క్రమశిక్షణ: -సి.హెచ్.ప్రతాప్

 గోదావరి తీరాన ఉన్న రాజమండ్రి పట్టణంలో సూర్యం ఒక సామాన్య మధ్యతరగతి తండ్రి. తన కుమారుడు అఖిల్ తెలివైనవాడే అయినా, క్రమశిక్షణ లేని కారణంగా జీవితంలో వెనుకబడిపోతున్నాడని ఆయనకు ఎప్పుడూ ఒక దిగులు ఉండేది. అఖిల్ ప్రతిరోజూ అర్థరాత్రి వరకు సెల్ ఫోన్‌లో గడపడం, ఉదయం ఆలస్యంగా నిద్రలేవడం, కళాశాలకు ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు వెళ్లడం అలవాటుగా మార్చుకున్నాడు. "సమయం గడిచిపోతే తిరిగి రాదురా" అని తండ్రి ఎన్నిసార్లు చెప్పినా, "రేపు చూద్దాంలే నాన్న" అనే నిర్లక్ష్యపు సమాధానమే అఖిల్ నుంచి వచ్చేది. అఖిల్ ప్రవర్తన వల్ల తన చదువు మాత్రమే కాకుండా, ఇంటి బాధ్యతలు కూడా అస్తవ్యస్తంగా మారుతుండేవి. అఖిల్ తన స్నేహితులతో కలిసి సమయాన్ని వృధా చేస్తూ, పరీక్షల సమయంలో మాత్రమే పుస్తకాలు పట్టుకోవడం వల్ల సగటు మార్కులతోనే సరిపెట్టుకోవాల్సి వచ్చేది. ఇది చూసి సూర్యం మనసు తల్లడిల్లేది. ఎలాగైనా కొడుకులో మార్పు తీసుకురావాలని ఆయన గట్టిగా నిశ్చయించుకున్నాడు.
ఒకరోజు సూర్యం తన కుమారుడిని తీసుకుని ఊరి చివర ఉన్న ఒక తోటమాలి దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు. ఆ తోటమాలి పేరు రంగయ్య. రంగయ్య ఎంతో శ్రమించి అద్భుతమైన పూలమొక్కలను, ఫలవృక్షాలను పెంచుతున్నాడు. అక్కడ ఒక పక్క క్రమబద్ధంగా పెరిగిన చెట్లు, వరుసగా ఉన్న పూలమొక్కలు ఎంతో అందంగా కనిపిస్తున్నాయి. మరోపక్క పాడుబడినట్లుగా, పిచ్చిమొక్కలతో నిండిపోయిన నేల కూడా ఉంది. తోటమాలిని చూపిస్తూ సూర్యం ఇలా అన్నాడు, "చూడు అఖిల్, ఈ పూలమొక్కలకు రంగయ్య ప్రతిరోజూ సరైన సమయానికి నీరు పోసి, అనవసరమైన కొమ్మలను కత్తిరిస్తూ, మట్టిని శుభ్రం చేస్తాడు. అది ఒక క్రమశిక్షణ. అలా చేయడం వల్లే అవి ఇంత అందంగా పూస్తున్నాయి. అదే పక్కన ఉన్న నేలను చూడు, దానికి ఏ నియమం లేదు, ఎవరూ దాన్ని పట్టించుకోరు. అందుకే అక్కడ కేవలం గడ్డి, ముళ్లు, పనికిరాని తుప్పలు మాత్రమే మొలిచాయి. మన మనసు కూడా ఈ నేల వంటిదే, మనం దాన్ని క్రమశిక్షణతో సాగు చేయకపోతే పనికిరాని ఆలోచనలు, చెడు అలవాట్లు మనల్ని ముంచేస్తాయి. క్రమశిక్షణ లేని జీవితం ఆ ముళ్ల పొద లాంటిది, అది ఎవరికీ ఉపయోగపడదు సదా చిరాకు కలిగిస్తుంది."
ఆ మాటలు అఖిల్‌లో ఏదో కదలిక తెచ్చాయి. తన జీవితం కూడా ఆ ముళ్లపొదలా మారుతోందని అతనికి అర్థమైంది. ఆ రోజు నుంచి అఖిల్ తన జీవితంలో విప్లవాత్మక మార్పు మొదలుపెట్టాడు. ఉదయాన్నే సూర్యోదయానికి ముందే నిద్రలేవడం, పనులను వాయిదా వేయకుండా ఒక ప్రణాళిక ప్రకారం పూర్తి చేయడం అలవాటు చేసుకున్నాడు. మొదట్లో ఇది చాలా కష్టంగా, విసుగ్గా అనిపించినా, తన మనసును తానే గెలవాలన్న పట్టుదలతో ముందుకు సాగాడు. రాత్రి పూట అనవసరంగా ఫోన్‌ చూడటం మానేసి, త్వరగా పడుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. అనవసరమైన వ్యాపకాలను తగ్గించి, తన లక్ష్యంపై దృష్టి పెట్టాడు. స్వయం నియంత్రణ అంటే మనల్ని మనం శిక్షించుకోవడం కాదు, మన భవిష్యత్తును మనం మలచుకోవడం అని అతనికి అనుభవపూర్వకంగా తెలిసింది. తన చదువులో వెనుకబడిన పాఠాలను ఒక్కొక్కటిగా పూర్తి చేస్తూ, తోటి విద్యార్థుల కంటే మెరుగ్గా రాణించడం మొదలుపెట్టాడు.
కొన్ని నెలల తర్వాత అఖిల్ ప్రవర్తనలో వచ్చిన మార్పు అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది. తదుపరి జరిగిన వార్షిక పరీక్షల్లో అఖిల్ కాలేజీలోనే ప్రథమ స్థానంలో నిలిచాడు. పోటీ పరీక్షల్లో మంచి ఉత్తీర్ణత సాధించడమే కాకుండా, శారీరకంగా కూడా వ్యాయామం చేస్తూ దృఢంగా తయారయ్యాడు. క్రమశిక్షణ అనేది ఒక కఠినమైన సంకెళ్లు కాదని, అది మనల్ని గమ్యం వైపు నడిపించే ఒక వంతెన అని అతడు గ్రహించాడు. "గొప్ప మేధస్సు ఉన్నా సరే, దానికి క్రమశిక్షణ తోడవకపోతే అది సానపట్టని వజ్రం లాంటిది" అని తండ్రికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ అఖిల్ అన్న మాటలు ఆ ఇంట్లో కొత్త వెలుగును నింపాయి. సోమరితనాన్ని జయించి, తన సమయాన్ని తానే శాసించగలిగిన రోజే అఖిల్ నిజమైన విజేతగా నిలిచాడు. క్రమశిక్షణే మనిషికి అసలైన భూషణం అని ఆ ఊరి ప్రజలు కూడా అఖిల్ మార్పును చూసి అర్థం చేసుకున్నారు.