ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్ :- - యామిజాల జగదీశ్

 ఉరిశిక్షకు ముందు ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్ తన స్నేహితుడికి ఇలా రాశారు... 
"నువ్వు నాపై కోపం తెచ్చుకోకు... నా మరణానికి పశ్చాత్తాపపడకు...నాకిది అది సంతోషాన్నిస్తోంది..." అని!
భారతదేశ స్వాతంత్ర్యంకోసం ప్రాణత్యాగం చేసిన గొప్ప జాతీయవాదిగా రోషన్ సింగ్ ని అభివర్ణిస్తారు.
విప్లవకారుడు, దేశభక్తి పరాయణుడు అయిన ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్ ను రోషన్ సింగ్ అని పిలిచేవారు. 1892 జనవరి 22న జాంగీ సింగ్, కౌసల్యా దేవి దంపతులకు ఈయన జన్మించారు. ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని షాజహాన్‌పూర్ జిల్లాలోని నవాడా గ్రామంలో ఠాకూర్ కుటుంబంలో పుట్టి పెరిగారు. ప్రారంభ సంవత్సరాల్లో, ఆయన వివిధ క్రీడలు ఆడారు. షార్ప్ షూటర్ గా మల్లయుద్ధ యోధుడిగా మంచి పేరుండేది. "బరేలీ కాల్పుల" కేసులో ఈయన శిక్ష అనుభవించారు. 
కాకోరి రైలు దోపిడీ కేసులో ఈయన పేరు లేదు.
1920-21లో సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమం సమయంలో, జాతీయవాద కార్యకలాపాలు నిర్వహించకుండా ఉండేందుకు అధికారులు భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ వాలంటీర్ కార్ప్స్‌ను నిషేధించారు. అయినప్పటికీ నిషేధాజ్ఞలను ఉల్లంఘించి దేశవ్యాప్తంగా భారతీయులు నిరసనలు తెలిపారు. 
ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్ నేతృత్వంలో వాలంటీర్ల బృందం షాజహాన్‌పూర్ జిల్లా నుండి బరేలీ ప్రాంతానికి చేరుకుంది. అక్కడ ఈ బృందం కవాతును ఆపడానికి పోలీసులు కాల్పులు జరిపారు. రోషన్ సింగుతోపాటు ఇతర ప్రదర్శనకారులను అరెస్టు చేశారు.  వీరి పట్ల చాలా కఠినంగా వ్యవహరించారు. ఆయనకు రెండేళ్ల జైలు శిక్ష విధించారు. జైలు నుండి విడుదలయ్యాక ఆయన పండిట్ రాంప్రసాద్ బిస్మిల్‌ను కలుసుకున్నారు.  కొత్తవారికి షూటింగ్ నేర్పించే బాధ్యతను రోషన్ సింగుకి అప్పగించారు.
ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్ 1924లో హిందుస్థాన్ సోషలిస్ట్ రిపబ్లికన్ అసోసియేషన్ (HSRA)లో చేరారు.‌ ఇందులో షాజహాన్‌పూర్‌కు చెందిన రాంప్రసాద్ బిస్మిల్, అష్ఫాఖుల్లా ఖాన్, రాజేంద్ర నాథ్ లాహిరి, అనేక మంది సభ్యులు ఉన్నారు.
మీ కోసం సిఫార్సు చేయబడింది
ఎయిర్ ఇండియా హిందూ మరియు సిక్కు ప్రయాణీకుల కోసం హలాల్ భోజనాన్ని నిలిపివేసింది
ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్‌ అనుచరుడైన 36 ఏళ్ల కేశవ్ చక్రవర్తి ఈ దోపిడీలో పాల్గొన్నారు. ఆయన రూపం రోషన్ సింగ్‌ లాగానే ఉండేది.  దోపిడిలో రోషన్ హస్తముందని బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం విశ్వసించింది. కేశవ్ బెంగాల్ అనుశీలన్ సమితి సభ్యుడు. అయినప్పటికీ రోషన్ సింగ్ పట్టుబడ్డారు. రోషన్ సింగ్ బమ్రౌలీ దోపిడీలో పాల్గొన్నాడనేందుకు పోలీసులకు పూర్తి ఆధారాలు సేకరించారు.  అందువల్ల, ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్‌కు మరణశిక్ష విధించడంపై పోలీసులు తన శక్తినంతా ఉపయోగించి వాదించారు. అసలు నేరం చేసిన కేశవ్ చక్రవర్తి ఆచూకీ కోసం ప్రయత్నమే చేయలేదు.
సి.ఐ.డి.  కెప్టెన్ ఖాన్‌బహదూర్ తసద్దుక్ హుస్సేన్ పండిట్ రామ్ ప్రసాద్ తన పార్టీకి బెంగాల్‌కు చెందిన అనుశీలన్ దళ్ లేదా రష్యాకు చెందిన బోల్షెవిక్ పార్టీతో ఉన్న సంబంధాన్ని ఎలాగైనా బహిర్గతం చేయాలని బిస్మిల్‌పై పదేపదే ఒత్తిడి తెస్తూనే ఉన్నారు. అయితే బిస్మిల్ చలించలేదు.  చివరికి, రోషన్ సింగ్‌కు సెక్షన్ 120 'బి', 121 'ఎ' కింద ఐదేళ్ల కఠిన కారాగార శిక్ష, సెక్షన్ 396 ప్రకారం మరణశిక్ష విధించారు.
