిలి వెళ్లిపోయాడు. ఆ కాఫీ గిన్నెల వాసన, సుధాకర్ వెన్నుపోటు మచ్చ జీవితాంతం అతన్ని వెంటాడాయి. అది ఒక విజయవంతమైన వ్యాపార కథ ముగింపు కాదు, స్వచ్ఛమైన స్నేహం విషాదకరమైన ముగింపు.
నమ్మకం ఒక బహుమతి, కానీ అతి విశ్వాసం ఒక ప్రమాదం. మనిషి సంబంధాలలో హృదయాన్ని ఉంచండి, కానీ ముఖ్యమైన వ్యవహారాలలో వివేకాన్ని, న్యాయపరమైన జాగ్రత్తలను ఎప్పుడూ విస్మరించవద్దు.
రమేశ్ తన జీవితంలో సుధాకర్ను కంటికి రెప్పలా చూసుకునేవాడు. భాగస్వామ్య పత్రాల దగ్గర కూడా 'మనం స్నేహితులం, సంతకాలు దేనికి?' అనేవాడు రమేశ్ నవ్వుతూ. సుధాకర్పై అతనికి అంత నమ్మకం. ఏడాది తిరిగేసరికి దుకాణం లాభాల పంట పండించింది. డబ్బు ప్రవాహం మొదలయ్యాక, సుధాకర్ ఆలోచనల్లో మార్పు వచ్చింది.
ఒక రోజు రమేశ్ అనారోగ్యంతో ఆసుపత్రిలో చేరాడు. కోలుకోవడానికి నెల రోజులు పడుతుందని వైద్యులు చెప్పారు. సుధాకర్, రమేశ్ పక్కన కూర్చుని "నువ్వు ధైర్యంగా ఉండు మిత్రమా. దుకాణం గురించి ఆలోచించకు. నేను చూసుకుంటాను," అన్నాడు ఆప్యాయంగా. రమేశ్ కళ్లలో ఆనందం, నమ్మకం కనిపించాయి.
కానీ ఆసుపత్రి నుండి తిరిగి వచ్చిన రమేశ్కు చేదు వాస్తవం ఎదురైంది. పాత బోర్డు స్థానంలో సుధాకర్ కొత్త బోర్డు పెట్టాడు. దుకాణం పేరు 'సుధాకర్ కాఫీ స్పెషల్'. రమేశ్కు ఆస్తిలో ఎలాంటి భాగస్వామ్యం లేదని, అతన్ని కేవలం కార్మికుడిగా మాత్రమే తీసుకున్నామని సుధాకర్ కోర్టులో పత్రాలు చూపించాడు. స్నేహంపై ఉన్న గుడ్డి నమ్మకంతో రమేశ్ సంతకం చేయకుండా వదిలేసిన పత్రాలను, సుధాకర్ మోసపూరితంగా తన పేరు మీద మార్చుకున్నాడు.
రమేశ్ హృదయం ముక్కలైంది. డబ్బు పోయినా పర్వాలేదు, కానీ సుధాకర్ చూపించిన నమ్మకద్రోహం అతన్ని నిలువునా కుంగదీసింది. "డబ్బు కోసం నమ్మకాన్ని అమ్మేసుకుంటావని అనుకోలేదు సుధాకర్," అన్నాడు రమేశ్ బాధగా.
"వ్యాపారంలో సెంటిమెంట్లు ఉండవు రమేశ్. నువ్వు ఆసుపత్రిలో ఉన్నావు. ఇదే నాకు సరైన అవకాశం," అని సుధాకర్ మొహంపై నవ్వుతూ చెప్పాడు.
ఆ క్షణంలో రమేశ్కు తన అతి విశ్వాసం ఎంతటి ప్రమాదకరమో అర్థమైంది. దుకాణం ప్రారంభించినప్పుడు, వ్యాపార పత్రాలు తీసుకువచ్చినప్పుడు సుధాకర్ ఎంత పట్టుబడినా, 'మన స్నేహం కంటే గొప్ప పత్రం ఏముంది?' అంటూ రమేశ్ వాటిని పట్టించుకోలేదు. ఆర్థిక లావాదేవీల గురించి, న్యాయపరమైన రక్షణ గురించి ఆలోచించకుండా, కేవలం సుధాకర్ మాటనే వేదంగా నమ్మాడు. ఆ అంతులేని అతి విశ్వాసమే ఈరోజు తన జీవితాన్ని, భవిష్యత్తును ప్రశ్నార్థకం చేసింది. తను స్నేహాన్ని అంకితభావంతో చూస్తే, సుధాకర్ దాన్ని ఒక వ్యాపార అవకాశంగా చూశాడని తెలిసి రమేశ్ కుమిలిపోయాడు.
నమ్మకం అనే పదం విలువను, అది విచ్ఛిన్నమైనప్పుడు కలిగే బాధను రమేశ్ అనుభవంలో నేర్చుకున్నాడు. రమేశ్ ఆ దుకాణాన్ని వదిలి వెళ్లిపోయాడు. ఆ కాఫీ గిన్నెల వాసన, సుధాకర్ వెన్నుపోటు మచ్చ జీవితాంతం అతన్ని వెంటాడాయి. అది ఒక విజయవంతమైన వ్యాపార కథ ముగింపు కాదు, స్వచ్ఛమైన స్నేహం విషాదకరమైన ముగింపు.
నమ్మకం ఒక బహుమతి, కానీ అతి విశ్వాసం ఒక ప్రమాదం. మనిషి సంబంధాలలో హృదయాన్ని ఉంచండి, కానీ ముఖ్యమైన వ్యవహారాలలో వివేకాన్ని, న్యాయపరమైన జాగ్రత్తలను ఎప్పుడూ విస్మరించవద్దు.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి