నిజాయితీ:- సి.హెచ్.ప్రతాప్

 అనంతపురం జిల్లాలోని ఒక మారుమూల గ్రామంలో రాము అనే యువకుడు ఉండేవాడు. రాము కుటుంబం చాలా పేదది, రోజు గడవడమే కష్టంగా ఉండేది. కానీ అతని తండ్రి ఎంతో క్రమశిక్షణ గల వ్యక్తి. ఆయన రాముకు చిన్నప్పటి నుండి ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని నిరంతరం గుర్తు చేస్తూ ఉండేవారు: "నాయనా, నువ్వు చేసే పని ఏదైనా సరే, అది రోడ్లు ఊడ్చే పని అయినా లేదా ఊరిని ఏలే అధికారి పని అయినా, దానిని పూర్తి నిజాయితీతో, అంకితభావంతో చెయ్యి. మనుషులు నిన్ను గమనించకపోయినా ఆ భగవంతుడు నీ ప్రతి అడుగును చూస్తూనే ఉంటాడు." చదువు పూర్తి చేసుకున్న తర్వాత రాము ఉద్యోగ వేటలో నగరానికి వచ్చి ఒక పేరున్న పెద్ద వ్యాపార సంస్థలో సాధారణ గుమస్తాగా చేరాడు.
ఆ ఆఫీసులో వందల మంది ఉద్యోగులు ఉండేవారు. కానీ రాము అందరికంటే భిన్నంగా, నిశ్శబ్దంగా తన పని తాను చేసుకుపోయేవాడు. మిగిలిన వారు యజమాని క్యాబిన్ నుండి బయటకు రాగానే కబుర్లు చెప్పుకుంటూ కాలక్షేపం చేసేవారు, ఆఫీసు సమయాన్ని వృథా చేసేవారు. కానీ రాము మాత్రం ఎవరూ చూడకపోయినా తన బాధ్యతలను అత్యంత శ్రద్ధతో నిర్వర్తించేవాడు. అతడు ఆఫీసుకి అందరికంటే ముందు వచ్చేవాడు, అందరూ వెళ్ళిన తర్వాతే తన టేబుల్ సర్దుకుని బయలుదేరేవాడు. ఒకరోజు ఆ సంస్థ యజమాని శేఖర్ గారు తన వ్యాపార సామ్రాజ్యాన్ని ఇతర దేశాలకు కూడా విస్తరించాలని గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నారు. దానికోసం అత్యంత నమ్మకమైన, నిబద్ధత గల ఒక మేనేజర్ అవసరమని ఆయన గుర్తించారు. బయట వ్యక్తుల కంటే తన ఆఫీసులో ఉన్నవారినే పరీక్షించి ఎంపిక చేయాలని ఆయన ఒక రహస్య ప్రణాళిక వేశారు.
ఒక సాయంత్రం అందరూ ఆఫీసు వదిలే సమయానికి, శేఖర్ గారు కావాలని తన క్యాబిన్ తలుపులు తీసి ఉంచి, బయట టేబుల్ పై ఒక అత్యంత ముఖ్యమైన ఫైల్‌ను, అందులో సుమారు లక్ష రూపాయల నగదును అందరికీ స్పష్టంగా కనిపించేలా వదిలేసి వెళ్ళిపోయారు. ఆ దారిలో వెళ్ళిన చాలామంది ఉద్యోగులు ఆ ఫైల్‌ను, అందులోని డబ్బును చూశారు. కొందరు "మనకెందుకులే" అని వెళ్ళిపోయారు, మరికొందరు యజమాని మర్చిపోయారు రేపు ఉదయం చూసుకోవచ్చులే అని నిర్లక్ష్యంగా వెళ్ళిపోయారు. ఇంకొందరు ఆ భారీ మొత్తాన్ని చూసి ఆశపడినా, సిసి కెమెరాలు ఉంటాయేమో లేదా ఎవరైనా చూస్తారేమో అన్న భయంతో వెనక్కి తగ్గారు. చివరిగా రాము తన పని ముగించుకుని చీకటి పడ్డాక బయటకు వస్తూ ఆ ఫైల్‌ను చూశాడు. అందులో కట్టల కొద్దీ నగదు ఉండటం గమనించి అతడు ఒక్కసారిగా ఆందోళన చెందాడు.
యజమాని అప్పటికే ఆఫీసు నుండి వెళ్ళిపోయారు, ఫోన్ చేసినా ఆయన అందుబాటులోకి రాలేదు. అప్పటికే బయట భారీ వర్షం మొదలైంది. ఆ డబ్బును ఆఫీసులో అలా వదిలేసి వెళ్తే ఎవరైనా దొంగలించే అవకాశం ఉందని, లేదా వర్షానికి పాడయ్యే అవకాశం ఉందని భావించి, రాము ఆ ఫైల్‌ను జాగ్రత్తగా తన సంచిలో పెట్టుకుని ఇంటికి తీసుకెళ్ళాడు. ఆ రాత్రంతా అతడు కంటిమీద కునుకు లేకుండా గడిపాడు. ఆ డబ్బుకు ఏ చిన్న నష్టం జరిగినా తన వ్యక్తిత్వానికి మచ్చ పడుతుందని భావించి, ఒక కాపలాదారుడిలా ఆ సంచిని జాగ్రత్తగా పక్కనే పెట్టుకుని చూసుకున్నాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం ఆఫీసు తెరిచిన వెంటనే, రాము నేరుగా యజమాని గదికి వెళ్లి ఆ ఫైల్‌ను, నగదును ఆయన ముందు పెట్టి, "అయ్యా, నిన్న మీరు పొరపాటున ఇది టేబుల్ పై వదిలేశారు. రాత్రి వర్షం వల్ల ఆఫీసులో వదిలేయడం క్షేమం కాదని భావించి నా దగ్గరే ఉంచుకున్నాను. దయచేసి లెక్క చూసుకోండి" అని వినయంగా చెప్పాడు.
శేఖర్ గారు చిరునవ్వు నవ్వి, రాము భుజం తట్టి, "రాము, నిజానికి నేను ఆ డబ్బును కావాలనే అక్కడ పెట్టాను. మీ అందరిలో ఎవరికి నిజాయితీ, బాధ్యత ఉన్నాయో చూడాలనుకున్నాను. చాలామంది దాన్ని చూసి కూడా పట్టించుకోకుండా వెళ్ళిపోయారు, కానీ నువ్వు మాత్రం నా సొత్తును నీ సొత్తులా కాపాడావు. నీలాంటి నిజాయితీ పరులే నా సంస్థకు వెన్నెముక వంటి వారు" అని ఎంతో మెచ్చుకున్నారు. వెంటనే రామును ఆ సంస్థకు ప్రధాన మేనేజర్‌గా నియమిస్తూ ఉత్తర్వులు ఇచ్చారు. రాము జీవితం ఆ ఒక్క నిమిషంతో పూర్తిగా మారిపోయింది. కష్టపడే తత్వం, చేసే పని పట్ల చూపించే చిత్తశుద్ధి ఎప్పుడూ వృథా పోవు అని రాము మరోసారి నిరూపించాడు. ఈ కథ ద్వారా మనకు తెలిసేది ఏమిటంటే, తెలివితేటలు మనల్ని ఒక స్థాయికి చేరిస్తే, నిలకడైన నిజాయితీ  మనల్ని ఆ ఉన్నత శిఖరాలపై శాశ్వతంగా నిలబెడుతుంది. అందుకే పెద్దలు చెప్పారు - 'నిజాయితీయే నిజమైన సంపద' అని.