ఈ నిర్ణయానికి వ్యతిరేకంగా అందరూ హైకోర్టు, వైస్రాయ్‌కి అప్పీల్ చేసినట్లే, రోషన్ సింగ్ కూడా అప్పీల్ చేసినా ఫలితం లేకపోయింది.
ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్ 6 డిసెంబర్ 1927న అలహాబాద్ నైనీ జైలులోని చెరసాల నుండి స్నేహితుడికి రాసిన లేఖలో...  వారం రోజుల్లో ఉరిశిక్ష అమలు కానుంది.  మీరు నా గురించి అస్సలు విచారించకు... నేను దేవుడిని ప్రార్థిస్తున్నాను.  నా మరణం సంతోషానికి కారణం అవుతుంది...." అని.
ఈ లోకంలో పుట్టిన తర్వాత చనిపోవాలి.  లోకంలో దుష్కర్మలను వ్యాపింపజేసి పరువు తీయకండి, మరణిస్తున్నప్పుడు భగవంతుని స్మరించుకోండి, ఈ రెండు పనులు చేయాలి.  భగవంతుని దయ వల్ల నాకు ఈ రెండూ ఉన్నాయి.  అందువల్ల నా మరణం ఏ విధంగానూ పశ్చాత్తాపానికి అర్హమైనది కాదు.
రెండేళ్లుగా పిల్లలతో విడివిడిగా ఉంటున్నాను.  ఇంతలో దేవుణ్ణి ఆరాధించే అవకాశం పుష్కలంగా లభించింది.  దీని వల్ల నేను నా అనుబంధాన్ని కోల్పోయాను. ఇకపై ఎటువంటి కోరికలు లేవు.  ప్రపంచపు బాధాకరమైన ప్రయాణాన్ని ముగించిన తరువాత, నేను ఇప్పుడు సుఖంగా జీవించబోతున్నాను అని నాకు పూర్తి నమ్మకం ఉంది.  మతయుద్ధంలో ప్రాణత్యాగం చేసిన వ్యక్తికి అరణ్యవాసం చేసి తపస్సు చేసే మహానుభావులకు సమానమైన హోదా ఉంటుందని మన గ్రంథాలలో వ్రాయబడింది.
ఉత్తరం పూర్తి చేసి చివర్లో ఈ ద్విపద కూడా రాసాడు...
 '...జిందగీ జిందా-దిల్లీ కో జాన్ ఏ రోషన్
 .. లేకపోతే ఇక్కడ రోజూ చాలా మంది చనిపోతున్నారు...'
ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్ ఉరి వేసే ముందు రాత్రి కొన్ని గంటలపాటు నిద్రపోయారు.  ఆ తర్వాత అర్థరాత్రి నుంచి దేవుడిని పూజిస్తూనే ఉన్నారు. తెల్లవారుజామున కాలకృత్యాలు తీర్చుకుని స్నానం చేసి ధ్యానం చేపట్టారు. గీతా పఠనంతో కొంత సేపు గడిపి, కాపలాదారుడితో 'రా..' అని చెప్పి, అతడు మనిషినా, దేవుడా అని ఆశ్చర్యంగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు. తన జైలు గదికి పాదాభివందనం చేసి ఉరి తీసే వేదిక వైపు నడిచారు. ఆయన తాడుని ముద్దాడారు. ఆపై బిగ్గరగా వందేమాతరాన్ని మూడుసార్లు నినదించారు. వేదమంత్రాన్ని పఠిస్తూ ఉరివేసుకున్నారు.
 అలహాబాద్‌లోని నైనిలో ఉన్న మలాకా జైలు ద్వారం వద్ద వేలాది మంది పురుషులు, మహిళలు, యువకులు, వృద్ధులు కడపాటి దర్శనం కోసం ఆయన అంత్యక్రియలకు హాజరయ్యారు.  జైలు సిబ్బంది ఆయన మృతదేహాన్ని బయటకు తీసుకురావడంతో అక్కడ ఉన్న ప్రజలంతా '...రోషన్ సింగ్ అమర్ రహే...' అంటూ నినాదాలు చేశారు.  అంత్యక్రియల ఊరేగింపు భారీ స్థాయిలో జరిగింది. గంగ, యమునా సంగమం వద్ద ఆగి, అక్కడ సంప్రదాయం ప్రకారం దహనం చేశారు.
ఉరి తర్వాత, ఠాకూర్ రోషన్ సింగ్ ముఖంలో అద్భుతమైన శాంతి కనిపించింది.  మీసాలు అలానే ఉన్నా గర్వంతో మరింత బిగుసుకుపోయి కనిపించింది. 
రోషన్ మరణం తర్వాత,  ఆయన కుటుంబం సామాజిక, ఆర్థిక ఇబ్బందులను ఎదుర్కోవలసి వచ్చిందని, ఆయన సోదరీమణులకు పెళ్లి సంబంధాలను కుదర్చడంలో సమస్యలు తలెత్తాయని చరిత్ర పుటలు తెలిపాయి.