శ్రీమద్భాగవతం ద్వితీయ స్కంధం ప్రారంభంలో శుక మహర్షి పరీక్షిత్తు మహారాజు అడిగిన అత్యున్నతమైన ప్రశ్నలను విని ఎంతో సంతోషిస్తారు. మరణం ఆసన్నమైన వ్యక్తి భయపడకూడదని, ఆ సమయంలో చేయవలసిన కర్తవ్యాన్ని వివరిస్తూ పరీక్షిత్తులో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని నింపుతారు. లోక కళ్యాణం కోసం రాజు అడిగిన ప్రశ్నలు సర్వ శ్రేష్ఠమైనవని ఆయన ప్రశంసిస్తారు. భగవంతుని లీలావిశేషాలను వినడమే సకల పాపహరమని, మోక్షదాయకమని ఆయన బోధిస్తారు. ఒక వ్యక్తి తన మరణం కేవలం ఏడు రోజుల్లోనే జరగబోతోందని తెలుసుకున్నప్పుడు, ఆ మిగిలిన సమయాన్ని ఎలా సద్వినియోగం చేసుకోవాలో శుక మహర్షి వివరించిన తీరు మానవాళికి ఒక గొప్ప మార్గదర్శకంలా నిలుస్తుంది. లోకంలో మనుషులు ప్రాపంచిక సుఖాల కోసం ఆరాటపడుతూ అమూల్యమైన ఆయుష్షును వృథా చేస్తారని, కానీ జ్ఞాని అయినవాడు అంతిమ కాలంలో నారాయణ స్మరణపైనే దృష్టి సారించాలని ఆయన హితవు పలుకుతారు. భౌతిక సుఖాలు అశాశ్వతమని గ్రహించినప్పుడే నిజమైన జ్ఞానోదయం కలుగుతుందని రాజుకు స్పష్టం చేస్తారు.
శుక మహర్షి పరీక్షిత్తుతో మాట్లాడుతూ, "రాజా! మరణ సమయం దగ్గరపడినప్పుడు మనిషి తన దేహంపై, సంపదపై, బంధువులపై ఉన్న మమకారాన్ని కత్తితో కోసినట్టుగా తెంచుకోవాలి" అని ప్రబోధిస్తారు. చాలామంది తమ ఆయుష్షును నిద్రలోనో వ్యర్థమైన చర్చల్లోనో గడిపేస్తారని, మరణం ఎప్పుడైనా సంభవించవచ్చునని గుర్తు చేస్తారు. పరీక్షిత్తుకు ఇంకా ఏడు రోజుల సమయం ఉందని, అది భగవంతుడిని చేరుకోవడానికి సరిపోతుందని ధైర్యం చెబుతారు. ప్రాచీన కాలంలో ఖట్వాంగుడు అనే రాజుకు కేవలం రెండు గడియల సమయం మాత్రమే ఉన్నా, ఆయన తన మనస్సును పరమాత్మపై నిలిపి మోక్షం పొందాడని ఉదాహరణగా వివరిస్తారు. ఇది పరీక్షిత్తులో ఉన్న మరణ భయాన్ని పోగొట్టి, సాధన పట్ల మరింత ఉత్సాహాన్ని కలిగిస్తుంది. నిశ్చలమైన మనస్సుతో పరమాత్మను ధ్యానించడం ద్వారానే జనన మరణ చక్రం నుండి విముక్తి లభిస్తుందని ఆయన స్పష్టం చేస్తారు.
యోగ మార్గం ద్వారా మనస్సును ఎలా నిగ్రహించాలో శుక మహర్షి వివరిస్తారు. ప్రాణాయామం ద్వారా ఇంద్రియాలను అదుపులోకి తెచ్చుకుని, భగవంతుని 'విరాట్ స్వరూపం'పై ధ్యానం చేయాలని సూచిస్తారు. ఈ విశ్వమంతా పరమాత్మ స్వరూపమేనని, సూర్యచంద్రాదులు ఆయన కళ్ళని, భూమి ఆయన పాదాలని వివరిస్తూ భగవంతుని వ్యాప్తిని తెలియజేస్తారు. పాతాళం ఆయన పాదాల అడుగు భాగమని, సత్యలోకం ఆయన శిరస్సు అని వర్ణిస్తూ సృష్టిలోని ప్రతి అణువు ఆయనలోనే ఉందని బోధిస్తారు. ఈ ధ్యానం వల్ల చిత్తం శుద్ధి అవుతుందని, భక్తి మార్గం అన్నింటికంటే సులభమైనదని భరోసా ఇస్తారు. భగవంతుని నామస్మరణ, కథా శ్రవణం అనేవి మరణాన్ని జయించడానికి అమృత ప్రాయాలని ఆయన ఉద్బోధిస్తారు. కర్మకాండల కంటే జ్ఞానయుక్తమైన భక్తి మార్గమే శ్రేష్ఠమని ఆయన పరీక్షిత్తుకు హితబోధ చేస్తారు.
కేవలం జ్ఞానబోధ మాత్రమే కాకుండా, పరీక్షిత్తు మనస్సును ఆధ్యాత్మికంగా దృఢపరుస్తూ సృష్టి రహస్యాలను, పరమాత్మ తత్వాన్ని వివరించడం ప్రారంభిస్తారు. భగవంతుడిపై భక్తి కలిగి ఉండటం వల్ల మరణం అనేది ఒక అంతం కాదని, అది పరమాత్మలో ఐక్యం కావడానికి ఒక మార్గమని ఆయన మనస్తత్వ పరంగా ధైర్యాన్ని ఇస్తారు. శుక మహర్షి భాగవతంలోని పది లక్షణాలను అనగా సర్గ, విసర్గ, స్థాన, పోషణ, ఊతి, మన్వంతర, ఈశానుకథా, నిరోధ, ముక్తి, ఆశ్రయాల గురించి వివరిస్తూ పరమాత్మను ఆశ్రయించడమే పరమ లక్ష్యమని చెబుతారు. బ్రహ్మదేవుడు ఘోర తపస్సు చేసినప్పుడు విష్ణుమూర్తి ప్రత్యక్షమై సృష్టి జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించిన చతుశ్లోకీ భాగవతం గురించి కూడా ఆయన ఇక్కడే ప్రస్తావిస్తారు. భగవంతుని కృప ఉంటేనే మాయా బంధాలను దాటగలమని రాజుకు దిశానిర్దేశం చేస్తారు. శుక మహర్షి అమృత వాక్కులు విన్న పరీక్షిత్తులో అశాంతి పూర్తిగా తొలగిపోయి, అచంచలమైన ప్రశాంతత ఏర్పడుతుంది. ఈ విధంగా శుక మహర్షి పరీక్షిత్తును ఒక శిష్యుడిగా స్వీకరించి, ఆత్మజ్ఞానం ద్వారా అతడిని మోక్షానికి సిద్ధం చేస్తారు. భాగవత కథా శ్రవణం ద్వారా పరీక్షిత్తు తన మరణాన్ని ఒక పండుగలా స్వీకరించే స్థాయికి చేరుకుంటాడు. భౌతిక దేహం నశించినా ఆత్మ శాశ్వతమని గ్రహించిన రాజులో మరణం పట్ల ఏమాత్రం ఆందోళన కలగదు. తన మిగిలిన సమయాన్ని కేవలం హరి కథా శ్రవణం కోసమే అంకితం చేయాలనే కృతనిశ్చయానికి పరీక్షిత్తు వస్తాడు.
addComments
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి