మహాత్మా గాంధీ కేవలం ఒక రాజకీయ నాయకుడు లేదా సత్యాగ్రహి మాత్రమే కాదు, ఆయన ఒక ప్రభావశీలమైన పాత్రికేయుడు మరియు గొప్ప రచయిత. ఆయన ఆయుధాలు కేవలం అహింస, సత్యం మాత్రమే కాదు, ఆయన కలం కూడా బ్రిటిష్ సామ్రాజ్య పునాదులను కదిలించింది. 1919 నుండి 1932 వరకు ఆయన 'యంగ్ ఇండియా' అనే ఆంగ్ల వారపత్రికను, 'నవజీవన్' అనే గుజరాతీ పత్రికను నడిపారు. ఈ పత్రికలు కేవలం వార్తా సాధనాలు కావు, అవి గాంధేయ తత్వశాస్త్రానికి, సామాజిక సంస్కరణలకు మరియు రాజకీయ చైతన్యానికి ప్రయోగశాలలుగా నిలిచాయి. గాంధీజీ తన పత్రికల్లో వాణిజ్య ప్రకటనలను ఎప్పుడూ అనుమతించలేదు. పత్రిక అనేది కేవలం ప్రజాసేవకు మరియు సత్య ప్రచారానికి మాత్రమే ఉపయోగపడాలని ఆయన దృఢంగా విశ్వసించారు. ఆయన రాసే ప్రతి అక్షరం దేశంలోని మారుమూల గ్రామాల్లో ఉన్న సామాన్యుడి నుండి లండన్లోని మేధావుల వరకు అందరినీ ఆలోచింపజేసేది.
గాంధీజీ తన రచనల ద్వారా అహింస యొక్క శాస్త్రీయతను మరియు సత్యం యొక్క శక్తిని వివరించేవారు. 'యంగ్ ఇండియా'లో ఆయన రాసిన వ్యాసాలు భారతీయులలో భయాన్ని పోగొట్టి, ఆత్మవిశ్వాసాన్ని నింపాయి. ముఖ్యంగా బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం అనుసరిస్తున్న అన్యాయమైన చట్టాలను, ఆర్థిక దోపిడీని ఆయన తన కలం ద్వారా ఎండగట్టేవారు. ఆయన శైలి చాలా సరళంగా, స్పష్టంగా మరియు సూటిగా ఉండేది. క్లిష్టమైన తాత్విక విషయాలను కూడా సామాన్యులకు అర్థమయ్యేలా చెప్పడం ఆయన ప్రత్యేకత. నవజీవన్ పత్రిక ద్వారా ఆయన గ్రామ స్వరాజ్యం, ఖాదీ ప్రాముఖ్యత, స్వదేశీ స్ఫూర్తిని ప్రచారం చేశారు. "కలం అనేది ఒక పవిత్రమైన బాధ్యత, దానిని అసత్య ప్రచారానికి లేదా ద్వేషం పెంచడానికి ఉపయోగించకూడదు" అన్నది ఆయన పత్రికా ధర్మం. ఒక సందర్భంలో ప్రభుత్వం ఆయన్ను రాజద్రోహం కింద అరెస్టు చేసినప్పుడు, ఆయన రాసిన వ్యాసాలే దానికి ప్రధాన కారణం కావడం ఆయన కలానికి ఉన్న శక్తిని నిరూపిస్తుంది.
రాజకీయాలతో పాటు సామాజిక సంస్కరణల పట్ల గాంధీజీ తన పత్రికల్లో విశేషంగా చర్చించేవారు. అస్పృశ్యత నివారణ, మహిళా సాధికారత, మద్యపాన నిషేధం మరియు పరిశుభ్రత వంటి అంశాలపై ఆయన నిరంతరం వ్యాసాలు రాసేవారు. సమాజంలో పేరుకుపోయిన మూఢనమ్మకాలను తొలగించడానికి ఆయన తన కలాన్ని ఒక శస్త్రచికిత్స ఆయుధంగా వాడేవారు. పాఠకుల నుండి వచ్చే సందేహాలకు, విమర్శలకు ఆయన ఎంతో ఓపికగా సమాధానాలు ఇచ్చేవారు. తన తప్పులను కూడా బహిరంగంగా పత్రికా ముఖంగా అంగీకరించే ధైర్యం ఆయనకు ఉండేది. ఈ పత్రికల ద్వారానే ఆయన 'సత్యాగ్రహం' అనే భావనను ప్రపంచవ్యాప్తం చేశారు. విదేశీ పత్రికలు సైతం 'యంగ్ ఇండియా'లో గాంధీజీ రాసే వ్యాసాల కోసం ఆసక్తిగా ఎదురుచూసేవి అంటే ఆయన ఆలోచనలకు ఉన్న అంతర్జాతీయ ప్రాముఖ్యతను మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.
గాంధీజీ తన రచనల ద్వారా ఒక గొప్ప పాఠక వర్గాన్ని, అనుచరులను తయారుచేశారు. ఆయన పత్రికలు ఒక రకమైన నిశ్శబ్ద విప్లవాన్ని దేశంలో సృష్టించాయి. ప్రభుత్వం పత్రికలను నిషేధించినా, భారీ జరిమానాలు విధించినా ఆయన తన అభిప్రాయాలను ప్రజలకు చేరవేయడం ఆపలేదు. చేతితో రాసిన ప్రతులను పంపిణీ చేసి అయినా సరే సత్యాన్ని చాటిచెప్పేవారు. గాంధీజీ దృష్టిలో పత్రికా స్వేచ్ఛ అనేది ప్రజాస్వామ్యానికి ప్రాణం వంటిది. నేటికీ ఆయన రాసిన వ్యాసాలు జర్నలిజం చదివే విద్యార్థులకు, సామాజిక కార్యకర్తలకు ఒక దిక్సూచిలా పనిచేస్తున్నాయి. నిస్వార్థంగా, ఎటువంటి లాభాపేక్ష లేకుండా పత్రికలను నడపడం ద్వారా ఆయన ఆదర్శప్రాయమైన పాత్రికేయ విలువలను నెలకొల్పారు. ఈ విధంగా తన కలం ద్వారా కోట్లాది మంది భారతీయుల మనస్సులను ప్రభావితం చేసి, వారిని స్వాతంత్ర్య సమర యోధులుగా తీర్చిదిద్దిన ఘనత మహాత్ముడికే దక్కుతుంది
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి